ทำไมวันนี้...ครูมีความสุขจัง

วันนี้ได้รับโทรศัพท์แบบไม่คาดฝันจากพี่สาวคนสวย  พี่ เบิร์ด ที่ส่งเสียงใสๆมาสะกิด                   

                 พี่เบิร์ด: หายไปไหนมา รู้ไหมโดน tag คิด(ไม่)ถึง  จากพี่สร้อย               

                 ครูตุ๊กแก : จริงหรือคะ ตั้งแต่เมื่อไหร่                   

                 พี่เบิร์ด:  หลายวันแล้วเดี๋ยวพี่เช็คให้ (พักโฆษณา...ไม่เกี่ยว...อ้าว)  ตั้งแต่วันที่ 1 จ่ะ ตามไปดูที่บันทึกพี่ก็ได้นะจ๊ะ  คิดเอย..คิด ( ไม่ ) ถึงนะเนี่ย              

                 ฮือ..ฮือ...ครูตุ๊กแกรู้สึกผิดที่สุด ผิดอย่างไม่น่าให้อภัย ไม่ทราบจริงๆ (ช่วงนี้คร่ำเคร่งอยู่กับลูกๆเพื่อเตรียมสอบ ป.2 ของ สพฐ.)  อาจารย์สร้อยเจ้าขา...ครูตุ๊กแกน่าตีจริงๆ...แต่อย่าตีครูตุ๊กแกนะเจ้าคะ...(อ้าว)               

                 อาจารย์สร้อยเจ้าขา(ออดอ้อนอย่างสำนึกผิด) ในบล็อก เก็บตกจากการสอน ...มีความรักอวลวนระหว่างครูและลูกศิษย์ตัวน้อยๆ อ่านแล้วมีความสุขทุกครั้งค่ะ....คือส่วนหนึ่งจาก  tag คิด(ไม่)ถึง...บันทึกที่งดงามด้วยความรัก ที่อาจารย์จันทรรัตน์ 
เขียนถึงครูตุ๊กแก  ข้อความนี้สร้างกำลังใจในการทำงานให้ครูตุ๊กแกได้มากมายเหลือเกินค่ะ พี่เบิร์ดบอกว่า  อาจารย์เขียนบันทึกนี้ได้หวานมาก...แล้วครูตุ๊กแกจะเขียนบันทึกอย่างไรดีล่ะคะ  ปกติเป็นก็คนหวาน(ไปหมด..ไม่เหลือเลยค่ะ)               

                   นั่งนึกอยู่นานค่ะว่าจะ tag คิด(ไม่)ถึง ท่านใดดี          เพราะมีในดวงใจหลายท่านและหลายบันทึกเชียวค่ะ แต่หลายๆท่านก็โดน tag ไปแล้ว (โอ๊ยโย๋..)          

               ขออนุญาต tag เงียบๆแบบไม่ให้เจ้าตัวรู้นะคะ              

                    บุคคลหนึ่งที่อยู่ในใจครูตุ๊กแกมาตลอด  เป็นท่านแรกใน g2k ที่ครูตุ๊กแกเข้าไปอ่านบันทึก และทำให้ครูตุ๊กแกเสพติด g2k มาจนทุกวันนี้ คือ พี่สาวคนเก่ง (ที่ห่างหายจากการเขียนบันทึกไปนานมากแล้ว...โปรดทราบว่า..คิดถึงค่ะ) กับ  บล็อกนี้และ บล็อกนี้บล็อกสวยๆและเพลงเพราะๆ(ตามคำขอ) ครูตุ๊กแกได้รับความรู้มากมายเกี่ยวกับการตกแต่งบล็อกและการนำเพลงใส่บล็อกจากที่นี่  จนครูตุ๊กแกสามารถต่อยอดความรู้(ด้วยความอยากรู้ของตัวเอง)  จากที่ไม่เคยรู้ก็ได้รู้ว่า โค้ดภาพ(ต่างๆ)และโค้ดเพลงหามาได้อย่างไร(เย้...ดีใจจังเลย  บางทีนั่งท่องเน็ตหาโค้ดเพลงและภาพจนคนข้างๆบ่น..กระปอด กระแปด กระ9.. 10)มีความสุขกับการนั่งแต่งบ้านของตัวเอง(จนบางครั้งดูเหมือนจะรก..คริ..คริ..)               

                     ขอบคุณ  สำหรับโค้ดเพลง ทานตะวัน โค้ดเพลงแรกแห่งแรงบันดาลใจนี้               

                     อีกท่านที่ไม่กล่าวถึงคงจะไม่ได้  กับเจ้าของบันทึกที่เป็นอีกหนึ่งแรงบันดาลใจในการทำงานของครูตุ๊กแก  บันทึกอันแสนประทับใจ บันทึกของ ศึกษานิเทศก์คนเก่ง (หลายครั้งที่ครูตุ๊กแกต้องอึ้งและทึ่งกับความสามารถของท่าน ) ท่านได้เรียงร้อยเรื่องราวชีวิตและถ่ายทอดผ่านตัวอักษรได้อย่างสวยงามและอบอุ่น  แฝงไว้ด้วยแง่คิดดีๆ ที่จุดประกายความรู้สึก(ในส่วนลึกของสมองกลวงๆของครูตุ๊กแก) ให้ได้ย้อนกลับไปทบทวนหลายสิ่งหลายอย่างในชีวิต (และคิดได้ว่าควรจะต้องใส่สาระเข้าไปในชีวิตเสียที  โดยเฉพาะความขยัน....(วันนี้...ครูตุ๊กแกขยันแล้วหรือยัง)...คริ..คริ) ยังมีเรื่องราวดีๆอีกมากมายที่คนเป็นครูอย่างครูตุ๊กแกได้รับใน บ้านหลังนี้ และ บ้านหลังนี้  บ้านที่เต็มไปด้วยความงดงามและ ความเป็นเอกลักษณ์ของ...ภาษาไทย               

                      ขอบพระคุณค่ะ ...ที่ให้หนูได้รบกวนบ่อยๆ(ถึงบ่อยมาก....)    

           

                      พี่เบิร์ดเจ้าขา  พี่เบิร์ดบอกว่า  tag คิด(ไม่)ถึง เล่นยากและต้องออกแรงมาก(ครูตุ๊กแกเห็นด้วยค่ะ)..แต่ตอนนี้...รอดแล้วเจ้าค่ะ  เย้  ขอบคุณนะคะที่ช่วยสะกิดให้น้องสาวคนนี้ทันที่จะได้รับมิตรภาพอันอบอุ่น... 

                      ก่อนกลับบ้าน...เด็กๆถามว่า  ทำไมวันนี้ครูมีความสุขจัง

                      คำตอบก็คือ  tag คิด(ไม่)ถึง จากอาจารย์จันทรรัตน์ เสียงใสๆจากพี่เบิร์ดพี่สาวคนดี  และมิตรภาพที่ได้รับใน g2kแห่งนี้

.......ขอบพระคุณ ด้วยความเคารพค่ะ......