สึกอยากสวด บวชอยากร้องเพลง

คนไทยเป็นพวกเจ้าบทเจ้ากลอน แม้เรื่องราวที่สะท้อนบางอย่างเกี่ยวกับวัดๆ ก็มีการผูกเป็นคำคล้องจองอยู่หลายสำนวนเช่น

  • พูดวินัย ขัดใจพระ พูดธัมมะ ขัดใจโยม
  • เทคโนโลยี่ ให้ถามพระ ธัมมะ ให้ถามโยม
  • บวชจนขี้เต็มถาน เจ็ตตำนานยังไม่หลอด
  • กุสลา พาเที่ยว พาหุง พุงเดียว (กุสลา ล่องแล่ง พาหุง พุงแห้ง)

หมายเหตุ : ขยายความบางศัพท์และบางสำนวน เพื่อความเข้าใจยิ่งขึ้น

  • ถาน คือ ส้วมที่พระ-เณรใช้ (ศัพท์โบราณ)
  • หลอด คือ ตลอด หมายถึงจบคัมภีร์เจ็ดตำนาน (ภาษาถิ่นปักษ์ใต้)
  • บทกุสลา ใช้สวดศพ ดังนั้น ใครจำกุสลาก็จะได้ไปเที่ยว... แต่ถ้าสวดไม่ได้ก็ไม่อยากจะไป เรียกกว่า ล่องแล่ง
  • บทพาหุง ใช้เพื่อตักบาตรเพื่อฉลองในงานต่างๆ ดังนั้น ถ้าสวดบทพาหุงก็จะได้ฉันหนึ่งมื้อ (พุงเดียว)... แต่ถ้าสวดไ้ม่ค่อยจำ ก็อาจถูกหยอกเย้าว่า สวดไม่ได้แต่ฉันมาก จึงไม่ค่อยจะกล้าฉัน (พุงแห้ง)

 

ส่วนที่ต้องการจะเล่าก็คือ สึกอยากสวด บวชอยากร้องเพลง ตามชื่อบันทึกนี้....

 ...........

สึกอยากสวด นั่นก็คือ พวกที่เคยบวชเรียนอยู่นานพอสมควร มีประสบการณ์ชีวิตในวัดหรือดงขมิ้น แต่อาจอ่อนด้อยประสบการณ์ชีวิตแบบชาวบ้าน บางคนก็ไม่เป็นที่ยอมรับจากสังคมชาวบ้านที่ตนไปอยู่ด้วยเท่าที่ควร จึงกลายเป็น ปม ของคนนั้นๆ...

คนพวกนี้ ศึกษาไม่ถึง ปม ของตนเอง จึงมักจะชอบมาวัด ชอบมาชวนพระ-เณรคุยเรื่องในวัด เช่น เรื่องยศช้างขุนนางพระ เรื่องศาสนพิธี เรื่องข้อปลีกย่อยของหลักธรรมวินัย หรือบางประเด็นในพุทธประวัติ ซึ่งตนเองเคยศึกษาเล่าเรียน เคยได้ยินได้ฟัง หรือเคยมีประสบการณ์ตรงในเรื่องนั้นๆ...

พวกนี้แหละ จัดว่า พวกสึกอยากสวด

.............. 

บวชอยากร้องเพลง นั่นก็คือ พระ-เณรที่มีประสบการณ์ชีวิตแบบชาวบ้าน แต่พอบวชมาแล้วก็เกียจคร้านในการศึกษาธรรมวินัย ไม่ชอบท่องสวดมนต์ ชอบที่จะคุยโอ้อวดเรื่องราวแบบชาวบ้าน เช่น ไปเมากันที่โน้น ยกพวกไปตีกันที่นี้ หรือเพลงโน้นนักร้องนั้น เป็นต้น

พระ-เณรกลุ่มนี้ มีความรู้สึกด้อยเกี่ยวกับเรื่องวัดๆ ด้อยประสบการณ์ที่จะคุยกับพระ-เณรรูปอื่นๆ ที่เค้าบวชมานานๆ จึงพยายามยกประสบการณ์แบบชาวบ้านขึ้นมาข่มพระ-เณรบางรูป คล้ายกับลดปมด้อยสร้างปมเขื่อง....

พวกนี้แหละ จัดว่า พวกบวชอยากร้องเพลง 

.............

ตามนัยข้างต้น สึกอยากสวด บวชอยากร้องเพลง เป็นคำพังเพยเปรียบเปรย คนที่ไม่รู้จักศึกษาสถานภาพตนเอง แล้วดำรงตนให้พอเหมาะสมกับสถานภาพตนเอง....

เมื่อมาถึงยุคอินเทอร์เน็ตปัจจุบัน ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตที่เป็นพระ-เณรก็มีอยู่ส่วนหนึ่ง ซึ่งบรรดาพระ-เณรเหล่านั้น บางรูปก็ชอบพูดคุยเรื่องราวแบบชาวบ้าน แสดงความคิดเห็น ความรู้สึกแบบชาวบ้าน นั่นจัดเป็น บวชอยากร้องเพลง

และทำนองเดียวกัน พวกที่เคยบวชเรียนมีประสบการณ์ในวัด ที่ใช้อินเทอร์เน็ตก็มีอยู่จำนวนหนึ่ง บางส่วนของคนกลุ่มนี้ ชอบที่จะเข้าไปพูดคุยหรือเสนอความเห็นเรื่องราวแบบวัดๆ ทำนองว่าตนรู้หรือเข้าใจเรื่องนั้นๆ ได้ดี พวกนี้เข้าข่าย สึกอยากสวด

อันที่จริงโลกและสังคมเท่านั้นที่แปรเปลี่ยนไปตามสภาพ แต่อุปนิสัยของคนก็ยังคงเป็นไปแบบเดิมๆ แม้มาถึงยุคอินเทอร์เน็ตแล้ว คำพังเพยว่า สึกอยากสวด บวชอยากร้องเพลง ก็ยังไม่ล่าสมัย...

...........

แม้ผู้เขียนมิได้รังเกียจ แต่รู้สึกเบื่อต่อ พวกสึกอยากสวด บวชอยากร้องเพลง (จริงๆ)

ย้ำอีกครั้ง.....

  • เบื่อ ! พวกสึกอยากสวด บวชอยากร้องเพลง
  • เบื่อ ! พวกสึกอยากสวด บวชอยากร้องเพลง