องศาที่ต่างกัน...แต่จุดร่วมเดียวกัน : งานพัฒนาเด็กและเยาวชนเมืองปาย

ได้รับนัดหมายทางโทรศัพท์ในวันที่ตั้งใจว่าง..จาก คุณหมอรอนให้เข้าร่วม "เวทีทำแผนพัฒนาเด็กและเยาวชนปาย" ในช่วงบ่ายของวัน

ผมถือโอกาสขับรถไปรับ ดร.กะปุ๋ม (ดร.นิภาพร ลครวงศ์)ที่มาเป็นวิทยากรให้ทางโรงพยาบาลปาย ยัง "สวนดอยรีสอร์ท" มาที่จัดเวทีด้วย  โทรศัพท์แจ้งไปยังผู้ใหญ่ใจดีหลายๆท่านบอกว่าผมอาจเข้าไปช้าหน่อย ให้ทำเวทีไปก่อนเลย

ดร.กะปุ๋ม  เสร็จจากหน้าที่วิทยากรในวันแรก เธอเดินทางลงมาจากรีสอร์ทพร้อมผม เราตรงไปที่โรงพยาบาลปายในทันที ไปถึงสถานที่จัดเวที มองไกลๆเห็นผู้คนมากมาย ส่วนใหญ่เป็นเยาวชนในระบบ(นักเรียนโรงเรียนปายวิทยาคาร) ที่มากันร่วมยี่สิบคน พร้อมผู้ใหญ่ใจดี เทศบาลปาย ท่าน พม.  คุณหมอ คุณครู ลุงอ๋อย ดีเจวิทยุชุมชน มากันพร้อมหน้าพร้อมตา เป็นเวทีประชุมเด็กที่อบอุ่นอีกเวทีหนึ่ง

ผมกับ ดร.กะปุ๋ม  เข้าไปแนะนำตัวว่าเป็นใคร มาทำอะไร...ยังไม่ทันได้พูดโม้อะไรมาก คุณหมอรอนโยนเวทีทำแผนให้ผมทันที (ไม่บอกกันมาก่อนเลย) ผมอยู่ในฐานะที่พูดไม่ออกเพราะไม่ทราบข้อมูลรวมถึงไม่ทราบวัตถุประสงค์ การโยนไมค์บนเวทีแบบนี้...จะหาทางออกแบบใด??

ทำแผน ทำแผน   ...หลายคนในเวทีบอกแบบนี้...

งานพัฒนาเด็กและเยาวชนเป็นเรื่องสำคัญ หากเราเคลื่อนดี ก้าวแรกที่มีชัย เราจะก้าวต่อไปด้วยความมั่นใจ เด็กเองก็ต้องการผู้ใหญ่สำหรับกำลังใจ ส่วนการทำกิจกรรมเราก็ยกให้เด็ก เขาสดใส มีสีสัน มีความคิดใหม่ๆที่เราทึ่ง..

 

หากจะทำแผน เราควรจะเริ่มยังไง??

ผมคิดเร็วๆหน้าเวทีผมตัดสินใจ วิ่งตามกระบวนการที่คิดเร็วๆ

• ระดมความคิดในการพัฒนาเยาวชนที่ผ่านมา (ทั้งกิจกรรม ผลลัพธ์)

• ปัญหาการดำเนินการกิจกรรมทั้งหมดในปีก่อน

• ระดมความคิดแบบใช้บัตรคำ "ปัญหาเด็กปาย"

• ระดมความคิดแบบใช้บัตรคำ"ศักยภาพเด็กปาย"

• ระดมความคิด "ภาคีที่เกี่ยวข้อง" ในการพัฒนาเด็กและเยาวชน

กิจกรรมทั้งหมดให้เด็กมีส่วนร่วมคิดกันเต็มที่ ...บรรยากาศเวทีที่ยังเกรงๆกลับสนุกสนานขึ้นในพริบตา เด็กๆพูดให้ข้อคิดเห็นกันเต็มที่ นี่เป็นสิ่งที่ผมอยากเห็น

ความคิดที่พร่างพรูถูกนำมาติดบนบอร์ดบัตรแล้วบัตรเล่า

ที่น่าตกใจมากคือ "ปัญหาเด็กเยาวชน" ที่เด็กๆร่วมกันระดมออกมา ปัญหาบางปัญหาเราคาดไม่ถึง แต่เด็กๆยืนยันว่า เป็นเรื่องจริง เด็กย่อมรู้ย่อมเห้นปัญหาที่พวกเขาเจอ....

ปายเรามีปัญหาเด็กและเยาวชนมากขนาดนี้เชียวหรือ!!!  แล้วผู้ปกครองบ้านเมืองทราบหรือไม่นี่ เวทีที่จะเกิดต่อ น่าจะเป็นเวทีที่ให้เด็กพบผู้ใหญ่ของบ้านเมืองนี้ เพื่อนำเสนอปัญหาที่มีอยู่

ร่วมสองชั่วโมงเราได้ข้อมูล เรียกได้ว่า SWOT Analysis กันได้ทุกมุม ข้อมูลทั้งหมดได้มาร้อยเรียง สรุปให้ทุกคนเห็น...และถึงช่วงการทำแผน ให้น้องๆได้คิดแผนงานโครงการโดยใช้ข้อมูลทั้งหมดที่มีอยู่ โดยเรียงประเด็นจากปัญหา-ศักยภาพที่เขามี และภาคีที่เกี่ยวข้องที่เราระดมกันมา

ในช่วงการทำแผน ผมเห็นเด็กๆช่วยกันออกความคิด คนนี้คิด คนนี้เขียน ...หากใครนั่งฟัง นั่งสังเกตการณ์จะเห็นว่าสิ่งที่พวกเขาคิดนั้นช่างไม่ธรรมดา

ผมขอตัวกับที่ประชุมก่อนเพราะต้องพา ดร.กะปุ๋ม ไปหา คุณหมอสุพัฒน์ และไปเดินชมเมืองก่อนพลบค่ำ

ก่อนกลับ ดร.กะปุ๋ม  ได้บอกกับเด็กๆว่า " ให้น้องๆคิดแผนงานโครงการไม่ใช่เฉพาะที่จะทำให้เสร็จไปเป็นปีๆตามแผน ตามงบประมาณ แต่ให้นึกถึงผลที่จะเกิดขึ้นในอนาคต เพราะที่นี่เป็นบ้านของเรา เราควรต้องทำให้ดีที่สุดเพื่อเมืองปายของพวกเรา" เธอทิ้งท้ายให้เด็กๆก่อนลากลับพร้อมผม

ภาระกิจในช่วงบ่ายของวันเสร็จสิ้นสมความคาดหวังของผู้จัด และการมีส่วนร่วมของทุกฝ่าย

ผมขอให้กำลังใจน้องเยาวชนเมืองปาย ผมขอให้กำลังใจผู้ใหญ่ใจดีทุกท่านครับที่มาร่วมด้วยช่วยกัน เห็นความสำคัญของการพัฒนาเด็กเยาวชน

เพราะพวกเขาเป็นทั้งปัจจุบันและอนาคต

 

------------------

ขอขอบคุณเครือข่ายมิตรภาพ Blogger Gotoknow

 

 

[ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์]

คนแซ่เฮ ช่วยกันทำดี  มีการบ้านสม่ำเสมอ  พ่อเอาใจช่วยนะเอกนะ

[จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร]

ขอบคุณกำลังใจที่ดีๆของคุณพ่อ ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์

และผมขอขอบคุณอาจารย์หมอสุธี ที่ให้ข้อคิดเห็นผ่าน MSN นะครับ

แผนนี้อาจใช้วิธีการทำแบบรวบรัด ในเวลาอันสั้น ภาพที่ได้จึงเป็นภาพการคิดของเด็ก อาจเป็นแผนเบื้องต้นที่เด็กช่วยกันคิดขึ้นมา

วันนี้เห็นทางเทศบาลแจ้งเรื่อง การทำเวทีประชาคม สำหรับการพัฒนาสังคมคนทุกกลุ่ม ทราบว่ามีประเด็นเด็กด้วย

ผมกำลังติดตามความคืบหน้าครับ

[จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร]

แลกเปลี่ยนกันเพิ่มครับ

ขออนุญาตนำเรื่องราวมที่อาจารย์หมอกรุณาแลกเปลี่ยนกับผมผ่าน MSN มาสรุปนะครับ

----------------------------------------------- 

อาจารย์หมอสุธี ว่าทำอะไรต่อ หลังจาก SWOT analysis แล้ว?

• SWOT analysis
• Vision - - - -> Mission
• How
• Who
• When
• Where
• KPI
• Activities ----> Who What When Where  งบประมาณ
• เข้าใจแผน-----> ประชาสัมพันธ์แผนจากตัวแทนสู่ประชาคม Public Hearing ก่อน Finalize แผน
• ปฏิบัติตามแผน
• ประเมินผล ถอดบทเรียน

-------------------

ฝึกการมีส่วนร่วมของกลุ่มเป้าหมาย

ได้ปัญหาที่เป็นปัญหาร่วม

 

 

[จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร]

ผมถาม : กระบวนการต่อจากนั้นเป็นยังไง ผมสนใจการทำประชาพิจารณ์ 

สุธี says:

การทำ public hearing เขาให้ส่งประเด็นอภิปรายมาล่วงหน้า ผู้จัดจะจัดคิวให้พูด ประเด็นที่เหมือนกันก็อาจนัดกลุ่มมาคุยกันในประเด็นนั้น แล้วมอบใครเป็นตัวแทนเสนอ ต้องเตรียมพร้อมพอสมควร

แต่ต้องฝึกประชาชน ให้เข้าใจว่าเป็นการรับฟัง ถ้ามีเหตุผลดี ไม่ใช่ประชามติ referendomจะได้ผลต้องเปิดใจ รับฟังจริงๆ พร้อมปฏิบัติตาม แก้ไขถ้าเห็นว่าดี

เหมือนการทำ dialogue ( สุนทรียสนทนา )ถ้าเราพัฒนาสังคมเราได้แบบนี้หรือใกล้เคียงก็จะดี

 

ผมถาม : ผมนึกไม่ออกว่าทำสุนทรียสนทนาในเวทีใหญ่ จะออกมาอย่างไร?

สุธี says:

สุนทรียสนทนาได้ผลในกลุ่มเล็กๆ บรรยากาศดีๆ เหมาะสม

แต่เปรียบเทียบให้ดู ว่าถ้าใช้ concept แบบนี้จะได้ผล ถ้าเป็นการโต้วาที เอาชนะคะคานก็จะเอวัง เกิดความแตกแยก

บางครั้งคนจัดก็ง้างมาแล้วว่าฉันเอายังงี้ ยังไงฉันก็ไม่เปลี่ยน จัดเพราะกฏหมายให้จัด เตรียมคนมาสนับสนุน ไม่อยากให้อีกฝ่ายพูด

ถ้าผู้จัดเปิดใจ ทุกคนเชื่อว่ารับฟังเขา ให้เขามีเวทีและโอกาสแสดงความคิดเห็น และพิจารณาความคิดเห็นเขา บรรยากาศก็จะดี

แต่ถ้าง้างมาแต่ไกล มีแววอำมหิต ก็คงเจอดี พลังประชาชน ( ใช่รึเปล่า ? )

--------------------

ขอบคุณอาจารย์หมอสุธี  ฮั่นตระกูล มากๆครับ

[kmsabai]

มาให้กำลังใจอีกหนึ่งครับ

อยากเข้าแต่ว่าไม่ไหวครับ....^_^

[Mr. Kraton Pai]

ขอบคุณเอกมากที่มาช่วย

ต่างคนต่างยุ่ง ๆ เห็นที่พึ่งมาก็คว้าตัวทันที...ต้องขออภัยที่ไม่ได้แจ้งล่วงหน้า ตอนแรกว่าจะเป็น Mod.เอง แต่ก็ต้องทำหน้าที่ประสานด้วยกลัวจะไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ พอเอกมาก็โยนเลย...เพราะเชื่อใจและเชื่อในความสามารถ

ซึ่งถ้าเอกไม่มาพี่แย่แน่ ๆ เพราะงานช่วงนี้สุดยอดเลย เหนื่อย....สนุก...เหนื่อย !! หัวเป็นเกลียว...ตัวเป็นน็อต...

วันนี้(อังคาร)ก็ไม่ได้ไปอบรมวิถีพุทธของ อ.ดร.กะปุ๋ม เพราะต้องอยู่ช่วยทำ CSG.เพราะน้อง ๆไปงานอื่นหมด .........

เมื่อวานตั้งใจเขียน blog เหมือนกันแต่...ไม่ไหว ถึงบ้าน 2 ทุ่ม หลับเลย??

 

[ครูยอด วิสุทธิ์ เหล็กสมบูรณ์]

• พอดีผมกำลังเขียนรายงานสรุปความก้าวหน้าโครงการให้แผนงานสื่อสร้างสุขภาวะเยาวชน (สสย.) ซึ่งเป็นแผนงานหนึ่งของ สสส. อยู่ ก็เลยเอาส่วนหนึ่งของรายงานมาแจมนะครับ (ส่วนรายงานฉบับเต็ม ถ้าอยากอ่าน ก็แจ้งมาได้ แต่ต้องรออีกสักเดือนนะครับ )

 

• การแก้ปัญหาเด็ก ผมมองว่า แรกสุด ต้องมาจากความจริงใจเลยครับ ความเก่ง ความเชี่ยวชาญมาทีหลัง สุนทรียสนทนาก็ดีครับ ใช้ได้ในกลุ่มเล็กๆ แต่ถ้าเป็นเด็กกลุ่มชาติพันธุ์ ลำพัง dialogue กันไม่พอ เพราะพื้นฐานเด็กเป็นนักปฏิบัติ ไม่ใช่นักสื่อสาร แถมพกด้วยความเป็น inferiority คือ มักจะมองว่าตนเองด้อย โดยเฉพาะกลุ่มเด็กชายขอบ เด็กกลุ่มชาติพันธุ์นี่ ส่วนใหญ่จะขี้อาย แต่ถ้าจะให้ลงมือทำนี่จะชอบมาก แต่ต้องให้เวลาเขาเรียนรู้นิสัยใจคอ ดีกันบ้าง ทะเลาะกันบ้าง สร้างให้เขารู้สึกเป็นห่วงเป็นใยกัน อันนี้ต้องดูจริตและพื้นฐานประสบการณ์ของเด็กด้วย

 

• เด็กและเยาวชนมีความขัดแย้งในตัวเองสูงมาก พวกเขาอยากหาต้นแบบที่ดี แต่ขณะเดียวกันตัวเขาก็ถูกคาดหวังจากสังคมมากมาย เช่น เขาต้องเป็นลูกที่กตัญญู เชื่อฟังพ่อแม่ เขาต้องเป็นนักเรียนที่เก่ง เป็นนักกีฬาหรือนักกิจกรรมที่มีชื่อเสียง เป็นพลเมืองที่มีระเบียบวินัย เป็นแฟนที่เอาอกเอาใจ หรือแม้แต่เป็นอนาคตของประเทศชาติ เป็นผมนี่จะเครียดมากเลย เพราะถูกวางกรอบให้เป็นอะไรตั้งหลายอย่าง แถมไม่มีใครจะสนใจถามผมบ้างเลยว่า จริงๆแล้วผมฝันอยากจะเป็นอะไร ในขณะที่ตัวเด็กเองยังเอาตัวไม่ค่อยรอดและยังสับสนกับหนทางชีวิตของตนเอง ผมคิดต่างไปนะครับว่า โอเค ในฐานะผู้ใหญ่ ผู้หวังดี เราก็อยากเห็นเขาได้ดี เป็นนั่นเป็นนี่ แต่เราไม่จำต้องบอกเขาเสมอไป เพราะมันอาจจะสร้างแรงกดดันกับเขาไปอีกก็ได้ หรือถ้าจะบอกต้องบอกอย่างมีศิลป์

 

• ผมคิดว่า เด็กปัจจุบัน ถูกจำกัดมาก คือถูกจำกัดโดย "คุกที่มองไม่เห็น" (ดูเหมือนเขาจะมีอิสระนะครับ แต่วิเคราะห์ดีๆจะพบว้า เด็กยุคมิลลิเนียมนี่โคตรถูกครอบเลย ทั้งจากรัฐ ชุมชน ครอบครัว ระบบตลาดและการศึกษาสมัยใหม่ ในฐานะที่เป็น "ทุนมนุษย์" มีมูลค่าทางเศรษฐกิจ มีค่าใช้จ่ายที่สังคมต้องลงทุนและเรียกคืน และมีชีวิตกระเสือกกระสนบนถนนของการแข่งขัน) ในภาพรวมของประเทศ ผมว่าเด็กสมัยก่อนมีอิสระที่จะเลือกทางเดิน และมีความสุขมากกว่าเด็กปัจจุบันครับ

 

• จะเข้าถึงเด็กได้ แรกเลยนี่ต้องแอบความคาดหวังของเราไว้ในก้นบึ้งครับ ให้เขารู้สึกสบายๆเป็นอิสระที่เรายอมรับความเป็นตัวตน ที่อาจจะประดักประเดิก หรือดูแผลงๆของเขา จากนั้นค่อยๆเติมความคาดหวังและทัศนคติที่เป็นบวกเข้าไปทีละน้อยๆ

• แนะนำว่าใช้สุนทรียสนทนา ควบคู่ไปกับกระบวนการค่ายพักแรม ศิลปกรรม และวิจัยชุมชนมาร่วมกันในเมืองสามหมอกของเรา ผมเรียกมันว่า  "นวัตกรรมสามหมอก" คือมีหมอกสามอันที่ต้องช่วยกันสลาย หนึ่งคือสลายหมอกที่บดบังเด็ก บดบังชุมชน และบดบังภาครัฐออก ให้พวกเขามองเห็นซึ่งกันและกันก่อน ให้เกิดการเรียนรู้ เข้าใจ และเข้าถึงตัวตนข้างในของตัวเองและของกันและกัน แล้วหนทางจะค่อยๆแจ่มชัดขึ้น กระบวนการนี้ต้องต่อเนื่องทั้งตัวคนที่ร่วมงาน องค์กร และระยะเวลา จากประสบการณ์ตรงผมว่าเหมาะกับธรรมชาติของเด็กบ้านเราและเราสามารถใช้วัตถุดิบในท้องถิ่นมาบูรณาการได้อย่างสนุกสนานครับ 

 

• เขียนยาวไปหน่อย แต่นานๆทีผมถึงจะออกจากกระดอง ก็เลยเขียนมาซะเยอะ ก็ขออนุญาตจบเท่านี้ก่อน ขอบคุณมากครับ

 

 

 

 

[บัวปริ่มน้ำ]

สวัสดีค่ะ อ.จตุพร คะ

• เห็นเด็ก ๆ นั่งร่วมแสดงความคิดเห็นทุกแง่มุม บรรยากาศดีมาก ๆ ค่ะ ดูท่า จะมันส์....
• แต่ อย่ามัวพาเด็ก ทำ SWOT มากนัก เดี๋ยวจะพากัน "สะหวอย" ซะหมด อิอิ
• ภาษาอีสาน "สะหวอย" แปลว่า "มึน งง และอารมณ์ไม่อยากรับรู้อะไร? " ประมาณนั้นน่ะค่ะ
• ขอฝากอีกอย่างคือ แจกบัตรคำ เพื่อให้เขียนปัญหา ขอให้เด็ก ๆ เขียนข้อเสนอแนะ หรือแนวทางแก้ไข มาด้วย จะดีมาก
• คุณคิดว่า ปัญหา มีอะไรบ้าง และมีวิธีแก้ไขอย่างไร อย่างน้อย เราอาจไปแก้ไขปัญหาให้เขาไม่ถูกจุดก็ได้นะคะ
• อิอิ ม่ายรู้ว่า แสดงความคิดเห็นที่นำไปใช้ประโยชน์ได้ป่าวเนี่ย...

[Wasawat Deemarn]

สวัสดีครับ คุณเอก :)

• อุปสรรคมีไว้สำหรับก้าวผ่าน นะครับ
• ให้กำลังใจครับ

ขอบคุณครับ :)

[จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร]

น้องชายที่รักkmsabai

ขอบคุณมากครับ...เราได้ร่วมด้วยช่วยกันแน่นอนครับ ไม่วันนี้ก็วันต่อไป ขอบคุณสำหนับหนึ่งกำลังใจครับ

ขอบคุณมากครับ

---------

พี่เอก

[จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร]

พี่กระท้อนMr. Kraton Pai

ขอบคุณมากครับ ยินดีมากครับ ...ถึงยังไงผมช่วยได้เต็มที่อยู่แล้ว กิจกรรมดีๆที่บ้านของเราแบบนี้ ต่อให้ยังไงผมต้องโดดเข้ามาอยู่แล้ว

ขอบคุณสำหรับโอกาสดีๆที่มอบให้ผม

ผมขอให้กำลังใจครับ

CSG. คืออะไรครับ??

[จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร]

อ้ายยอดยอดดอย

ขอยกมือสองมือ อยากอ่านครับ...!!! รออ่านฉบับ full taxt นะครับ

ขออนุญาตแจ้งข่าว

ยืนยันว่าจัดเวทีใหญ่ระดมความคิดพัฒนาเมืองในฝัน สวรรค์บนดอย "แม่ฮ่องสอน"  ณ โรงแรมอิมพีเรียลธารา วันที่ ๔-๖ นะครับ(งานของผู้ว่าราชการจังหวัด) นัดคุยทีมงานวันที่ ๓ พักได้ที่โรงแรม ผมจะประสานงานอีกที ...

งานนี้เพื่อจังหวัดของเราครับ

รายละเอียดผมจะอีเมลล์แจ้งให้วิทยากระบวนการทุกท่านทราบโดยด่วน

-----

ขอบคุณบทสังเคราะห์ประเด็น"เด็ก" ที่นำมาในเป็นข้อเสนอแนะเยี่ยมมากครับ

รออ่านฉบับเต็มด้วยความระทึกในดวงใจพลัน

"...จะเข้าถึงเด็กได้ แรกเลยนี่ต้องแอบความคาดหวังของเราไว้ในก้นบึ้งครับ ให้เขารู้สึกสบายๆเป็นอิสระที่เรายอมรับความเป็นตัวตน ที่อาจจะประดักประเดิก หรือดูแผลงๆของเขา จากนั้นค่อยๆเติมความคาดหวังและทัศนคติที่เป็นบวกเข้าไปทีละน้อยๆ"

:)

[จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร]

สวัสดีครับ คุณบัวปริ่มน้ำ

• มันส์มากครับ โดยเฉพาะผมซึ่งจะดูมึนๆเมาๆ แต่เด็กๆน่ารักครับ ให้ความร่วมมือดี สนุกมีความสุข
• SWOT แบบเล็กๆครับ ไม่ได้บอกว่าเป็นSWOT เพียงแต่ดึงความคิดผ่านบัตรคำ (ปัญหา และศักยภาพ) เด็กๆไม่สะหวอยแต่อย่างใด :)
• สังเกตเด็กๆหม่ำขนมระหว่างทำเวทีมั้ยครับ วิทยากรกลืนน้ำลายเอื้อกๆเลยครับ
• ข้อแนะนำมีประโยชน์มากๆครับ หากอยู่ใกล้ๆจะเทียบเชิญมาร่ายวิทยายุทธด้วยกันซะเลย
• วันที่ ๒๓ -๒๔ กพ.นี้ ผมไปเป็นวิทยากรกระบวนการที่ โรงการหลวงวาวี ...ไปด้วยกันมั้ยครับ ?? :))))))

[จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร]

สวัสดีครับ อ.Wasawat Deemarn

• มาเยี่ยมพร้อมคำคมๆ ชอบจังครับ :)
• ช่วงนี้กระผมว้าวุ่น วุ่นวายเรื่องงานเล็กน้อย ออกจะมึนๆครับ
• มีโอกาสว่างๆ(น่าจะไม่ว่าง) เชิญทัศนาด้วยกัน- - -ผมเดินทางไปทำเวทีแบบนี้บ่อยๆ
• ขอบคุณครับผม

[จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร]

อาจารย์ Wasawat Deemarn    น้องหมอสุพัฒน์kmsabai 
จะฝากหนังสือให้อาจารย์ ๑ เล่ม ผมควรจะนำไปส่งไว้ที่ไหนครับเนี่ยะ??

ส่งไปที่คณะเลยมั้ยครับ?

[Wasawat Deemarn]

สวัสดีครับ คุณเอก

• ขอบคุณครับ คุณเอก
• ลงพื้นที่บ่อยนะครับ ... เมื่อชาติต้องการจะแว่บไปด้วยครับ
• ขอบคุณ คุณหมอสุพัฒน์ สำหรับหนังสือครับ
• ส่งที่คณะได้เลยครับ คุณเอก

ขอบคุณครับ :)

[บัวปริ่มน้ำ]

ขอบคุณค่ะ อ.จตุพร

• น่าไปจังค่ะ แต่ทว่า...เวลามีจำกัด เหมือนบริษัทไม้ขีดไฟ จังเลย
• เพราะที่ทำงาน ประชุม ๆๆๆๆๆ แล้วก็....ประชุม
• พออีกวัน ถึงจะต้องสรุป และประชุมเรื่องใหม่
• วังเวียง เวียงวัง (อุ้ย!) นั่น อยู่ประเทศเพื่อนบ้าน (ลาว) นี่นา
•  เราก็  วังวน อยู่กะ การประชุม จนเป็นอาชีพหลัก ซะแล้วอ่ะ
• อยากไปจัดประชุม และได้เห็นเด็ก ๆ แบบ อ.จตุพร บ้าง คงได้บรรยากาศ ดีไม่น้อยเลยทีเดียว
• ที่สำคัญ ประชุมที่ทำงานน่ะ มีแต่ระดับ ปรมาจารย์ ประมาณว่า ความคิดของข้า ใครอย่าแตะ....
• แฮ่... (นินทา) เจ้านายระดับสูง โทษขั้นไหนหว่า!!!!
• ไปดีกว่า....

[จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร]

อ.  Wasawat Deemarn ครับ

ผมจะจัดการส่งไปยังคณะเลยนะครับ - --ว่าจะออกไปเชียงใหม่พร้อม ดร.กะปุ๋ม วันศุกร์กะจะไปจะเอ๋ซะหน่อย เดี๋ยวตกใจ เอาเป็นว่าส่งไปรษณีย์ดีแล้วครับ

มีโอกาสไปร่วมด้วยช่วยเป็นวิทยากรด้วยนะครับ..

[จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร]

สวัสดีครับคุณบัวปริ่มน้ำ

• มีเวลาค่อยมาครับ จะได้สบายใจไม่มีประชุม :)
• ประชุม ประชุม ประชุม ประชุม ประชุม อาชีพประชุม
• ดูท่าทาง คุณบัวปริ่มน้ำ สำลักน้ำบ่อยๆนะครับเนี่ยะ :) ยังใงให้กำลังใจครับสำหรับการทำงานท่ามกลางความหลากหลาย
• โลกนี้ดั่งละครชีวิต หากเรานั่งนิ่งๆมองดูตัวละครแต่ละตัวโลดแล่นให้เข้าใจว่าเขาเล่นตามบทตามกรรมที่เขามี
• ขอเราใช้โอกาสนั้นเรียนรู้เพื่อยกระดับจิตตัวเอง
• เฮ้อ...ดูเป็นธรรมะ จังครับ
• ให้กำลังใจครับ สู้ๆครับ
• ผมยื่น proposal วิจัยความรักแล้วนะครับที่บันทึกของคุณบัวปริ่มน้ำ

[Conductor]

อ่านแล้วนึกถึงบันทึกสี่อัน จึงเอามาฝากครับ

บันทึกเหล่านั้นเขียนในบริบทของคนทำงาน เป็นเรื่องความคิดนอกแบบแผนตำรา ไม่รู้ว่าจะใช้ได้หรือเปล่านะครับ

• แผนงาน (1) กระบวนการ
• แผนงาน (2) วัตถุประสงค์
• แผนงาน (3) องค์ประกอบ
• แผนงาน (4) แผนคือแนวทาง ไม่ใช่ผลสำเร็จ