ในการตัดสินใจ ควรระวังเรื่องการใช้เสียงส่วนใหญ่ในการตัดสิน

           ในการทำงานของผม  ผมมักจะยึดหลักการทำงานแบบมีส่วนร่วมจากบุคลากรทุกคนครับ         

           เมื่อวานนี้ (30 ม.ค.2551) ผมเชิญคณะครูมาประชุม เพื่อขอหารือเรื่องการจัดงานสานสัมพันธ์ศิษย์ลูก ซึ่งเคยจัดมาอย่างต่อเนื่อง 3 ปีมาแล้ว  ในปีนี้เป็นปีที่ 4  เริ่มมีเสียงจิ้งจกทักมาว่าปีนี้น่าจะงดจัด        

          ผมเริ่มเปิดประเด็นต่อที่ประชุมว่า การจัดงานสานสัมพันธ์ศิษย์ลูกในปีนี้ ผมจะไม่กำหนดว่าจัดหรือไม่จัด แต่จะตัดสินจากความคิดเห็นของพวกเราทุกคน โดยขอให้ทุกคนแสดงความคิดเห็นมาอย่าง “เปิดใจ” เลย ว่าควรจัดเพราะเหตุใด  หรือ ควรงดเพราะเหตุใด  แล้วผมจะตัดสินใจไปตามนั้น โดยจะไม่มีการ “ตั้งธง”ไว้ล่วงหน้า         

           หลังจากนั้น ผมก็ขอให้พูดทีละคนจนครบทุกคน จากคณะครูทั้งหมด 7 คน   ผลที่ออกมา ฝ่ายงดจัดชนะด้วยมติ 4 : 3            

              แต่ผมตัดสินใจให้จัดครับ เพราะ 4 คนที่งดจัด ให้เหตุผลด้วยเรื่อง “ส่วนตัว”   ขณะฝ่ายที่บอกว่าควรจัด ให้เหตุผลด้วยเรื่อง “ส่วนรวม”              

               ผมบอกที่ประชุมว่า ที่ผมตัดสินใจให้จัด  พิจารณากันด้วยเหตุด้วยผล  ไม่ได้พิจารณากันที่จำนวนคน           

                เรื่องนี้ ผมต้องการจะบอกว่า เสียงส่วนใหญ่ ใช้ตัดสินความต้องการได้ แต่ใช้ตัดสินความถูกต้องไม่ได้ครับ  ในเรื่องของความถูกต้อง ต้องว่ากันด้วยเหตุด้วยผลว่ากันด้วยความชอบธรรม           

                ประเดี๋ยวจะเหมือนกับโรงเรียนหนึ่ง ใช้วิธีให้คณะครูยกมือกันเพื่อหามติ “ขายเหล้า” ในโรงเรียน  พอดีในโรงเรียนนั้น มีครูขี้เหล้ามาก ก็เลยเข้าทาง      

               ดังนั้น    การ ตัดสินด้วยเสียงส่วนใหญ่  ก็อาจจะเป็นประชาธิปไตยในหมู่โจรได้ครับ                                         

                                                                    ขอบคุณครับ