รุ่งอรุณ เป็นมากกว่าสถานศึกษา

บทเรียนจากการเรียนรู้ ที่โรงเรียนรุ่งอรุณ     

 รุ่งอรุณ เป็นมากกว่าสถานศึกษา     

 เช้านี้พวกเราชาวทีมงานจาก มหาวิทยาลัยมหาสารคามตื่นกันแต่เช้าตรู่ราวตี๔กว่า เพราะพี่พรชัยผู้บังคัญ mobile ว่าอาจจะต้องเดินทางผ่าการจราจรในเมืองหลวง

 เรามุ่งหน้าเดินทางไปเรียนรู้ที่โรงเรียนรุ่งอรุณ เราออกเดินทางตั้งแต่ตะวันยังไม่ทอแสง ไปสว่างที่ทางเข้าโรงเรียนได้เห็นสภาพโรงเรียนตั้งแต่รุ่งแจ้ง ได้ยินเสียงไก่ขัน ได้เดินสูดบรรยากาศโรงที่เด็กมาเรียนรู้ตั้งแต่เช้า เจ้าหน้าที่ต่างเตรียมห้องเรียนเด็กๆ กวาดนอกห้อง กวาดเสร็จปิดไฟทันที

 ราวเจ็ดโมงเช้าเด็กคนแรกเริ่มทยอยมาแต่กายชุดสบายๆเสื้อสีเนื้ออ่อน กางเกงสีน้ำตาล สพายเป้ มาถึงแล้วไหว้พระพุทธรูปแล้วเดินขึ้นตึกเรียน ก่อนขึ้นถอดรองเท้าวางเป็นระเบียบ เด็กๆบ้างก็กวาดห้อง บางรายนั่งอ่านหนังสือทั้งเดี่ยวและกลุ่ม เดินไปเดินมาเด็กๆเริ่มทยอยมามากขึ้น

 ผู้ปกครองทยอยมาส่งเด็กเล็กๆแล้วนั่งทานอาหารตามบริเวณที่จัดไว้ หลายท่านนั่งเสวนากันจนโรงเรียนเข้า นั่งคุยกันสบายๆไม่รีบไม่ลุกลน สายๆก็ทยอยกลับ เจ้าหน้าที่และครูที่มาก่อนไปตักอาหารทานกัน เห็นไกลๆมีผัดเผ็ดหน่อไม้ และ ไข่ดาว

 ทานเสร็จเห็นอาการแปลกๆที่ไม่ค่อยพบนักคือ ทุกท่านทยอยไปล้างจาน ล้างแก้ว วางตากแล้วไปทำงาน

 ช่วงเช้าเห็นเด็กเข้าแถว ได้ยินเสียงซ้อมดนตรีไทย บรรยากาศเหมือนบ้าน

 บรรยากาศการเรียนรู้ได้เกิดที่นี่ “โรงเรียนรุ่งอรุณ” ที่เป็นมากกว่าสถานศึกษา

 แต่เป็นสถานที่ “เรียนรู้” เป็นที่ที่นักบริหารการศึกษาต้องมาเรียน มารู้จริงๆ

JJ2008