ในห้วงหนึ่งของชีวิตที่ยังสับสน
ในห้วงที่ไร้ซึ่งความฝันของตัวเอง
หลังจากการแสวงหาในช่วงหนึ่ง
ก็รู้ว่า
...
เมื่อไร้ฝันของตนเอง
ก็น่าจะมาช่วยสานฝันให้ผู้อื่น
จึงได้เข้ามาช่วยในงานเกี่ยวกับคนพิการในมหาวิทยาลัยเมื่อ 3 ปีที่แล้ว
ได้อยู่ตรงนี้ ได้มองเห็น และได้ช่วยให้เพื่อนๆ น้องๆ ผู้พิการที่มาเรียนอยู่ทีนี่
เดินตามทางฝันของพวกเขา ถือเป็นช่วงชีวิตที่ดีและมีความสุขช่วงหนึ่ง
...
การจากไปของพระพี่นางฯ ทำให้ความเศร้าเกิดขึ้นในใจ
เพราะพระองค์เป็นดั่งแสงสว่างของงานในด้านคนพิการ
เมื่อแสงวาบดับไป ใจก็ไหวหวั่นสั่นคลอนในความมืดที่มาเยือน
ความหนาวเย็นยะเยือก รู้สึกเกิดขึ้นในใจ
...
เมื่อได้เห็น ได้ฟังเพลงเกี่ยวกับพระองค์ตามทีวีช่องต่างๆ
ใจหนึ่งก็โศกเศร้า
แต่อีกใจหนึ่งเหมือนเป็นเพลงที่ให้พลัง คอยกระตุ้นเตือน ถึงสิ่งที่ทำ
ความเศร้าของการจากไป และความปิติในสิ่งที่ได้ทำ
ยังวนเวียนอยู่ เหมือนบ้าคลั่งอยู่ภายใน
...
ฟังเพลง
- แสงหนึ่งคือรุ้งงาม click
- แก้วกัลยา click
ขอบคุณมากนะน้องเอก
พระองค์เป็นแสงทองนำทางพวกเราจริงๆ
อย่างไรก็ดี คนเราต้องหาความต้องการของตนให้เจอและดุลความต้องการของตนเองกับความต้องการของคนที่รักและหวังดีกับเราให้ได้
ดุลให้ดี และมีความเป็นไปได้จริงนะน้อง
แล้วทุกๆคนทุกฝ่ายก็จะมีความสุข