ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เข้าบันทึก พอเที่ยงปั๊บรีบยัด(กิน)ข้าวปุ๊บ แล้วรีบ ๆ เก็บ เพื่อที่จะไปเดินงานมหกรรมหนังสือฯ เป็นแบบนี้ตั้งแต่วันเสาร์ เลยไม่ได้เข้ามาเขียนหรืออ่านบันทึกเลย จริง ๆ แล้วบันทึกนี้อยากเขียนตั้งแต่เมื่อวาน..
วันเสาร์ที่ผ่านมาผู้เขียนกลับบ้านนายดำที่พัทลุง ด้วยสองจุดประสงค์หลักนั่นคือไหน ๆ ก็ไปงานศพที่ระโนดแล้วนายดำก็ถือโอกาสกลับบ้าน แถมด้วยใส่ปุ๋ยสวนยางซึ่งอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลบ้านนายดำนัก จึงได้มีโอกาสอ่านประวัติของพ่อนายดำซึ่งว่าง ๆ หลังการเกษียณอายุปีที่แล้ว ท่านก็เขียนบันทึกประวัติตัวเองลงในคอม ฯ ที่บ้าน พวกเรายังแนะให้ท่านเขียนบันทึกลงในคอมฯ ด้วย (แต่ท่านไม่เอา) ท่านเขียนเล่าเป็นตอน ๆ สนุกดี
จริง ๆ แล้วเคยได้มีโอกาสนั่งรถไปกับท่านหลายครั้ง ท่านชอบเล่าชีวิตการทำงานเป็นตำรวจให้ฟังอย่างสนุกสนาน แกเน้นมากเรื่องความถูกต้อง สุจริต แต่ที่ประทับใจตรงที่ท่านเล่าให้ฟังว่า มีนายสั่งให้ท่านไปเก็บส่วย ท่านบอกว่า ถ้าอยากให้ทำ ก็ให้เขียนคำสั่งมาเป็นลายลักษณ์อักษร ท่านถึงจะไปทำให้ ซึ่งก็ไม่เคยมีใครเขียนมาเป็นลายลักษณ์อักษรเลย
ท่านทำงานเป็นพนักงานสอบสวนสืบสวนทำสำนวนประมาณนี้ค่ะ แม้แต่ลูกท่านเองที่เรียนนิติศาสตร์ก็อดชมไม่ได้ว่า ท่านเขียนสำนวนได้ดีมาก แม้หลังจากเกษียณออกจากราชการแล้วก็มีหลายท่านโทรมาถาม มาปรึกษา ช่วงหลัง ๆ ตอนที่มีการพิมพ์โดยใช้เครื่องคอมฯ แกก็มีนิสัยเรียนรู้ จึงสามารถใช้คอมพิวเตอร์ได้อย่างดีและรวดเร็ว แม้แต่นายก็ยังชม มีอะไรบางครั้งก็ถามเอาจาก ๆ ลูก ๆ และท่านจิ้มดีดได้เร็วมาก (อันนี้ผู้เขียนเห็นด้วย แม้ผู้เขียนพิมพ์ได้แต่ยังสู้จิ้มดีดไม่ได้)
แต่ที่ผู้เขียนประทับใจสุด ๆ ก็คืออุดมคติในการทำงานของท่านที่เขียนไว้ประมาณว่า...
"ทำงานให้ดีที่สุด ด้วยความรัก และความเต็มใจ"
อุดมคตินี้ช่วยทำให้ช่วยสร้าง"ความสุข" ในการทำงานได้มากค่ะ
ขอบคุณนะคะที่นำมาฝาก