ผู้เขียนจึงสวดอิติปิโส ทุกรอบ ด้วยเสียงที่ดังฟังชัด เพื่อการมีสมาธิ สติ เป็นพุทธบูชา น้อมนำเครื่องสักการะ ส่งผ่านใจ ไปบูชาพุทธองค์

สวัสดีค่ะชาวgotoknow ที่คิดถึง

   เขาว่ากันว่า คนเราถ้าจากกันแค่สามวัน เราก็จะเริ่มลืมเลือนกันไป เหมือนคำพังเพยว่าไว้ สามวันจากนารีเป็นอื่น

 แต่ผู้เขียนไม่เห็นจะเป็น  เหมือนเขากล่าวกันเลย ไม่ได้เข้ามาเขียนบันทึกเสีย ๕ วัน ด้วยความจำเป็น ที่ไม่อาจปลีกเวลามาได้ แต่ทำไมใจมันกลับคิดถึงมากขึ้นทุกที ทุกที แล้วเมื่อภารกิจผ่านพ้นไป ผู้เขียนก็มีอาการ วิ่งแจ้นเข้าบล็อกทันที

   พบกันใหม่ๆ ก็อยากเอาสิ่งดีๆมาฝาก เมื่อคืน ผู้เขียน ไปเวียนเทียนที่วัดเขาฉลาก อ.ศรีราชา จ.ชลบุรีมา ไปเป็นครั้งแรก ขึ้นเขาไป พอสมควรมีพระจันทร์เป็นเพื่อนเดินทาง กับต้นไม้น้อยใหญ่ที่ยืนเรียง ต้อนรับอยู่ริมทาง ผู้เขียนชอบจัง กับการมองท้องฟ้าโล่งๆ สีน้ำเงินปนดำ แต่มีแสงจันทร์กระจ่าง สว่างไสว คาดการณ์ผิดไป คิดว่าที่นี่ คงมีดอกไม้ ธูปเทียน ขายเหมือนวัดทั่วไป แต่ที่จริงคือ ไม่มี แต่ด้วยความตั้งใจที่จะเวียนประทักษิณ บูชาพระพุทธเจ้าแล้ว ขอเพียงเรามีใจ ที่บริสุทธิ์ ก็ขอนำมาเป็นเครื่องบูชาพุทธองค์ได้แล้ว

  บริเวณวัดเงียบสงบ ผู้เขียนไปกันสี่คน ไปถึงก็มีชาวบ้าน นั่งเต็มอุโบสถจนล้นออกมาแล้ว และมีผู้มาทีหลัง ออกมานั่ง ริมกำแพงแก้ว ที่สะอาดสะอ้าน ผู้เขียนจึงนั้งบริเวณนั้น

 สักครู่ก็มีครอบครัวใหญ่ เพราะมากันหลายคน เข้ามาปูเสื่อข้างๆ และชวนให้นั่ง แต่ผู้เขียนก็ไม่ได้รบกวน เพราะเขาก็มากันหลายคนแล้ว จึงนั่งสงบใจไปเรื่อยๆ

 สักพัก เขาคงสังเกตเห็นว่า กลุ่มเราไม่มีดอกไม้ ธูปเทียนมา จึงกระซิบเบาๆ และแบ่งดอกบัวให้คนละดอก ธูปคนละสามดอก เขายังว่าจะขึ้นไปที่วัดเอาเทียนมาให้อีก ด้วยความเกรงใจ จึงปฏิเสธ และขอบูชาตามที่มีนี้ แต่ที่สุด ผู้เขียนก็ได้เทียนจากกัลยาณมิตรอีกท่านหนึ่ง มาเป็นเครื่องบูชาในวันมาฆะบูชาครั้งนี้

  เขามักจะกล่าวกันว่า เราอาจจะไม่รู้หรอก ว่าใครดี หรือเลวร้าย แต่การที่ได้พบเจอ ในบางสถานที่ ก็อาจ ทำให้เรามีโอกาส พบคน แต่ละประเภทได้ เช่น ผู้เขียน ได้พบ ผู้มีน้ำใจ แบ่งปัน ทั้งๆ ที่ไม่ได้ รู้จักกันมาก่อนเลย แบ่งปันเพราะเราต่าง มีจิตใจ ที่เป็นสัมมาทิฏฐิเหมือนกัน บูชาในสิ่งที่ควรบูชา มีความศรัทธา สิ่งเดียวกัน เสมอกัน จึงเป็นมิตรกันได้ อย่างไม่มีเงื่อนไข

   สิ่งหนึ่งที่ผู้เขียนกระทำเป็นประจำคือ การตอบแทนคุณ เมื่อเขาให้สิ่งของบูชาแก่เรา เราจึงยิ่งตั้งใจ ที่จะแบ่งบุญที่ได้มอบให้แก่เขาเช่นกัน ดังนั้น ผู้เขียนจึงสวดอิติปิโส ทุกรอบ ด้วยเสียงที่ดังฟังชัด เพื่อการมีสมาธิ สติ เป็นพุทธบูชา น้อมนำเครื่องสักการะ ส่งผ่านใจ ไปบูชาพุทธองค์ และทุกสิ่งอย่างที่ทำไว้ด้วยดีแล้วนี้ ขอกัลยาณมิตร ที่มีน้ำใจ ให้ดอกไม้ และธูป เทียน แก่ผู้เขียน จงได้รับอานิสงส์ ผลบุญด้วยทุกประการ

 

  อุโสถวัดเขาฉลาก อ.ศรีราชา ในวันมาฆะบูชา ที่ผู้เขียน ได้มีโอกาส ไปเวียนประทักษิณ ณ วัดแห่งนี้ เป็นครั้งแรก สงบเงียบ สะอาด อยู่บนยอดเขา

   ไม่ได้เตรียมดอกไม้ธูป เทียนไป คิดว่าน่าจะมีจำหน่ายเหมือนทุกวัด แต่ที่สุด ผู้เขียน ก็ได้ ดอกไม้ ธูปเทียน จนครบถ้วน นำมาเป็นเครื่องบูชาพระพุทธเจ้า สมตามที่ตั้งใจไว้ทุกประการ

     ขอทุกท่าน จงร่วมอนุโมทนาสาธุการ กับกุศล ที่ผู้เขียน ได้ตั้งใจ บำเพ็ญในวันมาฆะบูชา ปีนี้ ทุกประการเทอญ