บันทึกของนักศึกษาปริญญาเอกภาษาอังกฤษเกี่ยวกับมหาชีวาลัยอีสานในการอบรมกลุ่มชาวบ้านหนองแคน จังหวัดมหาสารคาม

 เมื่อวานตอนเย็นผู้เขียนมาทันตอนที่พ่อใหญ่ แม่ใหญ่ ครู-อาจารย์มาระดมความคิดกัน(brainstorm) ว่าในชุมชนบ้านหนองแคน จังหวัดมหาสารคาม สามารถรวมกลุ่มทำอะไรกันได้บ้าง ได้กลุ่มดังนี้

1.              กลุ่มเลี้ยงวัว ปลูกหญ้า

2.              กลุ่มเลี้ยงปลา

3.              กลุ่มปลูกผัก

4.              กลุ่มเพาะเห็ด

5.              กลุ่มปลดหนี้แก้จน

 

ผู้เข้าประชุมได้ช่วยกันคิดและทำแผนภูมิต้นไม้(Tree diagram) ได้วางแผนว่ากลับไปจะทำอะไรบ้าง  คณะกรรมการมีใครบ้าง จุดแข็ง จุดอ่อน ปัญหาและอุปสรรค ในการดำเนินงานของแต่ละกลุ่มมีอะไร เช่น กลุ่มเลี้ยงวัวมีจุดแข็งคือทุกคนช่วยเหลือกันดี แต่จุดอ่อนคือยังไม่มีการจัดการในเรื่องอาหารข้น หรือการขายขี้วัวอย่างเป็นระบบ เป็นต้น

   

พ่อครูบาสุทธินันท์ อยากให้ผู้เข้าอบรมได้คุยกันบ่อยๆๆ เมื่อมีปัญหาในชุมชน จะเกิดการแก้ไขปัญหาได้ตามธรรมชาติ   พ่อครูบาสุทธินันท์ ได้ชี้แจงเรื่องเศรษฐกิจพอเพียง ปัญหาของการอบรมเรื่องเศรษฐกิจพอเพียง  การอบรมของพ่อครูบาสุทธินันท์ได้เอาฐานความรู้ในชุมชนมาอบรม เช่นเรื่องวัว เรื่องปลา

   

การอบรมต้องมีลักษณะดังนี้คือ ต้องมีการประชุมกันของชุมชน คือผู้ใหญ่ ผู้เฒ่า ผู้แก่ในชุมชน ครู-อาจารย์ และพระในชุมชน  เพื่อมาวางแผนร่วมกันว่าจะทำอะไรให้แก่ชุมชน 

 

การทำงานจริงๆอยากให้ผู้เข้ารับการอบรมกลับไป ต้องมีข้อมูล เพราะข้อมูลเป็นสิ่งสำคัญเช่นต้องทราบว่าในชุมชนมีสระกว้างยาวเท่าไร  เลี้ยงปลาหรือทำอะไรได้บ้าง   ในที่ของตนเองจะทำอะไรได้บ้าง 

 

  

พ่อครูบาสุทธินันท์เสนอว่า กลับไปแล้วลองทำพิมพ์เขียวว่าจะทำอะไรบ้างเอาขั้นตอนให้ชัดเจน  ให้เสนอเป็นแผน อย่าเสนอความอยาก   พ่อครูบาสุทธินันท์แนะนำว่า การอบรมต้องทำให้ผู้เข้ารับการอบรมเป็นพระเอก…(อันนี้ผู้เขียนเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง) เพราะเคยทดลองแล้ว ฮิๆๆๆ

  

 

มาดูรูปดีกว่า เห็นพี่หมูไหมครับ

 

 

กลุ่มนี้วิทยากรกระบวนการ(Facilitator)ของพ่อครูบาสุทธินันท์ครับ

 

       เป็นอย่างไรบ้างครับ รูปที่เป็นวงกลมนั้น ผู้เข้าร่วมการอบรมจุดเทียนและให้สัญญาว่าจะกลับไปทำงานดังที่ได้หวังไว้เพราะได้จุดไฟแห่งความหวังไว้ที่นี่แล้ว ว๊าว คมจริงๆๆ...อยากเห็นกิจกรรมอะไรครับ จะเอามาให้ดู...