Platonic Love ของเราจะยั่งยืนตลอดไป

 คนของหัวใจ....... 

นี่เป็นบันทึกสุดท้ายที่เขียนถึงคุณ ก่อนที่ผมจะจากไชยะบุรี จากหลวงพระบาง กลับมากรุงเทพฯแล้วครับ 

ผมเก็บบันทึกที่แสนละมุนนี้ไว้กับตัวด้วยความหวงแหนนานมาก กว่าจะส่งถึงคุณ ด้วยเกรงว่าจะไม่มีสิ่งเร้าใดที่เหมือนกับทริปนี้ จะมาคลี่เผยห้วงคิดที่เร้นอยู่ภายในก้นหุบ ที่แม้แต่ผมเองเจ้าของหัวใจเองยังไม่ค่อยได้นึกถึง

ผมไม่อยากกลับสู่ภาวะแห่งความเป็นจริง ภาวะที่เราไม่อาจจัดการพาตัวเข้าใกล้ชิดกันได้โลกที่เราต่างมีกำแพงแห่งความรักอิสระมาขวางกั้น เหตุเพราะเราต่างขยาดกับพันธนาการแห่งชีวิต 

หลังจากจ่ายค่าเช่ารถที่ใช้บริการตลอดสิบกว่าวันที่ผ่านมาในอัตรา เกือบสามพันบาทต่อวัน จ่ายเบี้ยเลี้ยงให้รัฐกรชาวลาวในอัตราหนึ่งแสนกีบต่อวัน และแถมค่าทิปให้คนขับที่ช่วยงานทุกอย่างอีกครึ่งล้านกีบ ผมก็ปิดงบประมาณที่จะเบิกจากเจ้าของงาน 

ค่ำคืนนี้ผมตัดสินใจให้รางวัลกับตัวเอง ด้วยการย้ายเข้าพักในย่านริมแม่น้ำคาน ที่เขาว่าเป็นย่านไฮโซราคาสูง แต่ผมก็ผิดหวังกับหลายๆโรงแรมที่ดูเหมือนไม่ค่อยใส่ใจต้อนรับผม กลับมามองตัวเองที่ขะมุกขะมอมมาจากสนามพร้อมกลิ่นวิสกี้ ชนิดต้มเองจากในหมู่บ้าน อ๋อเป็นเช่นนี้เองเขาถึงไม่อยากให้พัก

 โรงแรมบ้านช้างอินน์ หลวงพระบาง 

และแล้วผมก็ได้เข้าพักที่ โรงแรมบ้านช้างอินน์ครับ เป็นโรงแรมเล็กๆมีห้องพักเพียงแปดห้อง เจ้าของเป็นคนไทยครับ ตกแต่งด้วยของเก่า สวยงามมาก ทั้งบริเวณต้อนรับภายนอก ห้องโถงภายใน ระเบียงด้านหลัง และสวนรับประทานอาหารด้านหลังที่เต็มไปด้วยกล้วยไม้ และคลอเสียงดนตรีบรรเลงเบาๆ ภายในห้องพักจัดไฟจัดแสงน่าพักผ่อน ในตู้เย็นที่ซ่อนอยู่ภายในตู้โชว์ไม้ มีน้ำกระเจี๊ยบสีแดงสดไว้รอต้อนรับ พร้อมส้มอีกตระกร้าโต บรรยายไม่หมดครับ ดูรูปเอาก็แล้วกัน

ผมเลือกพักห้องขนาดใหญ่ด้วยราคา ๘๐ ยูเอส ส่วนห้องธรรมดาราคา ๖๐ ยูเอสครับ รวมอาหารเช้า และรถรับส่งสนามบินครับอ้อรถยุโรบคันยาวสามวาที่จอดอยู่หน้าโรงแรมนั่นเขามีไว้รับส่งแขกจากสนามบินครับ ตอนผมลงจากรถที่สนามบินฝรั่งรุมถ่ายรูป(รถ)กันใหญ่  มีคนหนึ่งมาถามผมว่า “คุณเป็นเจ้าชายเหรอ” 

     

ในห้องพักโรงแรมบ้านช้างอินน์ 

ตอนเย็นผมทานอาหารมังสะวิรัต ที่ร้านอาหารอินเดีย กับพี่บางทรายที่เผอิญเดินสวนกันที่ตลาดมืดอย่างอร่อย ภายใต้แสงเทียน(เพราะไฟฟ้าดับ)   

ผมใช้เวลายามค่ำคืน ในห้องพักสุดหรูของโรงแรม ฟังเสียงเพลงบรรเลงเบาๆจากในสวน แล้วทบทวนเรื่องของหัวใจ ข้อสรุปยังเป็นเช่นเดิม เราคงต้องรักษาระยะห่าง เพื่อรักษาสัมพันธภาพ ด้วยเกรงว่าหากใกล้กันเกินไป จะเกิดประจุผลักจากสองใจ (ดังที่เราเคยทดลองด้วยกันมาแล้ว) แล้วเราจะไม่หลงเหลือแม้กระทั่งความสัมพันธ์อันดีงาม เหมือนดังที่คุณจัดการกับหลายชายหลายคน ที่เข้ามาเหนี่ยวรั้งเพื่อเป็นเจ้าของคุณ แล้วเขาเหล่านั้นต้องผิดหวังกลับไปทุกราย (บางรายคุณก็ให้เกียรติผมไปมีบทบาทด้วยจำได้ไหม) จากบทเรียนที่ผ่านมาผมจึงไม่อาจฝืนดึงคุณลงมาจากแดนดินอันสงบสุขได้ 

   

 

ผมตื่นแต่เช้ามืดตักบาตรพระที่หน้าวัดแสนสุราช พร้อมกับคุณยายคุณป้าชาวเมืองหลวงพระบาง และกลุ่มนักท่องเที่ยว ผมรับชุดใส่บาตรจากแม่ค้าสองคนๆละชุด เผื่อคุณด้วยชุดหนึ่งนะครับ

 

คุณยายท่านนี้เป็นชาวเมืองหลวงพระบางที่มาใส่บาตรใกล้ๆกับผมครับ

อยากบอกคุณว่า ผมอธิษฐานให้คนของหัวใจ มีวันที่ดีงามไปจนถึงวัยเช่นคุณยายท่านนี้ครับ 

Platonic Love ของเราจะยั่งยืนตลอดไปจวบจนเราถึงวัยนี้นะคุณนะ