ธนาคารขยะ

ของเหลือใช้ก็กลายเป็นทรัพย์

                มีโอกาสได้นำกระดาษที่เหลือใช้แล้วไปขาย   ปรากฏว่าใช้เวลาในการขนกระดาษและนำไปขายนั้น   ไม่เกินชั่วโมง   ได้เป็นเงินมา 1,170  บาท      ซึ่งผู้เขียนเองก็ไม่นึกเหมือนกันว่าการขายกระดาษ   หรือของเหลือใช้จะได้เงินเยอะขนาดนี้   และความคิด   ความอยาก   ก็เกิดขึ้น 

                 ปัจจุบันผู้เขียนเองก็ดูแลเรื่องทุนการศึกษา  ซึ่งการดูแลทุนการศึกษา  ก็จะมีระบบที่ชัดเจน   คือ 

  1. ประกาศให้นิสิตมาสมัครขอรับทุนการ 
  2. คัดเลือกนิสิตที่ขอรับทุนการศึกษา
  3. ประกาศรายชื่อผู้ที่ได้รับทุนการศึกษา
  4. นำนิสิตเข้ารับทุนการศึกษา
  5. ส่วนด้านการส่งเสริมปลูกจิตสำนึกนิสิตทุนการศึกษา   คือ  จัดโครงการเยี่ยมบ้านนิสิตทุน    โครงการอบรมนิสิตทุนการศึกษา  นำนิสิตบำเพ็ญประโยชน์   และให้นิสิตเข้าร่วมกิจกรรมกับทางมหาวิทยาลัย หรือเข้าร่วมกิจกรรมคณะต้นสังกัด

           เมื่อผู้เขียนเองได้เข้ามารับผิดชอบด้านทุนการศึกษา   ได้เกิดมีความคิดที่อยากให้นิสิตที่ได้รับโอกาส  กลายมาเป็นผู้ที่ได้ให้โอกาสกับเพื่อน ๆ นิสิตภายในมหาวิทยาลัย   หรือชุมชนที่อยู่รอบมหาวิทยาลัย  

           โดยการให้นิสิตจัดตั้งชมรมทุนการศึกษา    รวมนิสิตทุนการศึกษาผู้ที่มีแรงและพลังในการทำกิจกรรม  จัดตั้งเป็นชมรมขึ้นมา   เพื่อจะทำโครงการที่มีประโยชน์ต่อมหาวิทยาลัย   หรือชุมชน 

            และโครงการแรกที่จะทำคือ  โครงการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม รณงค์ให้นิสิตและบุคลากรภายในมหาวิทยาลัย  ช่วยกันแยกขยะลดภาวะโลกร้อน   นำของเหลือใช้มาฝากธนาคารขยะของชมรม...............(ฝันที่รอให้เป็นจริง)

             และ นี่คือความคิดที่อยากจะทำให้สำเร็จ   เนื่องจากทุนที่ได้จากมหาวิทยาลัย   ห้างร้าน  บริษัท   หรือมูลนิธิ   ก็ยังไม่เพียงพอต่อนิสิตที่เข้ามาศึกษาภายในมหาวิทยาลัย ซึ่งในอนาคตอันใกล้จำนวนนิสิตก็เพิ่มมากขึ้นทุก ๆ ปี    ทางผู้เขียนเองก็อยากจะเห็นโครงการการที่คิดไว้สำเร็จ   เพื่อที่จะได้มีโอกาสช่วยนิสิตที่ขาดแคลนทุนทรัพย์ในการศึกษาเล่าเรียน   ไดสำเร็จเป็นบุคคลที่มีคุณภาพต่อไป   

                             ผู้เขียนเองก็หวังหว้งไว้เสมอว่าจะมีผู้ที่เห็นความสำคัญของการนำเสนอความคิดที่อาจจะช่วยให้โลกหายไปได้ไม่มากก็น้อยได้สำเร็จไปด้วยดี ......

"ความสำเร็จจะวิ่งเข้าหา   สำหรับผู้ที่ลงมือทำเท่านั้น"