การพัฒนาในปัจจุบัน เรากำลังเน้นการบูรณาการในขั้นตอนต่างๆของการทำงานเป็นหลักการเบื้องต้น ในแทบทุกงาน โดยมีการกำหนด <ul style="margin-top: 0cm">
<li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: list 36.0pt">
เป้าหมาย
</li>
<li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: list 36.0pt">
แนวทางการทำงานแบบหลักๆไว้อย่างชัดเจน ว่า
</li>
<ul style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: blue; tab-stops: list 72.0pt">
ใครต้องไปบูรณาการเรื่องอะไร กับใคร เมื่อไร
</li></ul>
</ul><p> ที่คนทำงานส่วนใหญ่ฟังแล้วดูเหมือนจะง่าย และใครก็ทำได้ทันที </p><p>แต่ในทางปฏิบัตินั้น มีรายละเอียดที่มักคาดไม่ถึงอีกมากมายที่จะต้องมีการนำมาพัฒนาในขั้นตอนการทำงาน และพัฒนาการอย่างเป็นลำดับ </p><ul style="margin-top: 0cm">
<li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: blue; tab-stops: list 36.0pt">
จากเล็กไปใหญ่
</li>
<li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: blue; tab-stops: list 36.0pt">
จากน้อยไปหามาก
</li>
<li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: blue; tab-stops: list 36.0pt">
จากเรื่องง่ายไปหาเรื่องที่ยาก
</li>
<li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: blue; tab-stops: list 36.0pt">
และที่สำคัญจากเรื่องที่ซับซ้อนน้อย ไปหาเรื่องที่ซับซ้อนมาก
</li>
</ul><p> ตัวอย่างในเชิงรูปธรรมที่เห็นได้ง่ายที่สุดก็อาจยกมาจากกรณีการเตรียมอาหารที่มีความลงตัว กลมกลืนกันในวัตถุประสงค์ต่างๆ </p><p align="center"></p><p>ที่ต้องคิด วางแผน จัดการและดำเนินการทุกขั้นตอนแบบบูรณาการจริงๆ จึงจะได้อาหารที่ “เข้ากันได้” เป็นที่พอใจของผู้ประกอบการ ผู้ผลิต ผู้ดำเนินการ และผู้บริโภค </p><p>ที่ความเข้ากันได้นั้น ต้องเริ่มและสอดคล้องกันทุกขั้นตอน จาก </p><ul style="margin-top: 0cm">
<li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: list 36.0pt">
ระบบทรัพยากรพื้นฐานในการผลิตวัตถุดิบแต่ละชนิด
</li>
<li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: list 36.0pt">
ระบบการจัดการในการผลิตวัตถุดิบชนิดและแบบต่างๆ
</li>
<li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: list 36.0pt">
ระบบการเก็บเกี่ยวและการเก็บรักษาที่เหมาะสม
</li>
<li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: list 36.0pt">
ระบบการตลาด
</li>
<li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: list 36.0pt">
ระบบการแปรรูปวัตถุดิบชนิดต่างๆ
</li>
<li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: list 36.0pt">
ระบบการเตรียมวัตถุดิบในการปรุงอาหาร
</li>
<li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: list 36.0pt">
ระบบและขั้นตอนการปรุงอาหาร
</li>
<li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: list 36.0pt">
ระบบการเตรียมการ การจัดการตกแต่งอาหาร การจัดชุดอาหาร และการเสิร์ฟอาหาร
</li>
<li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: list 36.0pt">
ระบบการบริโภคทั้งชนิดและปริมาณอย่างสอดคล้องกัน
</li>
<li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: list 36.0pt">
และสุดท้ายก็ยังมีระบบการทำงานในร่างกายที่จะทำให้อาหารที่บริโภค มีประโยชน์ต่อร่างกายอย่างสมดุล ได้คุณค่าอาหารครบถ้วน ไม่แสลง ไม่เป็นพิษ
</li>
</ul><p> ในแต่ละขั้นตอนนั้น จะต้องมีการทำอย่างเข้าใจ จริงจัง และสอดคล้องกับวัตถุประสงค์และเป้าหมาย </p><p>ทั้งในเชิงทรัพยากร สังคม กาละ เทศะ และแต่ละวัย ของผู้บริโภค การจัดการอย่างบูรณาการต่างๆ ตามขั้นตอนที่กล่าวมา </p><p>จึงเป็นที่มาของความหลากหลายในเชิงวัฒนธรรม ประเพณี และความนิยมในการบริโภคอาหารของคนแต่ละเชื้อชาติ ชนเผ่า สังคม กลุ่ม วัย ในต่างโอกาส เวลา และต่างสถานที่ </p><p>จนพัฒนามาเป็นวัฒนธรรมการผลิตและการบริโภคอาหารในระบบสังคมที่หลากหลายมาก </p><p>ถ้าการทำงานในขั้นตอนหนึ่งขั้นตอนใดผลิตพลาด หรือไม่เชื่อมต่อกัน ก็จะทำให้กระบวนการทั้งหมดมีอุปสรรคได้ </p><p>ดังนั้นในทางปฏิบัติจึงต้องมีแผนรองรับความผลิตพลาดในทุกขั้นตอนเพื่อประกันความเสี่ยง ทางเลือก และแผนแก้ไขข้อผิดพลาดที่อาจเกิดขึ้นได้ในกรณีต่างๆ ที่จะทำให้เกิดผลลัพธ์ตามวัตถุประสงค์อย่างต่อเนื่องและยั่งยืนมากที่สุด เท่าที่จะทำได้ </p><p>ในการทำงานแบบบูรณาการด้านอื่นๆก็มีลักษณะของหลักการ และขั้นตอนการทำงานเช่นเดียวกัน </p><p>แต่อาจจะไม่ค่อยได้ประเมินผลแบบ “ชิม” กันอย่างจริงจังตามวัตถุประสงค์ ดังเช่นที่ทำกับการบริโภคอาหาร จึงทำให้งานที่ไม่บูรณาการยังคงอยู่รอด แบบ “ลอยนวล” อยู่ได้ ในสังคมปัจจุบัน </p><p>ดังนั้น วิธีการที่สำคัญในการพัฒนาแบบบูรณาการจึงน่าจะอยู่ที่การ “ชิม” และตรวจสอบ เป็นระยะๆ โดยคนที่หลากหลาย และโดยผู้บริโภคผลลัพธ์สุดท้าย (End users) จึงจะสามารถประกันความผิดพลาดและแก้ไขปัญหา การ”ไม่” บูรณาการ ได้ทันท่วงที </p><p>ปัญหานี้มีอยู่ในทุกระบบการทำงานครับ </p><p>ถ้าเราใช้หลักการเตรียมอาหาร มาเป็นแนวทางในการทำงาน ผมเชื่อว่าจะทำให้งานบรรลุผลได้มากกว่าที่เห็นในปัจจุบันครับ </p>
หลากหลายระดับและประเภทของความเข้ากันได้ในการ “บูรณาการ”
วิธีการที่สำคัญในการพัฒนาแบบบูรณาการจึงน่าจะอยู่ที่การ “ชิม” และตรวจสอบ เป็นระยะๆ โดยคนที่หลากหลาย และโดยผู้บริโภคผลลัพธ์สุดท้าย (End users) จึงจะสามารถประกันความผิดพลาดและแก้ไขปัญหา การ”ไม่” บูรณาการ ได้ทันท่วงที
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
recovery · 12 ม.ค. 2551
ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ · 12 ม.ค. 2551
recovery · 12 ม.ค. 2551
อาจารย์ โกศล คงสมปราชญ์ · 12 ม.ค. 2551
recovery · 12 ม.ค. 2551
ประเสริฐ ศรีแสนปาง · 12 ม.ค. 2551
Prof. Vicharn Panich · 12 ม.ค. 2551
สวัสดีครับ ท่านอาจารย์ ดร.แสวง ขออนุญาตแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยครับ ในเรื่องของการบูรณาการกับการทำงาน
จากประสบการณ์ของผมนะครับ คนที่น่าจะเป็นหลักในการบูรณาการ คือ "ผู้บริหารสูงสุดขององค์กร"ครับ
ถ้าผู้บริหารสูงสุด คิดอย่างไร งานที่ออกมาก็เป็นอย่างนั้นครับ งานที่ออกมา จะบูรณาการ หรือ แยกส่วน ก็แล้วแต่วิธีคิดของผู้บริหาร
และจากประสบการณ์ที่ผ่านมา ผมมักจะพบแต่การคิดแบบ "แยกส่วน"ครับ
บางครั้งผู้ปฏิบัติก็ยุ่งยากใจครับ ว่าจะเอาอย่างไรกันแน่ ในเรื่องเดียวกัน แต่มีผู้เกี่ยวข้องหลายคน
บางที งานเดียวกัน เรื่องเดียวกัน แต่ต้องทำหลายครั้ง หลาย แบบ แล้วแต่ ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องจะสั่ง
ผมคิดเอาเองนะครับว่า การบูรณาการ คงเป็นเรื่องในอุดมคติเสียแล้วกระมังครับ
ผมต้องการให้ผู้บริหารคิดแบบบูรณาการครับ
จะได้ทำงานแบบเชื่อมโยงและเห็นเป็นภาพรวม ทำงานครั้งเดียว ทุกฝ่ายเอาไปใช้ได้หมดเลย
ขอบคุณครับ
ครับ
การบูรณาการ เป็นเรื่องของความจำเป็น อย่างเป็นปกติของธรรมชาติ
บางอย่างต้องใช้เวลา กว่าเราจะเรียนรู้ และบางทีก็สายไปที่จะเรียนในบางเรื่อง แต่ตงไม่ทุกเรื่อง
เราต้องรีบเรียนให้ทันที่จะอยู่กับธรรมชาติอย่างมีความสุข (ทางโลก)อย่างแท้จริง และหรือ ไร้ทุกข์ (ทางธรรม) ในชาตินี้ครับ เพราะชาติหน้าไม่แน่ใจว่าจะได้เกิดเป็นอะไร หรือไม่
นี่น่าจะใกล้สัจธรรมมากที่สุดครับ
งานบริหารที่อาจารย์ "คนชอบวิ่ง" เสนอ ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ก็ไม่ใช่เรื่องยาก ค่ะ ทุกสิ่งทุกอย่าง ต้องปฏิบัติดู ถึงจะรู้ว่า เป็นเช่นไร เข้าใจมาก ๆ กับหัวอกผู้บริหาร
โจทย์ยากอีกแล้วครับ "บูรณาการ"
แต่คำตอบอร่อยหลายรสชาดจริงๆครับ
โลกของเรามีวิวัฒนาการมายาวนาน การบูรณาการก็คงต่างกันไปตามยุคสมัย
แต่ท้ายที่สุดเราก็คงจะถูกธรรมชาติบูรณาการตามกรรมหรือเปล่าครับ
กระผมคิดว่าไม่มีสูตรสำเร็จว่าจะต้องแยกส่วน(เท่าไหร่,เมื่อไหร่)หรือบูรณาการ(เท่าไหร่,เมื่อไหร่) แต่จะจัดการอย่างไรให้เหมาะสมกับสถานการณ์และเวลา เป็นสิ่งจำเป็น ซึ่งทั้งสองอย่าง(หรืออาจมีมากกว่านี้)ควรสอดรับกัน เพื่อให้ได้อาหารที่รสเลิศ
ไม่ได้เสนอความเห็นแย้งอาจารย์นานแล้ว แต่ก็เข้ามาเยี่ยมอยู่บ้างตามโอกาส...
วันนี้ ได้นำบันทึกเรื่องนี้ไปพาดพิงถึงที่ บูรณาการ
จึงแจ้งมาให้ทราบ....
......
อนึ่ง แม้เลยปีใหม่มาหลายเพลาแล้ว ก็ถือโอกาสอวยพรปีใหม่ อาจารย์ในโอกาสนี้
- อายุ วณฺโณ สุขํ พลํ
เจริญพรกราบเรียนทุกท่านที่เข้ามาแลกเปลี่ยน
ผมเข้าใจว่าที่ยาก เพราะเราคิดมากไปเอง ทำอย่างเป็นธรรมชาติ ค่อยเป็นค่อยไป ตรวจสอบตัวเองเป็นระยะๆ
ทุกอย่างน่าจะลงตัวนะครับ
ประสบการณ์ทำงานกับผู้เข้าใจตัวเอง และทำงานได้สำเร็จ เขาทำอย่างเป็นธรรมชาติ ก็ทำได้ และไม่ต้องมีดีกรีอะไรรับรองสักอย่าง
นี่คือความเห็นของผมครับ
ชิมทุกขั้นตอนอย่างอาจารย์ว่า โอ ! ดีมากเลย โดยเฉพาะอย่างยิ่งชาวบ้าน กลุ่มเป้าหมายที่ทำงานด้วย ซึ่งกลุ่มดังกล่าวมักจะไม่ค่อยได้ชิมในทุกขั้นตอนประการที่หนึ่ง ได้ชิมก็พูดอะไรมากไม่ได้ประการที่สอง พูดได้บ้างก็พูดออกมาแต่ฝ่ายดีประการที่สาม
ศักดิ์ศรีของคนถูกบูรณการก็เป็นอย่างนี้ ไม่ค่อยจะได้มีบทบาทอะไรสักเท่าไหร่ ทั้งที่ทำงานอย่างบูรณาการอยู่บทฐนของความเท่าเทียมกัน เป็นเจ้าภาพร่วมกัน ฉะนั้นบูรณาการอย่างไร ? ? ? จึงยังจะต้องถามกันต่อไป ให้ได้ปรุงและชิมกันทุกขั้นตอน
ได้อย่างอาจารย์ว่าแล้วก็แจ่มแจ๋วเลย
สวัสดีและคิดถึงครับ
สวัสดีครับท่านอาจารย์ ดร.แสวง ที่เคารพ
อยากจะให้อาจารย์ อธิบายเรื่องการจักการระบบองค์ประกอบข้อมูล ที่ดินแบบบูรณาการหน่อยค่ะ ขอบคุณค่ะ
แสดงว่าไม่เข้าใจแม้แต่ศัพท์เบื้องต้น
อย่างนี้พูดยากครับ
ตอบตรงนี้ไม่ไหวแน่ครับ