"สวัสดีค่ะ"
Tagคิด(ไม่)ถึง..บันทึกรักจากใจ
เมื่อวันอังคารที่ ๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑ ที่ผ่านมา ในช่วงเวลาเกือบ ๘ โมงเช้า นั่งหลบฝนอยู่ริมระเบียง ตึก ๔ สพฐ. ในกระทรวงศึกษาธิการ เนื่องจากมีภารกิจราชการเร่งด่วนที่จำเป็นต้องมาปฏิบัติ ขณะนั่งรอเวลาที่จะติดต่อราชการในเวลา ๘.๓๐ น. รู้สึกเหงาๆ กับสายฝนที่ปรอย ๆ ตลอด ๒ วันที่ผ่านมา คิดถึงสาวน้อยเสียงใสใน Gotoknow ขึ้นมาจับใจ
“กริ๊ง..กริ๊ง..กริ๊ง คิดถึงจ้ะ..จึงโทรมาหา รับสายแล้วได้ยินวาจา เหมือนได้เห็นหน้าพาให้เบิกบาน รับสายแล้วจะไม่พูดนาน อย่ารำคาญเลยนะคนดี เป็นกำลังใจในการทำงาน มิใช่ปากหวานแล้วพาลหน่ายหนี ขอร้องเถิดหนาจงปรานี พูดดีดี..นิดเดียว ก็พอ..กริ๊ง..กริ๊ง..กริ๊ง“
“ศน.จะกลับเชียงใหม่เมื่อไหร่คะ...ถ้ากลับแล้วอย่าลืมเข้า GotoKnow นะคะ มีคนพูดพาดพิงถึง ศน.ด้วย ในบันทึก tag คิด(ไม่)ถึง..เกือบจะไม่ถึงจริงๆ ..อย่าลืมนะคะ..” เสียงใส ๆ ย้ำนักย้ำหนา เอ ! อะไรน้า.. ช่วงนี้พบคำว่า tag บ่อยมาก “ค่ะๆ ให้สัญญา...กลับถึงเชียงใหม่แล้ว...หัวใจจะตามไปทันทีแน่นอน..เจ้าค่ะ” จึงได้ตั้งใจไว้ว่าจะเข้าไปเรียนรู้เรื่อง tag จาก blogger ใน GotoKnow
ผู้เขียนขอนุญาต Copy บันทึกของ อ.มะปรางเปรี้ยว เพื่อทำความรู้จักและคุ้นเคยกับการเล่น tagก่อนนะคะ:
ชวนกันเขียนบันทึกสนุกๆ Tag คิด(ไม่)ถึง
สวัสดีคะ... ช่วงนี้บันทึกใน GotoKnow.org กำลังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทุกๆ วันคะ เขียนบันทึกกันให้มัน เขียนกันให้สนุก ก็ต้องเขียนบันทึกเพื่อความบันเทิงเริงใจกันบ้างนะค่ะ ช่วงนี้ GotoKnow.org ของเราก็มีบันทึก tag คิด(ไม่)ถึง เกิดขึ้นมากมายคะ โดยที่มีสาวสวยประจำ GotoKnow.org พี่เบิร์ด ได้เปิดบันทึกแรกของ tag คิด(ไม่)ถึง ไว้แล้วคะ คือบันทึก คิดเอย..คิด ( ไม่ ) ถึงนะเนี่ย คะ
ข้อมูลการเล่น tag คิด(ไม่)ถึง
สำหรับการเล่น tag คิด(ไม่)ถึงนั้น ใครอยากเล่น อยากสนุก ไม่ต้องรอให้สมาชิกท่านอื่น tag มาก่อน (ส่งสารเชิญ) เราสามารถเริ่มเขียนก่อน และส่ง tag ต่อให้ Blogger ท่านอื่นๆ ได้เลยคะ โดยกติกาการเล่นก็มีง่ายๆ แค่เขียนบันทึกถึง Blogger ใน GotoKnow.org ว่า คิดไม่ถึงว่า จะเป็นอย่างนั้น อย่างนู้น อย่างนี้ คะ (งงกันไหมคะ)
ใส่ คำสำคัญ tag คิด(ไม่)ถึง
และรบกวนผู้ที่เขียนบันทึก tag คิด(ไม่)ถึง ทั้งเก่าและใหม่ ใส่คำสำคัญ tag คิด(ไม่)ถึง ด้วยนะค่ะ เพื่อให้สมาชิกท่านอื่นตามอ่านกันได้ง่ายๆ คะ และ เมื่อส่ง tag ให้ Blogger ท่านอื่นแล้วก็แจ้งให้เจ้าตัวทราบด้วยนะค่ะ :)
เมื่อศึกษารายละเอียดพอเข้าใจแล้วจาก อ.มะปรางเปรี้ยว และได้รับการ tag คิด(ไม่)ถึง จาก สาวน้อยเสียงใส ครูตุ๊กแก ก็รู้สึกประทับใจกับกิจกรรมนี้ เป็นการจัดการความรู้แบบสนุก ๆ ได้มิตรภาพ ความรัก ความผูกพัน เพิ่มขึ้นในกลุ่มสมาชิก ผู้เขียนคิดว่าการ tag เป็น “การร่วมกันถักทอสายใยรัก” ระหว่างมวลสมาชิกใน Gotoknow ถ่ายทอดผ่านตัวอักษรที่เจ้าของผู้เขียนได้ร้อยเรียงออกมาสู่สายตาของผู้อ่าน ..นี่เองนะคะ ความมหัศจรรย์ของ GotoKnow
ขอบคุณ ครูตุ๊กแกค่ะ .."จากTag คิด(ไม่)ถึง...ที่เกือบจะไม่ถึงจริงๆ ข้อความของสาวน้อยก่อให้เกิดความปลาบปลื้มอย่างล้นเหลือ..เกิดพลังที่จะเขียนบอกเล่าสิ่งดีๆ แลกเปลี่ยนเรียนรู้กับเพื่อนๆ อีกต่อไป "เจ้าของบันทึกที่เป็นอีกหนึ่งแรงบันดาลใจในการทำงานของครูตุ๊กแก บันทึกอันแสนประทับใจ บันทึกของ ศึกษานิเทศก์คนเก่ง (หลายครั้งที่ครูตุ๊กแกต้องอึ้งและทึ่งกับความสามารถของท่าน ) ท่านได้เรียงร้อยเรื่องราวชีวิตและถ่ายทอดผ่านตัวอักษรได้อย่างสวยงามและอบอุ่น แฝงไว้ด้วยแง่คิดดีๆ ที่จุดประกายความรู้สึก(ในส่วนลึกของสมองกลวงๆของครูตุ๊กแก) ให้ได้ย้อนกลับไปทบทวนหลายสิ่งหลายอย่างในชีวิต (และคิดได้ว่าควรจะต้องใส่สาระเข้าไปในชีวิตเสียที โดยเฉพาะความขยัน
ขอบคุณสำหรับมิตรภาพที่น่ารัก จาก...คุณหมอเบิร์ด...ผู้หญิงสวยแสนเก่งในดวงใจค่ะ อ.วัชราภรณ์ ท่านก็เป็นศึกษานิเทศก์ที่ใจดีหนักหนา บันทึกว่าด้วยภาษาไทยของท่านก็น่าชื่นชม..พี่ชอบเรื่องราวของภาษาไทยนะจ๊ะ เพราะพี่รู้ตัวว่าไม่ว่าจะเป็นภาษาอันหยังพี่ก็มืดแปดด้านเลย อิ อิ อิ
ขอบพระคุณสวย ๆ ค่ะ สำหรับมิตรภาพที่ได้รับจากท่าน อ.จันทรรัตน์ ...ขอบคุณที่แนะนำ ท่านศึกษานิเทศก์คนเก่ง ค่ะ ตามไปอ่านแล้ว..ความมุ่งมั่นของท่านสร้างแรงบันดาลใจได้ยอดเยี่ยมเลยนะคะ.....ขอบคุณคุณครูตุ๊กแกมากค่ะ
ขออนุญาต tag แบบเงียบ ๆ นะคะ เอ..แล้วเจ้าตัวเขาจะรู้หรือเปล่าหนอ..ว่าเรา tag คิด(ไม่)ถึง...ใน บันทึกรักจากใจ นี้ ด้วยความจริงใจแล้วผู้เขียนมีความรู้สึกดี ๆ ต่อทุกท่านใน GotoKnow ทุกคนมีไมตรีจิตที่ดีต่อกัน มีหลายบันทึกที่อยู่ในดวงใจต้องติดตามอ่านอย่างต่อเนื่อง สำหรับผู้เขียนแล้วยังเป็นน้องใหม่อยู่ ยังต้องเรียนรู้อะไรๆอีกมากมาย GotoKnow เป็นเสมือนโลกใบใหม่ที่กว้างใหญ่ของชีวิตที่ได้มีโอกาสเข้ามาสัมผัส และที่สำคัญเป็นขุมทรัพย์ทางปัญญาสำหรับผู้เขียนโดยแท้ ดังนั้น tag คิด(ไม่)ถึง..บันทึกรักจากใจนี้ ผู้เขียนขอส่งสารที่เป็นความรู้สึกประทับใจต่อผู้รับสารนะคะ
บุคคลแรกที่ผู้เขียนขออนุญาต tag คิด(ไม่)ถึง...ด้วย ได้บันทึกไว้ในความทรงจำที่ต้องระลึกถึงตลอดไป ท่านเป็นครูผู้คอยให้ความรู้ ให้คำชี้แนะ แบ่งปันประสบการณ์ให้แก่ผู้เขียนในทุกเรื่องสำหรับการเป็น blogger ใน GotoKnow ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการพิมพ์ การจัดหน้า การใส่รูป การเขียนโค้ด การใช้คำสั่ง การทำเป็นตัวอย่างให้ดู แม้จนกระทั่งการใช้ภาษา การพิสูจน์อักษร (คุณครูจะเรียกว่า จับผิดโฆษณา) พร้อมทั้งให้กำลังใจโดยตลอดมา จนกระทั่ง ณ วันนี้ผู้เขียนมีความพึงพอใจในความสามารถของตนเองในการเขียนบันทึกได้ระดับหนึ่งแล้ว (ต่อไปค่อยถึงระดับสองนะคะ..) มีความสุขที่ได้เห็นผลงานของตนเองและมีเพื่อนๆ เข้ามาเยี่ยมเยียน มาทักทายพูดคุยด้วย คุณครูเป็นคนเก่งเรื่องของภาษาไทย วรรณคดีไทยและเรื่องราวต่าง ๆ อีกมากมาย ผลงานของคุณครูที่ปรากฏทุกเรื่องทุกชิ้นเป็นผลงานที่มีคุณภาพจริงๆ อยู่ในบันทึกนี้ค่ะ และอยู่ที่บันทึกนี้ด้วยค่ะ..เป็นบันทึกที่เต็มเปี่ยมด้วยความงดงามที่บ่งบอกถึงความเป็นไทย และความเป็นสากลได้ในคราวเดียวกัน ท่านห่างหายจาก GotoKnow ไปพักหนึ่งคงด้วยภาระงาน แต่เดี๋ยวนี้ท่านน่าจะกลับมาแล้ว (เอ..ไม่แน่ใจค่ะ..ท่านผู้อ่านลองเข้าไปเยี่ยมท่านและถามท่านได้นะคะ)
อีกท่านหนึ่งที่ผู้เขียนขอ tag คิด(ไม่)ถึง...ด้วย..ท่านเป็นคนเก่ง มีความรู้มาก เป็นคนที่มีไฟในการทำงาน และทำงานเพื่อสังคมของกลุ่มคนด้อยโอกาสเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งสามารถสัมผัสได้จากเรื่องราวที่เรียงร้อยในแต่ละบันทึก เป็นคนขยันที่สามารถเป็นตัวอย่างที่ดีได้แก่คนทั่วไป และที่ผู้เขียนรับรู้ได้ในช่วงเวลาอันสั้น ๆ ได้แก่ การเป็นคนมีน้ำใจอัธยาศัยที่ดีมาก ท่านเคยแสดงความคิดเห็นในบันทึกของผู้เขียน “หากมีสิ่งใดที่ผมพอจะรับใช้ได้ ยินดีนะครับ” ในเรื่องราวและการกระทำที่แสดงถึงความมีน้ำใจของท่านปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนต่อเนื่อง ที่เพื่อนๆก็น่าจะคิดเช่นเดียวกัน ไม่ใช่ว่าเพื่อนๆ คนอื่นๆจะไม่มีน้ำใจนะคะ แต่ท่านพร้อมที่จะก้าวออกมาอยู่แถวหน้า แบบว่าเป็นบุคลิกเฉพาะตัวที่มีความกระฉับกระเฉง(ความสามารถเฉพาะตัวที่ลอกเลียนแบบไม่ได้..ฮิๆ) และที่สำคัญคือโอกาสที่ท่านจะได้แสดงถึงความมีน้ำใจมีค่อนข้างมาก จะเป็นด้วยเหตุใดท่านผู้อ่านลองตามไปที่บันทึกของท่านได้นะคะ ที่นี่ค่ะสถานที่เต็มเปี่ยมและอบอวลด้วยน้ำใจ ลองไปทำความรู้จักกับท่านดีไหมคะ(เอ..หรือว่าผู้อ่านรู้จักดีอยู่แล้ว...)
อึม...อีกท่านหนึ่งค่ะที่ต้อง tag คิด(ไม่)ถึง..ด้วย ไม่ส่งสารรักถึง..ไม่ได้เลยเชียว เธอเป็นสาวน้อยที่มากน้ำใจ มีความน่ารักเป็นเสน่ห์ประจำตัว ดูจากภาพล่าสุดยืนยันได้ค่ะ อยากรู้จักเธอแล้วใช่ไหมคะ คลิ๊ก..ที่นี่ค่ะ เห็นด้วยไหมคะ..ว่าน่ารักจริงๆ เพลงทุกเพลงที่เธอฝากให้เพื่อน ๆ มีมากมาย ภาพและตัวหนังสือวิ่ง แบบกิ๊บเก๋ น่ารัก ๆ เป็นน้ำใจที่งดงามที่เธอจัดสรรให้เพื่อน ๆ อย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ รวมทั้งผู้เขียนด้วยจะได้รับน้ำใจไมตรีจิตนี้ตลอดมา บันทึกของเธอน่ารัก มีชีวิตและชีวา โลกของเธอน่าอยู่ อ่านแล้วทำให้หายเครียดได้ (เฉพาะงานแต่ละวันก็สุดแสนเครียดอยู่แล้ว ในบางครั้งผู้เขียนจึงชอบที่จะอ่านแบบสบายๆ มีเพลงฟังด้วย มีภาพสวยๆ พักสายตา และเรื่องราวก็สบาย ๆ อีกต่างหาก เธอมีบ้านน่ารัก ๆ อยู่ ๒ หลัง หลังที่หนึ่ง เป็นแบบวิชาการๆ ที่วุ่น ๆ อลวนด้วยชีวิตเล็กๆมากมาย หลังที่สอง เป็นเรื่องของหัวใจ(ล้วนๆ..ค่ะ..ฮิ ๆ ) หากต้องการเห็นกับตา ท่านผู้อ่านต้องตามไปดูแล้วค่ะ
...ย้อนกลับไปดูกติกา..ไม่ได้ระบุว่า Tag ได้กี่คน....
....ใจจริง จริงใจ อยากจะ Tag หลาย ๆ คน....
.....เพราะทุกคน คือ มิตรรักในหัวใจ.....
อีกท่านหนึ่งนะคะ...ที่ขอส่ง Tag คิด(ไม่)ถึง..เพื่อเป็นกำลังใจให้ท่านด้วย..... คนจริงจังจริงใจ ทำงานแบบไม่มีวันหยุด เป้าหมายคือมวลชน ท่านก้าวไปข้างหน้าอย่างมีพลัง ที่เต็มเปี่ยมด้วยความอบอุ่นและสายใยรักของชีวิตครอบครัวที่น่ารัก ซึ่งเป็นตัวอย่างทีดีมากแก่ผู้เขียน ท่านอยู่ที่นี่ค่ะ...หากมีเรื่องใดที่สามารถช่วยเหลือได้กรุณาบอกนะคะ ...ยินดีค่ะ....
ท้ายที่สุดพลันมีความรู้สึกเช่นเดียวกับคุณครูตุ๊กแกที่ถูกนักเรียนถาม....ความรู้สึกปีติบังเกิดขึ้นในใจที่ได้ Tag คิด(ไม่)ถึง...บันทึกรักจากใจ แด่กัลยาณมิตรใน GotoKnow สาธุ..หากมีเพื่อน ๆ Tag วนกลับมายังผู้เขียนอีก..จะดีใจทีสุดค่ะ..เพราะยังมีมิตรรักอีกหลายท่านที่อยาก Tag ด้วย...ขอบพระคุณล่วงหน้าค่ะ...อยากให้สายใยรักระหว่างมวลมิตร..เป็นสายที่ยาวววววว...ที่สุด "ด้วยรักจากใจค่ะ..."
"ขอบพระคุณสวย ๆ สำหรับภาพน่ารัก
จาก..พี่ชายลิงล้านนา..คุณหมอหนิง..คุณ Ranee..และ อ.ขจิต ค่ะ
ขออนุญาตทักทายท่านผู้อ่านต่อนะคะ..เนื่องในวันแห่งความรัก..๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑ ผู้เขียนขอส่งความรักและคิดถึง...แด่ทุกท่านด้วยความปรารถนาดี..และจริงใจ
กุหลาบแสนสวยช่อนี้แทนใจผู้เขียนแด่ผู้อ่านทุกท่านค่ะ..
สวัสดีวันแห่งความรัก..วันแห่งความงดงาม...
พร้อม “นิยามของความรัก” ที่บ่งบอกถึงธรรมชาติและความจริงได้น่าคิดเชียวค่ะ
- ความรัก...ไม่ต้องการแค่วันเดียว
- ความรัก...ไม่ต้องเกี่ยวกับวันไหน
- ความรัก...ไม่ต้องมีเวลาใด
-
¤วามรัก...ไม่ต้องใช้ให้ใครชี้
- ความรัก...ไม่ต้องมีข้อวิจารณ์
- ความรัก...ไม่ต้องการการกดขี่
- ความรัก...ไม่ต้องให้ใครตราตี
- ความรัก...ไม่ต้องมีเส้นพรมแดน
- ความรัก...ไม่ต้องรอข้อพิสูจน์
- ความรัก...ไม่ต้องพูดตามแบบแผน
- ความรัก...ไม่ต้องการสิ่งทดแทน
- ความรัก...ไม่ต้องแค่นหัวใจคน
- ความรัก...ไม่ต้องการการเป็นต่อ
- ความรัก...ไม่ต้องรอขอเหตุผล
- ความรัก...ไม่ต้องย้ำความมีจน
-
ความรัก...ไม่ต้องทนที่จะรัก
- ความรัก..คือหัวใจให้แก่กัน
- ความรัก...คือนิรันดร์มั่นสมัคร
- ความรัก...คือศรัทธาสามิภักดิ์
- ความรัก...คือความประจักษ์ในใจเรา
- ความรัก..คือ..นิยามไร้ความหมาย
- ความรัก..คือ..ความงามใช่ความเขลา
- ความรัก..คือ..หมอกควันอันบางเบา
- ความรัก..คือ..การเฝ้าเข้าใจกัน
- ความรัก..คือ..สะเนียงเสียงปลอบปลุก
- ความรัก..คือ..ความทุกข์และสุขสันต์
- ความรัก..คือ..เสน่หาสารพัน
- ความรัก..คือ..ความฝันอันตราตรู
สวัสดีครับ
มาแบบไม่ให้รู้ตัวบ้าง อิๆ อย่างนี้จะจำลายมือได้ไหมหนอ
tag แบบอาจารย์ก็เข้าทีดีนะครับ ไม่ใส่ชื่อ ไม่ใส่ภาพ ให้คลิกไปหาเอง
จะแวะมาใหม่นะค- ;)
สวัสดีค่ะ..คุณ “ชื่อไม่บอก(ก็ทราบ)ว่าใคร”
โอกาส จังหวะชีวิต และเวลาที่เหมาะสม บางครั้งก็แวบเข้ามาแบบไม่รู้ตัวได้เช่นนี้แหละค่ะ
สมมุติว่าจำได้นะคะ..กราบขอบพระคุณค่ะ..คุณครู
ดีใจที่สุดค่ะ..ที่คุณครูกรุณาเข้ามาเป็นผู้ถักทอสายใยรักต่อ..เป็นคนแรกค่ะ..ทำให้ชีวิตของ ศน.อ้วนรอดแล้ว..เย้ !
ยังคงขอกล่าวคำเดิมค่ะ..ศิษย์ดีเพราะครูดี..
ตอนนี้มีคุณครูที่น่ารักเพิ่มแล้วค่ะ..คนตัวดำ ๆ แต่ใจสุดแสนดี..ยากจะลืมเลือน..น่ารักมาก..เสียงใส ๆ ด้วยค่ะ (คุณครูเคยบอกว่า ใช้คำว่า "ผิวคล้ำ" จะเหมาะกว่า)..Link ข้อมูลเป็นเพราะน้ำใจของคุณครูคนผิวคล้ำ ๆ คนนี้แหละค่ะ..คุณครู..น้ำใจของสาวน้อยมากมายมหาศาลเชียวค่ะ..
คุณครูขา..กรุณา tag ต่อด้วยนะคะ..เย้!..จะไปทำงานแล้วค่ะ..ดีใจจัง
“กริ๊ง..กริ๊ง..กริ๊ง คิดถึงจ้ะ..จึงโทรมาหา รับสายแล้วได้ยินวาจา เหมือนได้เห็นหน้าพาให้เบิกบาน รับสายแล้วจะไม่พูดนาน อย่ารำคาญเลยนะคนดี เป็นกำลังใจในการทำงาน มิใช่ปากหวานแล้วพาลหน่ายหนี ขอร้องเถิดหนาจงปรานี พูดดีดี..นิดเดียว ก็พอ..กริ๊ง..กริ๊ง..กริ๊ง“
กริ๊ง..กริ๊ง...กริ๊ง..ใครโทรมา
จะใช่คนที่คำนึงหาอยู่ไหมหนอ..
สายตาจ้องจับที่หน้าจอ...
มีรอยยิ้มหวานๆมารอดีใจจัง
.....................................................
ไม่เคยคิดสักนิดว่าจะรำคาญ...
แค่อยากให้รู้ว่าคุยนานๆก็ได้...
เป็นความสุขความงดงามและกำลังใจ....
ที่ได้รู้ว่ายังมีใครให้คิดถึง...
โอ๊ย...มดกัด ^_^ ..........................
จะแวะมาใหม่นะค- ;)
สวัสดีค่ะ....คุณใครเอ่ย...(ยังไงก็รู้)
กริ๊ง..กริ๊ง...กริ๊ง..ใครโทรมา
จะใช่คนที่คำนึงหาอยู่ไหมหนอ..
สายตาจ้องจับที่หน้าจอ...
มีรอยยิ้มหวานๆมารอดีใจจัง
.....................................................
ไม่เคยคิดสักนิดว่าจะรำคาญ...
แค่อยากให้รู้ว่าคุยนานๆก็ได้...
เป็นความสุขความงดงามและกำลังใจ....
ที่ได้รู้ว่ายังมีใครให้คิดถึง...
สวัสดีครับ คราวนี้มาแบบเปิดเผยตัว
ตอนแรกตั้งใจจะเขียน ค- แบบนั้นทั้งหมด แต่ดูห้วนๆ ชอบกล เลยตัดใจใส่ "ครับ" ไป บรรทัดท้ายลืมแก้ครับ ;)
ตัวหนังสือเล็กใหญ่อย่าไปสนใจมากเลยครับ แต่ก่อนผมก็พิถีพิถัน แก้ตัวอักษร ภาพ กว่าจะได้บทความหนึ่ง เฉพาะจัดหน้าก็เป็นชั่วโมงๆ แล้วครับ
ขอบคุณมากนะครับ ที่ tag (ไม่)คิดถึง เอ๊ยย คิด (ไม่) ถึง เอ... คำในวงเล็บต้องอ่านไหมครับเนี่ย .. ที่จริงผมคิดที่จะเขียนถึงหลายๆ ท่านอยู่เหมือนกัน ได้้โอกาสพอดี แต่รับรองว่า เขียนแบบไม่เหมือนใครแน่ๆ อิๆ
เห็นภาพบนสุดแล้วนึกถึงเรื่องที่อาจารย์เล่าสมัยเด็กๆ ที่คุณครูสงวน ผิวคล้ำๆ เล่านิทานให้นักเรียนฟัง แล้วอาจารย์ไปนั่งบนกระโปรงของครู..
อาจารย์อย่า กราบขอบพระคุณเลยครับ ดูสูงส่งจังเลย มิบังอาจครับ ;)
ถ้าอาจารย์มากรุงเทพฯ บอกล่วงหน้าบ้างก็ดีนะครับ เผื่อมีโอกาสที่ได้พบกัน จะได้ให้ใครเอ่ย...(ยังไงก็รู้) (คนนี้ตัวดำๆ เอ้ย ผิวคล้ำไหมเอ่ย) มาเลี้ยงข้าวอาจารย์ อิๆๆ
ฝันดีนะครับ
สวัสดีค่ะ อ.วัชราภรณ์
อยากให้สายใยรักระหว่างมวลมิตร..เป็นสายที่ยาวววววว...ที่สุด
อ่านพร้อมกับอมยิ้มด้วยความชื่นชม ..ช่างคิดค่ะอาจารย์ ^ ^tag แบบนี้ลุ้นดีนะคะ ให้ตามอ่าน ตามคลิกกันเอาเองว่าใครน้อ ? เป็นการร่วมด้วยช่วยกันพรวนได้ดีเชียวค่ะ
คุณธวัชชัยท่านเก่งและรอบรู้แบบที่อาจารย์กล่าวเลยค่ะ เบิร์ดทึ่งกับคำว่าขดารไฟฟ้าอยู่ตั้งนาน สงสัยจนต้องไปค้นว่าแปลว่าอะไร เป็นวิธีการสอนให้ค้นคว้าได้อย่างดีเลยนะคะ ^ ^..ความรู้เรื่องผ้าไทยของท่านก็น่าทึ่ง เท่าที่เห็นใน G2K นี่ เบิร์ดถึงกับอึ้งและชื่นชมจริงๆจากใจว่าผู้ชายที่มีความลึกซึ้งเรื่องผ้าไทยด้วย ความปราณีต ใส่ใจ แบบนี้หาไม่ได้ง่ายๆเลยนะคะี้
น้องเอกก็เป็นหนุ่มช่างฝันที่จริงจัง นุ่มนวล มีไฟ อบอุ่น ( แต่บางทีก็ร้อนผ่าวได้เวลาที่เธอ " เอาจริง " ขึ้นมา อิ อิ อิ )...น้ำใจที่เปี่ยมล้นในความช่วยเหลือเป็นความน่ารักปนความน่าเอ็นดูจนทำให้เบิร์ดอดมียิ้มพรายในใจไม่ได้เวลาที่เห็นเธอทะลุ่มทะลุยตามฝันอย่างไม่ย่อท้อ...ร่วมกับความรู้สึกแอบลุ้นเงียบๆนี่สนุกเอาการเลยล่ะค่ะอาจารย์
หนังสือที่เอกส่งมาให้เบิร์ดอ่านหลายๆเล่มเป็นหนังสือที่สะท้อนตัวตนของคนที่ส่งมาได้ชัดเจนเหลือเกินโดยเฉพาะเส้นทางสีขาวที่เป็นวิจัยเชิงคุณภาพเกี่ยวกับการทำงานเพื่อเมืองปายที่เป็นบ้านเกิดเมืองนอนของน้อง..ทำเอาเบิร์ดอ่านหลายรอบเลยล่ะค่ะเพราะจิตเจตนาที่แน่วแน่นั้นไหวระยิบอยู่ในทุกตัวอักษรเลย
คุณครูตุ๊กแกก็น่ารักเหลือเกิน รักอลวนระหว่างคุณครูกับนักเรียนทำให้ทุกคนที่อ่านมีความสุขนะคะ ..การเขียนที่มาจากใจทำให้ตัวหนังสือมีพลังเหลือแสน...บันทึกของคุณครูตุ๊กฉายให้เรารู้ชัดว่า ความรักที่ลึกล้ำเป็นสิ่งที่มาพร้อมกับความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่เสมอ..จนทำให้ต้องยิ้มกว้างทุกครั้งที่เห็นการไล่จับปูใส่กระด้งอย่างสนุกสนานทั้งคนจับและคนนั่งดูเลยเชียว อิ อิ อิ
คุณแผ่นดินเป็นผู้ชายหัวใจละมุนที่อบอุ่น จริงจังแต่เขินอายในโลกกว้าง ..เบิร์ดอ่านหนังสือเสียงจากโลกแคบที่เป็นหนังสือของความรักในครอบครัวอย่างมีความสุข จมดิ่งไปในสายธารของภาษาที่ร้อยเรียงอย่างสละสลวยจากต้นจนจบอย่างอิ่มเอม
ความคิดถึงเป็นสิ่งการันตีความบอบบางของชีวิตมนุษย์..
และมนุษย์ก็ตกเป็นทาสของ " ความคิด " ด้วยกันทั้งนั้น
และความคิดถึงก็เป็นสิ่งเติมเต็มชีวิตของมนุษย์
ความรักและความคิดถึง..เป็น " ดนตรีของชีวิต "
ไม่มีอาณาจักรใดในโลกใบนี้
มีค่าควรต่อการเพาะบ่มเมล็ดพันธุ์แห่งความคิดถึง
ได้ดีไปกว่า " อาณาจักรแห่งใจ " ของคนเรา...
ขอบพระคุณสำหรับการร่วมร้อยสายใยรักระหว่างมวลมิตรให้ยาววววว..ที่สุดร่วมกันอย่างเต็มใจของอาจารย์ค่ะ...ขอบพระคุณมากๆค่ะ
สวัสดีค่ะ...คุณครู
ขอบพระคุณค่ะ...ที่กรุณาแวะมาอีกรอบหนึ่ง
หายสงสัยแล้วค่ะ...(ตอนแรกที่เห็น..แอบขำ..ค่ะ..)
คุณครูบอกว่ามาแบบเปิดเผยตัว..ว้า..ปิดกว่าเดิมอีก..กลับภาพได้ไหมคะ..
ขนาดภาพเดิมยังอยากให้วางแก้วลงเลยค่ะ..หมดกันไม่เห็นความเท่เลย..ฮิๆ
คุณครูทำให้บันทึกนี้และที่ผ่าน ๆ มามีสีสันเพิ่มขึ้นค่ะ
ช่วงที่คุณครูไม่อยู่..รู้สึกเงียบ ๆ เหงา ๆ ค่ะ...เพื่อนๆ หลายคนคงคิดถึงคุณครูเช่นกัน
เรื่องตัวหนังสือที่มีขนาดใหญ่มากนั้นแบบว่าเต็มหน้าจอเลยค่ะ..ยอมรับว่าตกใจจริง ๆ ก็ทดลองแก้ไขไปหลายวิธีอยู่ ..เกรงใจคนอ่านค่ะ..
ลองเปลี่ยนแล้วขนาดก็ปกติค่ะ..ปัญหาอาจจะอยู่ที่ตัวเครื่องใช่ไหมคะ..เหมือนคนเลย.. เครื่องยิ่งเก่ายิ่งไม่work
คำว่า tag ตอนแรกก็สงสัยเหมือนคุณครูค่ะ..แต่พอดูคำอธิบายข้างบนแล้ว น่าจะเป็น "คิดไม่ถึงว่า..." มากกว่านะคะ
tag(ไม่)คิดถึง..เอ๊ยย คิด(ไม่)ถึง เอ..คำในวงเล็บต้องอ่านไหมครับเนี่ย
ไม่อ่านได้ไหมคะ..เพราะที่ tag หมายถึง..คิดถึงค่ะ..ประทับใจ..มีความรู้สึกที่ดีต่อเขาค่ะ..
ใจจริง ๆ แล้วอยาก tag ถึงทุกท่านที่รู้จักค่ะ..ไม่แน่ใจว่าจะผิดกติกาหรือไม่..
เราค่อยๆ เขียนไปก็ได้นะคะ...
คุณครูเก่งจังค่ะ...จำครูสงวนได้ด้วย..ภาพยังอยู่ในความทรงจำค่ะ..กระโปรงของคุณครูบานมาก..ศน.อ้วนจะกระโดดบ๊อกไปนั่งบนกระโปรงของครู..ฟังนิทาน
” กราบขอบพระคุณ” จะเป็นคำพูดที่ติดปากเสมอเมื่อพูดถึงคนที่มีพระคุณต่อตัวเองค่ะ
เป็นคุณธรรมนิเทศ ๕ ของ ศน.อ้วนนะคะ ..ยิ้ม..ประนม..ก้ม..ขาน..การให้
ต่อไปจะพยายามไม่พูดค่ะ..แต่หากหลุดออกไปอีก..ไม่เป็นไรนะคะ..
ขอบคุณค่ะสำหรับน้ำใจของคุณครู....ดีจังค่ะให้สาวน้อยคนดำแต่หน้าตาดี(สโลแกนประตัวของเขาค่ะ)เป็นคนเลี้ยง....แล้วจะบอกคุณครูได้อย่างไรล่ะคะ..
จะรออ่าน tag คิด(ไม่)ถึง...ของคุณครูนะคะ..
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ..ฝันดีเช่นกันค่ะ..(ข้ามวันมาแล้ว..ฮิๆ)
คุณครูคะ..พิมพ์ตกหนึ่งคำค่ะ เกรงใจคุณครูภาษาไทยค่ะ..("จำ")
แต่ก็สงสารตัวเองค่ะ..เพราะกว่าจะคุยกับคุณครูได้ ใช้เวลาพิมพ์ ๒ คืนแล้วค่ะ
รวม ๕ ครั้ง เพราะเว็บหลุด..แว๊บหาย..แว๊บหาย..ค่ะ
สวัสดีค่ะ..อาจารย์แผ่นดิน
ดีใจและขอบคุณมากค่ะ..ที่กรุณาแวะมาเยี่ยม
ไม่ได้คุยกับอาจารย์นานแล้ว..แต่เข้าไปอ่านทุกบันทึกของอาจารย์
คุยกับอาจารย์ตั้งแต่ยังไม่ได้ออกค่าย..จนตอนนี้ปิดค่ายแล้ว
แบบว่าอ่านแล้วรีบกลับค่ะ..เพราะห่วงงานด้วย..ช่วงนี้งานก็เยอะเหมือนกันค่ะ
ประทับใจ "วิธีคิดและวิธีปฏิบัติ" ของอาจารย์แผ่นดินค่ะ
จึงขออนุญาต tag คิด(ไม่)ถึง ..เพื่อเป็นหนึ่งกำลังใจแด่อาจารย์ในการทำงานนะคะ
" พลังในตัวยังมีใช้ได้อีกหลายวัน "
เมื่อก่อนนี้..ตัวเองก็คิดและทำเหมือนอาจารย์นี้แหละค่ะ..เพื่อน ๆก็ทักว่าร่างกายไม่ใช่เครื่องยนต์..ใช้มากก็เสื่อมเร็ว..ตอนนี้ค้นพบกับตัวเองแล้วค่ะ..
ด้วยความเป็นห่วงจากใจจริง..
วันนี้ก็คุยกับคุณครูค่ะ..ว่า การทำงาน ณ วันนี้คงเหลือ "ใจ" เท่านั้นที่มีเต็มร้อย
"การได้พบตัวตนของตนเองในบันทึกนี้ ยิ่งทำให้รู้สึกว่า เรามีพลังชีวิตเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด" ..ดีใจค่ะที่เป็นส่วนหนึ่งในการเพลิ่มพลังชีวิตของอาจารย์ได้
มุมมองของคุณหมอเบิร์ด..ต่ออาจารย์..ทำให้เห็นภาพชัดเชียวค่ะ..
ไม่แน่ใจว่ารบกวนอาจารย์หรือเปล่าคะ..ในการร่วมถักทอสายใยรักระหว่างมวลมิตร ..ต่อเป็นสายยาว ๆ ..เพื่อเพิ่มพลังความรื่นรมย์ของชีวิต...นะคะ
ตะวันไม่สิ้นแสง ขอเธออย่าสิ้นหวัง เอาใจเป็นพลัง สร้างฝันกันต่อไป
แค่เพียงเธอเอาฝัน เขียนลงที่หัวใจ และบอกตัวเองไหว จะสู้มันสุดแรง
ต่อให้ภูเขาสูง กั้นความหวังเป็นกำแพง แต่ใจไม่สิ้นแรง จะข้ามไปยังฝั่งฝัน
(ส่วนหนึ่งของเพลง จะอยู่เคียงข้างเธอ..นำมาฝากค่ะ..)
สวัสดีค่ะ ศน.อ้วน
ขอบคุณมากค่ะ สำหรับของที่ระลึก และกำลังใจ ดีใจค่ะ ที่จำกันได้ วันนี้ มีอบรมกรอก กพ.7 ทางอินเตอร์เน็ต ค่ะ ช่วงนี้เหนื่อยๆค่ะ ขอโทษที่ตอบช้าไปค่ะ
สวัสดีค่ะ..คุณหมอเบิร์ดคนสวย
ความรู้สึกเช้านี้ก่อนไปทำงาน..แอบแว๊บเข้ามา G2k เห็นคุณหมอเบิร์ดเข้ามาคุยด้วย เป็นปลื้มสุด ๆ ค่ะ..ทำให้มีความสุขได้ตลอดวันเชียวละค่ะ
ติดตามอ่านบันทึกของคุณหมอเบิร์ดโดยตลอดมาค่ะ..เป็นแฟนคลับที่ไม่เปิดเผยตัว..เพราะไม่กล้าคุยด้วย..ก็คุณหมอเก่งออกปานนี้ ไม่ว่าจะเป็นการนำเสนอความรู้ การตอบคำถามหรือคุยแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ..อ่านแล้วได้ทั้งความรู้ ความเพลิดเพลิน ข้อคิด ปรัชญาชีวิตมากมาย ..ชื่นชมจริง ๆ ค่ะ
ภาษาของคุณหมอสวยสดงดงาม นักเขียนอย่างไงอย่างงั้นค่ะ ทำให้คิดถึง มนันยา และ บุษยมาส จากนวนิยายที่เคยอ่านค่ะ ทำเอาคนภาษาไทยเขินอายเลยค่ะ คุณหมอช่วยฉายภาพ มิตรรักที่ได้รับ tag ทั้ง ๔ ท่าน ให้ชัดเจนขึ้นอย่างน่าทึ่ง..เยี่ยมจริง ๆ ค่ะ
คุณหมอเบิร์ดขา..จริง ๆ แล้ว ยังมีเพื่อน พี่ น้อง อีกหลายท่านค่ะ ที่อยาก tag ด้วย ทั้งท่านที่กรุณาเข้ามาเยี่ยมเยียน และที่เราไปติดตามอ่านผลงานของท่านและประทับใจ..กำลังคิดอยู่ค่ะว่าจะหาวิธีการอย่างไร..ด้วยอยากให้สายใยรักยาววววว..ที่สุดค่ะ
เห็นด้วยค่ะ..ความคิด..มีอิทธิพลเหนือชีวิตคนเราจริง ๆ
ความรักและความคิดถึง..ก็เช่นเดียวกัน..ทำให้สุขได้..เจ็บปวดได้..
ซึ่งความจริงแล้ว..ธรรมชาติของความรักแสนงดงาม..ขึ้นอยู่กับเราในการที่จะเลือกรัก
ขอบคุณคุณหมอเบิร์ดมากค่ะ..ที่ริเริ่มจุดประกายการร้อยสายใยรักระหว่างเพื่อน ๆ เพื่อให้โลก GotoKnow อบอวลไปด้วยรักที่พวกเราช่วยกันถักทอ..
ด้วยรักค่ะ..
สวัสดีค่ะ อ.วัชราภรณ์
อาจารย์สามารถเริ่ม tag ใหม่เป็นครั้งที่ 2 ,3,4 ได้เท่าที่ใจเราอยากจะบอกเลยค่ะ เพราะความรู้สึกดีๆสามารถให้กันได้ไม่รู้จบ และเราสามารถบอกรัก คิดถึงกันได้อย่างไม่มีหมดอายุด้วยสิคะ ^ ^
เบิร์ดรู้สึกปลื้มและมีความสุข ที่ได้รับรู้ว่าิ์...สายใยรักที่อาจารย์ตั้งใจจะถักร้อยให้ยาวที่สุดเท่าที่จะทำได้นั้นเป็นสายใยรักที่งดงามและสูงค่ายิ่งนัก เพราะเกิดจากความตั้งใจจริง และความบริสุทธิ์ของใจที่อยากมอบให้ผู้ที่อยู่ในห้วงคำนึงได้รับทราบอย่างจริงใจ..
คุณแผ่นดินเคยกล่าวไว้ว่า " โลกนี้ไม่เงียบเหงาเพราะยังมีคนให้เราได้คิดถึง " และอาจารย์ก็เป็นอีกผู้หนึ่งที่ทำให้คำกล่าวของคุณแผ่นดินเป็นจริงอย่างน่าอัศจรรยเชียวค่ะ์ เพราะพลังความคิดถึงที่จริงใจ อบอุ่น นุ่มนวลจนสัมผัสได้อย่างเด่นชัด
ขอบพระคุณจากใจจริงสำหรับความงดงามพิสุทธิ์ใสที่ร่วมใจถักร้อยอย่างไม่ย่อท้อนะคะ…ขอบพระคุณมากๆค่ะ
สวัสดีค่ะ ศน.อ้วน คนเก่ง
สวัสดีค่ะ..ครูเอ..คนน่ารัก
สู้..สู้..นะคะ..
สวัสดีค่ะ.คุณหมอเบิร์ดคนสวย
ขอบคุณค่ะ..ขอบคุณจริง ๆ ..สุดแสนซาบซึ้งใจค่ะที่คุณหมอกรุณาเข้ามาคุยด้วยอีกครั้งหนึ่ง
คืนวานนี้ดึกแล้ว..เกือบค่อนรุ่ง..เข้าไปหลงวนเวียนอยู่ในบ้านที่อบอวลด้วยความรักของคุณหมอเบิรด์ค่ะ..มีความสุขจนไม่อยากกลับบ้านของตัวเอง
คิดเอาเองนะคะว่า...หาก GotoKnow เป็นโลกใบใหญ่ ..คุณหมอเบิร์ดน่าจะอยู่ตรงจุดศูนย์กลางของโลกใบนี้..เป็นแรงดึงดูดมวลสมาชิกไว้ด้วย "ความเป็นคุณหมอเบิร์ด" ที่โดดเด่นอย่างสวยสดงดงาม ศน.อ้วนขอยกตำแหน่งนี้ให้ด้วยความเต็มใจยิ่งค่ะ..
มีความสุขจนลืมความคิดของตนเองค่ะ..ว่ากำลังคิดจะทำอะไร..ฮิๆ
ขอบคุณมากค่ะ..ในคำแนะนำ..คุณหมอช่างสรรหาคำพูดให้คนมีความสุขและมีพลังฮึกเหิมได้..อย่างน่าทึ่ง
คุณแผ่นดินเคยกล่าวไว้ว่า " โลกนี้ไม่เงียบเหงาเพราะยังมีคนให้เราได้คิดถึง " และอาจารย์ก็เป็นอีกผู้หนึ่งที่ทำให้คำกล่าวของคุณแผ่นดินเป็นจริงอย่างน่าอัศจรรยเชียวค่ะ์ เพราะพลังความคิดถึงที่จริงใจ อบอุ่น นุ่มนวลจนสัมผัสได้อย่างเด่นชัด
..ชอบจังค่ะ
วันแห่งความรักปีนี้..ศน.อ้วนได้รับของขวัญอันล้ำค่า..คือการได้เป็นมิตรกับคุณหมอค่ะ..
สวัสดีค่ะ..คุณครูพี่ meowadee
ดีใจมากค่ะ..ที่พี่เหมียวเป็นปกติดีอยู่
ก็คิดถึงนี่คะ..จึงต้องออกตามหาจนทั่ว
รับทราบว่ากำลังทำงาน.. ต้องอย่างงั้นสิคะ..เก่งมากค่ะ...ชื่นใจ
ได้ข่าวว่าเป็นกรรมการสอบสัมภาษณ์นักเรียนเข้าชั้น ป.๑ ด้วย..เหนื่อยนะคะ..ก็อยู่โรงเรียนใหญ่นี่นา..อะไร ๆ ก็ต้องใหญ่ไปด้วย..เน๊อะเจ้า
วันพรุ่งนี้ก็ต้องสอบ NT ชั้น ป.๓ ม.๓ วันที่ ๑๙ สอบ LT ชั้น ป.๒ ป.๕ ม.๒ และ ม.๕ ไปจนถึงวันที่ ๔ มีนา นู่น สอบ NT ชั้น ป.๖ อีก..น้องก็ต้องตระเวนออกตรวจเยี่ยมหน่วยสอบด้วย..เยอะอยู่ค่ะ..สอบเสร็จ..พี่เหมียวก็ต้องลุยงานของตัววเองต่อนะคะ..สู้..สู้..ค่ะ
มาเปิดอ่านของศน.ทำให้พี่เหมียวเตลิดไปไหนต่อไหน
ทุกคนล้วนเป็นกัลยาณมิตรที่ดีมาก
บางคนยังไม่เคยได้ยินเสียง ก็เกิดความรู้สึกอบอุ่น
เหมือนกะรู้จักกันมานานแสน
ดีใจค่ะที่มีที่ให้เราได้ท่องไปรู้จักมิตรที่ดี ไม่อ้างว้าง
ใช่แล้วค่ะ..เป็นวิธีการจัดการความรู้ที่ต้องยกนิ้วให้ และน้องก็ชอบบางคนยังไม่เคยได้ยินเสียง ก็เกิดความรู้สึกอบอุ่น เหมือนกะรู้จักกันมานานแสน ดีใจค่ะที่มีที่ให้เราได้ท่องไปรู้จักมิตรที่ดี ไม่อ้างว้าง
ตอนนี้น้องกำลังมีความสุขกับการเรียนรู้ เรื่องการ Tag นี่แหละค่ะ แล้วต่อไปน้องจะ tag ถึงพี่เหมียวด้วยนะคะ
ศน.อ้วนเกเรจัง..ช่วงนี้..แอบเอาเวลาทำงานมาอยู่แถวๆนี้บ่อยมากค่ะ..ทำให้งานช้าลงไป..ติ๊ดนึงค่ะ..
พี่เหมียวลุยงานหนักช่วงนี้ ..อย่าลืมดูแลสุขภาพด้วยนะคะ..เป็นห่วงค่ะ
ด้วยรักค่ะ..บ๊ายบาย..
ศน.เจ้าขา…บันทึกนี้หวานและอบอุ่นเช่นเคยค่ะ…สายใยแห่งมิตรภาพ ของมิตรรัก G2K ทุกท่านกำลังถักทอเป็นสายยาวขึ้นเรื่อยๆ…และไม่รู้ว่าจะไปสิ้นสุดที่ใด..ใช่ไหมคะ…(ฮือ…ฮืฮ..เครื่องมือไม่ขึ้นอีกแล้ว)
สวัสดีครับ อาจารย์ วัชราภรณ์
ขอบคุณครับ :)