อย่าดูหมิ่น ชาวนาเช่นดั่งตาสี เอาผืนนาเป็นที่ พำนักพักพิงร่างกาย ชี...วิต...เอยไม่เคย สบาย.......
หรือ ชาวนา พี่น้องเกษตรกรของเรา ไม่มีวันที่จะสบายได้เลย ตามบทเพลงนี้ แล้วทางรอด ทางเลือกของเกษตรกรไทย จะไปทางไหนถึงจะรอด..............รอรัฐบาลใหม่ รอเจ้าหน้าที่ รอเกษตรตำบล รอ ๆ ๆ ฟ้าบันดาล รอโชควาสนา.......แต่คิดไปคิดมามันมืด 99 ด้าน มืดมิด ..แต่มีคำพูดคำหนึ่งที่เคยได้ยินว่า ในความมืดย่อมมีความสว่าง ในความสว่างย่อมมีความมืด ถ้าเราไม่ย่อท้อ ต่ออุปรรค ขวานขวาย ไม่รอแต่พึ่งพาคนอื่น หรือโชควาสนา สร้างสัมมาอาชีวหาช่องทางอยู่เสมอ เราก็จะพบกับแสงสีทอง ผ่องอำไพของชีวิต.....แน่นอน ....วันนี้มีพี่น้องเกษตรกรกลุ่มหนึ่ง แม้จะไม่ถึง 10 คน ที่ต้องการหาแนวทางเพิ่มรายได้ อยากเพาะเห็ดฟาง เพาะเห็ดในขอนไม้ รวมกลุ่มให้เกษตรไปสาธิต พาทำจึงทำให้คิดเห็นทางรอด................ว่า ทางออก คือ การพึ่งตนเอง และพึ่งพากันเองเป็นสำคัญ...................อื่น ๆ เป็น ตัวเสริม... .....
สวัสดีครับ