เหตุเกิดเมื่อปี 2547
ตอนที่ 1 : วิถีสัญจร.... เวียงจันทร์ .
.
ได้มีโอกาสเกาะขอบล้อเขาไปสำรวจเส้นทางไปหลวงพระบางด้วยรถยนต์
***
ไปถึงหนองคาย ก็ไม่ยุ่งยากอะไร เพราะมีพาสปอต ก็เลยผ่านง่าย
(แถมหน้าตา และภาษากลมกลืน ยิ่งง่ายไปใหญ่ อิอิ )
รถคันนี้แหละที่จะพาเราไป ขึ้นรถเลยครับ 
ขับด้านขวา...ทำเอาสับสนไปตลอดทางเลย
*** 
อาหารเช้ามื้อแรกที่เวียงจันทร์ "เฝอ เนื้อขาลาย"
*** 
ร้านเฝอ มีสายเดี่ยวด้วยแหละ
*** 
ลูกสาวเจ้าของฮ้าน 
คุณแม่ของน้องหนู....และเป็นเจ้าของรถคันที่ข้างบนด้วย...
***
เฝออร่อยมาก แต่ถ้าใครไม่ชอบผงชูรส คงกินไม่ได้เลยชามละ 12,000...........กีบ
จ่ายเงินทีเป็นปึก 
เฝอ กับ เบยลาว เข้ากั๊น เข้ากัน
*** 
ปิดท้ายเช้านี้ด้วย สี่แยกไฟแดงที่เวียนเทียน....หรือที่คนไทยเรียกเวียงจันทร์
***
วีโก้วิ่งกันว่อนเมืองเลยครับ 
ส่วนใหญ่ก็จ่ายเป็นเงินบาทก็คือ
ไฮนิกเก้นกระป๋องละ 30 บาท
เบยลาวกระป๋องละ 20 บาท ขวดละ 40 บาท
-ไกด์บอกว่าจ่ายเงินกีบจะประหยัดกว่า แต่มีสิทธิ์ควักผิดแบ้งค์ได้ง่าย ๆ
-ส่วนจ่ายเงินบาท...จะโดนปัดเศษ...เสียเปรียบนิดหน่อย แต่ควักไม่ผิดใบแน่นอน
***
ชามนี้คิดเป็นเงินไทยถามคนจ่ายเขาบอกว่าประมาณ 40 กว่าบาท...มีกระปิ วางเคียงอยู่
แต่สัญญชาติลิงอย่างเรา ไม่ถูกกะกระปิ น่ะ 
เปิดแค่นี้ก่อนนะครับ เป็นการทดสอบทำบล๊อกที่มีหน่วยงานอย่างเป็นเรื่องเป็นราว เคยมีคนชวนอยู่หลายครั้ง พึ่งได้มีโอกาสทดลองทำ
ยังไงก็ฝากเนื้อฝากพุง เอ้ย!ตัว ด้วยนะครับ
มีอะไรแนะนำได้เต็มที่เลย
ชอบภาพครับ สื่ออารมณ์ได้ดีมากครับ
ที่วังเวียงอย่าลืมถ่ายภาพมาเยอะๆนะครับผม
-ขอบคุณคุณจตุพรมากครับที่มาคอมเม้นท์ ค่อยมีกำลังใจหน่อย อิอิ

ตอนนี้กำลังศึกษาวิธีการอยู่ ที่ลงภาพก็ยังอยู่แค่เวียงจันทน์
-ทริปนี้ 4 ปี แล้วครับ เลยไปหลวงพระบาง ไม่ได้แวะวังเวียง ...
-มาปีที่แล้วไปอีกรอบ โปรแกรมทีมงานแวะวังเวียงคืนนึง บังเอิญว่ามีคนในทริปไม่สบาย
ผมเลยอาสาอยู่เฝ้าที่วังเวียงอีกสองคืน เพราะขี้เกียจนั่งรถไปต่อหลวงพระบาง
พร้อมกับมอบกล้องดิจิตอลให้เขาไปด้วย
เหลือแต่กล้องฟิล์ม FM II คู่กาย ที่แทบไม่ได้ถ่ายอะไรเลย
เพราะกลางวันก็นอนห่วงยางล่องแก่ง กลางคืนก็นั่งแช่จิบเบียร์ลาว
เลยได้ภาพจากกล้องฟิล์มมาสี่ภาพ เองครับ
ขอต่อตรงนี้เลยนะครับ
เวียงจันทน์-หลวงพระบาง
นั่งรถ 10 ชั่วโมงกว่า......อยู่ได้พราะถ่ายรูปไปเรื่อย ๆๆๆๆ
งานนี้กดรัวไม่ยั้งเลยครับ....ทำเหมือนคนเกิดมาไม่เคยถ่ายรูปมาก่อน.......
ดี ไ ม่ ดี ไ ม่ ส น . . . ก ด ไ ว้ ก่ อ น
นั่งอยู่บนรถ มุมไหนสวยก็ยื่นกล้องไปให้คนนั่งมุมนั้นกด...กล้องดิจิม่อนนั้นถ่ายง่ายนิดเดียว
ดีนะที่ยังเกรงใจคนขับอยู่ ไม่งั้นคงได้ยื่นให้พี่แกกดมั่งแล้ว(-.-!)
***
มีแต่ป๋าคนนี้แต่ที่แกจ่อตาอยู่ในโลกของแกอยู่คนเดียว
ทั้งกล้องแบนกล้องกลม ....ได้ถ่ายกันทุกคนถ้วนหน้า
(แต่กล้องฟิล์มเก็บไว้ก่อน อิอิ....)
จอดรถทุกครั้งต้องได้เอารูปลงโน๊ตบุ๊ค ทุกครั้ง
ระยะทางจากเวียงจันทร์ถึงหลวงพระบาง ต้องได้เอาลงเครื่องถึง 3 ครั้ง
แ ต่ โ อ้ อ นิ จ จ า เ จ้ า ก ร ร ม . . . .
รูปเป็นพัน ๆ...คัดแล้วคัดอีก มีมาให้ดูแค่นี้แหละ
***
วั ง เ วี ย ง . . . แ ม่ ฮ่ อ ง ส อ น แ ห่ ง ล า ว
ผมว่าอีกหน่อยวังเวียงก็แซง"ปาย"...ส่วนจะแซงด้านไหนขอโนคอมเม้นท์จ๊ะ
***
โดนัทยักษ์..กินได้เป็นปีเลยนะเนี่ย
อ่ะ...ถอยให้ดูอีก
ได้แวะแค่ปากทางนี่แหละครับ ผ่านมีอีกถึงสองปี ถึงได้มีโอกาสมานอนเล่นที่วังเวียง
***
.
ไปเที่ยวแบบเยี่ยวรด 3 วัน สองคืน แบบพวกผม คงไม่มีโอกาสแวะหรอกครับ
***
ฝากไว้ก่อนเถออะวังเวียง
"น่องหล่า....เบยลาวแก้วนึง"(สั่งเป็นแก้ว แต่ได้เป็นขวด)
หลังจากถามรายละเอียดเส้นทางน้องคนข้างบน(ซึ่งจริงๆรู้อยู่แล้ว อิอิ )ก็ไปต่อ
***
เจอขบวนรถมาจากเมืองจีน
จากวังเวียง ก็เป็นเส้นทางขึ้นเขาตลอด
***
เส้นทางอย่างนี้ คายของเก่ากันไปหลายคนเลยหล่ะครับ
***
แต่ผมกินยาแก้เมารถแก้ว(ขวด)ละ10,000 กีบ กันไว้แล้วก็เลยสบาย
จอดพักที่ลำธารข้างทาง.....
นายนี่เขาอินธรรมชาติจัด (ที่จริงเมื่อคืนไม่ได้อาบน้ำ)
ก็เลยขอลงไปล้างหน้าล้างตาซักหน่อย
"แ ม่ ห ญิ ง " เมืองหลวงพระบาง
ส่วนใหญ่เป็นสาว "ลื้อ" ที่ขายของอยู่ที่ถนนคนเดิน
***
เปิดภาพด้วยเด็ก ๆก่อน ดูให้ครบทุกภาพนะครับ ไฮไลท์อยู่ข้างล่าง
ภาพมีเยอะมากแต่ส่วนใหญ่ก็เป็นมุมซ้ำๆ กับเพื่อน ๆที่ไปมาเหมือนกัน
(แถมถ่ายออกมาไม่สวยเท่าเขา อิอิ) ก็เลยขอเก็บไว้ก่อน
***
"สบายดี..."
กลางวันไม่ค่อยมีคนเดิน ขอนอนขายก็แล้วกัน
***
กระต่าย
***
สายเดี่ยว
***
มาเป็นคู่
***
สองสาวนี้เป็นนักท่องเที่ยวมาจากเวียงจันทร์
***
คงเหมือนคนกรุงเทพไปเที่ยวเชียงใหม่แหละครับ
กลางคืนมั่ง
***
นั่งเหงาเลย ก็มีร้านที่ขายของเหมือน ๆกันเป็นร้อยๆร้าน เลยนี่
ยากันบูดที่ผมซื้อฝากคนที่บ้าน
2,000 บาท ต่อเหลือ 1,000 บาท...(แบบเดียวกันนี้ บางคนต่อได้ 800 )
ที่นั่นเขาตั้งราคาเผื่อบอกผ่าน 50% ขึ้นไป
***
ภาพที่คนในกรุ๊ปเดียวกันถ่ายมา ผมมาเห็นที่โรงแรมแล้ว
แทบอยากจะกลับไปอีก
สถาปัตยกรรมล้านช้างที่หลวงพระบาง
ดูแค่รูปก็ "อิ่ม" แล้วครับ ดูรูปเอาเลยครับไม่ขอบรรยาย เพราะข้อมูลหามากมายล้วนหาได้ใน Google อิอิ













.
.
.
หมดชุดเพียงแค่นี้นะครับ ไม่รู้ว่าลงเป็นพรืดด...อย่างนี้ ตาลายกันหรือปล่าว ?
.
.
.
สวัสดีครับ
ผมนำเรื่องราวที่ผมเคยไปเก็บข้อมูลงานวิจัยที่หลวงพระบางมาฝากครับ
ลองอ่านที่บันทึกเหล่านี้ดูครับ
ที่หลวงพระบาง
โดยเฉพาะที่ Ock Pop Tok จ้างรถสองแถวไปได้ครับ ไม่ไกลมาก
กลางคืนลองไปเที่ยวราตรีดู ไปเต้นจังหวะสนุกๆ ย้อนยุค ส บา ย ดี หลวงพระบางเบิ่งราตรีที่ "หลวงพระบาง" ม่วนซื่นแท้น้อ
ราตรีที่เมืองซัว
</p>
<p id="ext-gen231">หลวงพระบาง
มีคนบอกว่าทำบล๊อกที่นี่ได้อะไรเยอะมาก จริงอย่างเขาว่าด้วย
หวัดดีค่ะ.ขอแจมด้วยคน..ขอบคุณสำหรับเรื่องเล่า..เป็นความตั้งใจไว้ว่าอยากไปสักครั้งหนึ่ง.หลวงพระบางและวังเวียง..แต่ยังไม่มีโอกาสเลย..เห็นรูปแล้วยิ่งกระตุ้นความรู้สึก….ว่าอยากไป
สวัสดีครับคุณphenhos
รีบไปก่อนที่หลวงพระบางจะเป็นแบบเชียงใหม่ วังเวียงจะเป็นแบบปายนะครับ
หวัดดีค่ะ..ไม่ขอรับเป็นคนไข้เพราะเท่าที่มีก็เยอะพอดู…ไม่ต้องสงสัยนะค่ะว่าทำไม blogเบาหวานเยอะเพราะสร้างเป็นเครือข่ายแลกเปลี่ยนการดูแลคนไข้กันนะเพื่อจัดการคนไข้ดื้อๆทั้งหลาย..เพิ่งเป็นสมาชิกใหม่เหมือนกัน….ไปเที่ยวไหนมาอย่าลืมลงอีกนะค่ะจะคอยอ่าน..
สวัสดีครับ
ปล. ใส่รูปเยอะมากๆ ระวังจะหมดโควต้าไวนะคะ แอบเตือนจ้า เขามีพื้นที่ให้แค่คนละ 50 MB ไม่งั้นก็อยากใส่ให้ดูเยอะๆ เหมือนกันค่ะ
คือรูปที่ใส่ ลิ้งค์มาวางจากเวปอื่นทั้งนั้น ก็เลยไม่คิดว่าจะกินพื้นที่ในนี้อ่ะครับ
ยังไงฝากถามผู้รู้ทีครับ
สวัสดีค่ะ กำลังหาข้อมูลจะไปเที่ยวลาวค่ะ ไปกะเพื่อน 4 คน หญิงล้วน จะขับรถข้ามไปลาวเลยไปถึงหลวงพระบาง แต่อยากทราบว่าอันตรายไหม เส้นทางเป็นอย่างไร ต้องเสียค่าธรรมเนียมอะไรบ้าง ถ้ายังไงรบกวนด้วยนะค่ะ นกน้อยกำลังหัดบินค่ะ ตอบทางอีเมลล์ก็ได้นะค่ะ ขอขอบคุณล่วงหน้าค่ะ ขอแสดงความนับถือ