ขอเป็นกำลังใจให้เพื่อนแพทย์และผู้ร่วมงานทุกๆสาขาวิชาชีพ

- เป็นหมอมีกิน ไม่รวย  แต่ต้องรู้จักพอและแบ่งปัน

- คนไข้ที่แก่กว่าเรา ไม่ผิดหรอกที่จะไหว้ทักทายเราคนไทยเหมือนกัน

- โรคปวดหัว,เวียนหัว,อ่อนเพลีย,หายใจไม่อิ่ม  อาจมีอะไรมากกว่าที่complaint

อย่าคิดว่าเป็นsomatizedแล้วจ่ายๆยาไป  เราอาจพลาดอะไรที่สำคัญไปก็ได้

- สิ่งสำคัญนอกจากคนไข้คือญาติและครอบครัว  เราพบคนไข้อาจไม่ถึงห้านาที

แต่ญาติและครอบครัวอยู่กับคนไข้มาทั้งชีวิต  

และญาติกับครอบครัวส่วนใหญ่ไม่ใช่หมอ....พวกเขารู้ไม่เท่าพวกเราหรอก  

-  หมอเป็นอาชีพที่ต้องอดทนอย่างมากเพื่อจะอดหลับอดนอนอยู่เวรทำงาน,

พูดอธิบายคนไข้,พูดอธิบายญาติ,รองรับอารมณ์คนไข้และญาติ

 ...แต่นั่นแหละ ถือเป็นการทำบุญและเสียสละอย่างยิ่ง

- จากงานวิจัยหลายชื้นพบว่า สาเหตุแห่งการฟ้องแพทย์ คือ การที่ญาติอยากได้ข้อมูล

อยากคุยด้วย,อยากถาม แต่แพทย์มักเลี่ยง ปกปิด ไม่คุย  

ทำให้เขาไม่มีทางออกอื่นนอกจากฟ้องศาลให้หมอมาชี้แจง

- คนไข้ส่วนใหญ่ไม่ได้อยากมีเรื่องกับแพทย์และพยาบาล เขายังต้องพึ่งพิงยามป่วย

เขาไม่อยากให้หมอจำเขาไว้ในทางเสียหาย หรือเป็นคนไข้ไม่ดี

หากไม่ใช่ืความรู้สึกสุดท้ายคือ ดับเครื่องชน!!

...เราจึงมักได้ยินคนไข้และญาติพูดเสมอว่า ให้เป็นคดีตัวอย่าง..จะได้ไม่เกิดเหตุการณ์อย่างนี้อีก 

 

สิ่งสำคัญสำหรับแพทย์ คือ ความรู้สึกที่ดีต่อกันระหว่างเพื่อนมนุษย์ขณะที่รักษาพยาบาล

 

ขอเป็นกำลังใจให้เพื่อนแพทย์และผู้ร่วมงานทุกๆสาขาวิชาชีพนะคะ 

 

(อ้างอิง บางส่วนจาก คลินิก, ฉ.11พฤศจิกายน 2550, อาจารย์แพทย์หญิงสายพิณ หัตถีรัตน์)