ปายถึงเจียงใหม่เจ๊า

                ผมตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะรู้สึกได้ยินเสียงฝนตกและก็ใช่จริงๆ คราวนี้ชักตุ้มๆต๋อมๆ เพราะน้องเอกบอกว่าที่นี่เวลาฝนตกหนักน้ำมักท่วม แถมยังเคยท่วมหนักเมื่อ ๓-๔ ปีที่แล้ว เมืองปายจมน้ำทั้งเมือง แต่เมื่อดูน้ำในลำคลองยังอยู่ห่างจากที่พักพอสมควร แต่อากาศเย็นมากต้องหาเสื้อหนาวมาใส่เพิ่ม อยากดูพระอาทิตย์ขึ้นก็ไม่เห็นเพราะฝนยังตก แต่ก็ดีไปอย่างไฟป่าสงบไปแล้ว

                เช้านั้นก็เลยนั่งทานข้าวต้มที่รีสอร์ทเป็นข้าวต้มกล้องเจ อร่อยไปอีกแบบ แล้วนั่งคุยกันว่าเราจะไปปางมะผ้าดีไหม ผมอยากไปเยี่ยมแม่กาแฟกับหอยโข่ง  แต่เพื่อนบอกว่าฝนตกและทางมันดูลื่นๆและเราจะเสียเวลาหนักกว่าเดิมและการไปกลับต้องใช้เวลาไม่น้อยกว่า ๒ ชั่วโมง ก็เลยต้องกลับเชียงใหม่ แถมไม่มีเบอร์แม่กาแฟเสียอีกไม่รู้จะโทร.บอกยังไง

                เราขับรถผ่านร้าน coffee in love ที่น้องเอกบอก จึงต้องแวะจอดซะหน่อย กาแฟก็เหมือนกับที่อื่นมิได้อร่อยกว่า แต่การจัดร้านเท่ห์กว่าแน่นอน  มีมุมให้ถ่ายภาพหลายมุมแต่เสียดายที่กล้องตัวเก่งผมมีปัญหา เลยต้องใช้ตัวเล็กถ่ายแต่ก็ได้ภาพสวยๆมาบ้างเหมือนกัน ที่นี่ปลูกดอกไม้บนหลังคาร้าน

  Coffeeinlove2

ห้องน้ำก็เท่ห์ มุมหน้าร้านก็น่ารัก แถมมีจักรยานเก่าให้ถ่ายรูปหน้าร้านอีก ลองดูภาพก็แล้วกันครับ    Coffeeinlove1             เราเดินทางกลับเชียงใหม่ เพื่อนพาไปทานอาหารที่ร้านบ้านสวนริมน้ำ  บรรยากาศดี อาหารอร่อย สั่งวุ้นเส้นผัดไข่เค็มอาหารแนะนำ น้ำพริกอ่อง ผัดผักหวานป่า ต้มยำ กับอะไรอีก ๒-๓ อย่าง ผมดื่มน้ำมะเกี๋ยง (น้ำกุลกนิษฐ์ อิอิ น้ำลูกหว้า)  อร่อยดี เติมพลังแล้วไปเที่ยวต่อ จะแวะไปพืชสวนโลกอีกสักรอบเพื่อจะได้มีโอกาสถ่ายภาพดอกไม้ แต่พอไปถึง แป่ว...ปิดวันจันทร์  ก็เลยไปเที่ยวเวียงกุมกาม นั่งรถเที่ยวมีไกด์ด้วย ไกด์ที่นี่ไม่มีค่าจ้างเป็นอาสาสมัครแล้วแต่ใครจะให้ ค่ารถ ๒๕๐ บาท เราก็ได้ความรู้จากไกด์เป็นอย่างดีฟังรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง เพราะเธออู้กำเมืองตลอดเส้นทางไม่อยากไปขัดคอให้เสียบรรยากาศ น่ารักดี %e0%b9%84%e0%b8%81%e0%b8%94%e0%b9%8c                กลับถึงโรงแรมเย็นแล้ว ก็โทร.หาน้าอึ่งอ๊อบก็เลยทราบเล่าฮูแสวงก็อยู่ที่เจียงใหม่และจะไปทานข้าวด้วยกัน เดี๋ยวไปรับเล่าฮูแล้วจะไปรับผมกับภรรยาไปทานข้าวที่ร้านแกงร้อนบ้านสวน ตื่นเต้นเพราะคาดไม่ถึงว่าจะได้เจอเล่าฮูที่นี่ เราเจอกันประมาณ ๑ ทุ่ม โม้กันไปตลอดทาง%e0%b8%ad%e0%b8%b2%e0%b8%88%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%a2%e0%b9%8c%e0%b9%81%e0%b8%aa%e0%b8%a7%e0%b8%87%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%ad%e0%b8%b6%e0%b9%88%e0%b8%87  เล่าฮูเอา GPS ไปด้วย นั่งบอกทางให้น้าอึ่งอ๊อบพาไปร้าน เราหัวเราะกันที่ให้คนอีสานบอกทางไปร้านอาหารให้คนเจียงใหม่ขับพาคนใต้ไปกินข้าว อิอิ 

               ไปถึงร้านผมเจอเพื่อนที่มาจากภูเก็ตนั่งทานอาหารกันอยู่โต๊ะหนึ่ง อยู่ภูเก็ตไม่ค่อยได้เจอดันมาเจอที่เชียงใหม่  เล่าฮูแสวงสั่งลาบดิบ (ไม่มีใครแตะของท่านเลย อิอิ) สั่งจิ้งกุ่งทอด (จิ้งหรีดทอด)

  %e0%b8%88%e0%b8%b4%e0%b9%89%e0%b8%87%e0%b8%81%e0%b8%b8%e0%b9%88%e0%b8%87รายการนี้ผมกับน้าอึ่งทานด้วย แต่ภรรยาผมขอบาย..อิอิ นอกนั้นเป็นแกงผักหวานของชอบของผม เล่าฮูอยากรู้ว่าผักกาดจอเป็นอย่างไรเพราะเคยฟังแต่เพลงก็สั่งมาชามหนึ่งก็อร่อยดี ซดไปร้องไปว่า มันเป็นอย่างนี้นี่เอง

                   ในร้านเมืองเจียงใหม่เราไม่เห็นเด็กขายดอกไม้เหมือนภูเก็ต แต่มีคนแก่มาเดินขายพวงมาลัย น้าอึ่งช่วยซื้อ ๑ พวง สักพักก็มีคนแก่อีกคนมาเดินขาย ภรรยาผมก็เลยซื้ออีกพวง เขาทำสวยดี.

%e0%b8%9e%e0%b8%a7%e0%b8%87%e0%b8%a1%e0%b8%b2%e0%b8%a5%e0%b8%b1%e0%b8%a2

 ระหว่างนั้นเราได้รับรายงานสดจากคุณแป๊ด รัตติยา เขียวแป้น ว่าถูกกระชากกระเป๋า น้าอึ่งก็เลยเป็นธุระหาเบอร์โทร.ระงับการใช้บัตรเครดิตของธนาคาร ผมโทร.ถามเบอร์จากลูกเพราะเขาใช้ไทยพาณิชย์สมัยเรียน ม.อ. แต่เล่าฮูแสวงบอกเบอร์นี้ชัวร์ไม่พลาดเพราะเพิ่งแจ้งไม่นาน ศูนย์สองเจ็ดๆตัว ๐๒-๗๗๗๗๗๗๗ เราหายตื่นเต้นในชั่วเวลาไม่นานนักเพราะทราบว่ามันไม่ได้อะไรไปมาก แถมยังคุยกันอีกว่าเดี๋ยวคนร้ายมันก็จะเอาของมาเขวี้ยงที่หน้าคณะ เพราะลงทุนแล้วไม่คุ้ม อิอิ เรากินไปโม้ไปจนแขกในร้านเริ่มกลับเกือบหมดก็ได้เวลาร่ำลากัน น้าอึ่งอ๊อบไปส่งผมที่โรงแรมด้วย GPS ของเล่าฮูแสวง ร่ำลากันหน้าโรงแรมและนัดหมายคุยกันในบล๊อกต่อ

                ผมรู้สึกได้ถึงความจริงใจที่น้าอึ่งอ๊อบมีต่อผมและภรรยาทั้งๆที่เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แถมยังคุยเป็นกันเองแม้จะดูเกรงๆบ้างตอนแรก  แต่เมื่อคุยไปเรื่อยกินไปเรื่อยก็เหมือนรู้จักกันมานาน  เสียดายที่ไม่ได้เจอบล๊อกเกอร์อีกหลายท่านเป็นเนื่องจากเกรงว่าจะไปรบกวนเพราะไม่ทราบว่าแต่ละท่านมีภาระกิจมากน้อยเพียงใดและผมไม่ได้แจ้งโปรแกรมล่วงหน้าว่าจะไป แต่คราวหน้าผมจะไปไหนตีฆ้องร้องป่าวบอกให้บล๊อกเกอร์ทราบก่อนแน่นอน...เพื่อหาของกินฟรี.......อิอิ