เมื่อคืนนี้ได้ข่าวจากท่าน paleeyon คนที่ไปนอนหนาวอยู่ไกลโพ้นในประเทศลาว ฉะอ้อนคำอำลาปีเก่าว่า..กราบ(กอด)สวัสดีปีใหม่ครับ ชอบมากคำนี้ เหมือนถูกมดตะนอยกัดกล่องดวงใจ น่าจะเอาเป็นคำเชิงเอกลักษณ์ของคนแซ่เฮ ..อ่านข่าวท่านปาลียอนแล้วนึกได้ถึงแกงผักกาดจอ และน้ำพริกอ่อง ที่จริงกำหนดไว้ในเมนูเหมือนกัน แต่น้าอึ่งอ๊อบแม่ครัวสาธิต หิ้วสังขารมาถึงได้เราก็ใจหายเต็มทีแล้ว จึงยกยอดเป็น..ฝากไว้ก่อนเถอะโรบิน..

ต้นปีใหม่นี้ ผมแอบถามตัวเองว่าจะทำอะไรดี  เนื่องจากด้อยประสบการณ์ ความรู้ความสามารถก็แค่หางอึ่ง จะไปทำอะไรได้! จึงปักธงว่าให้ปีนี้เป็นการตั้งไข่การเรียนรู้ โดยใช้วิธีการจับเข่าถามความรู้เก่ากับชาวบ้าน และความรู้ใหม่จากพันธมิตรวิชาการ.. ขอรับบริจาคปัจจัยที่เกี่ยวข้อง ยกตัวอย่างเช่น ในช่วงที่ไม่สบาย มีพี่ป้าน้าอาบุญธรรม บริจาคยา อาหารเสริม ผลไม้ รู้ว่าชอบรับประทานทับทิม ส่งทับทิม มะขามหวาน มะพร้าวอ่อน ลูกพลับ เครื่องดื่มบำรุงสังขาร ใส้อั่ว น้ำพริกหนุ่ม แคบหมู สุกรย่าง ไก่อบ หนังสือธรรมะ เสื้อผ้า ส.ค.ส.พวงกุญแจ ผ้าโสร่ง ของที่ระลึก ฯลฯ

จุดโดนใจอยู่ที่..ลูกหลานอนาทรถาม “พ่อกินยาแล้วยัง” “ดื่มน้ำอุ่นมากๆ“ “อย่านอนดึก”  “ดูแลสุขภาพด้วย” ฯลฯ ผมถือว่านี่เป็นการได้รับพรที่กลั่นออกมาจากน้ำใจทุกวัน บางคืนสะดุ้ง! ตื่นกลางดึก มาเปิดดูข้อความในโทรศัพท์ เจอความห่วงหาสำทับมาว่า..ไปนอนได้แล้วพ่อ ! เจ้าแป๊ดนี่ขู่พ่อประจำ อิอิ ..

เมื่อมีเหตุอันควรพิจารณาเช่นนี้ ขืนปล่อยปะละเลย ความปรารถนาดีอาจจะตกค้าง ขึ้นบูดขึ้นราได้ จึงขออนุญาตตั้งเรื่องขอรับส่วนบริจาคส่วนกุศล ดังกรณีที่ญาติร่วมบล็อกเมตตาส่งสิ่งของและส่งน้ำใจมาหล่อเลี้ยงคนแก่ที่สังขารย่ำแย่ ..ตอนแรกๆเห็นสังคมยุ่งเหยิงก็นึกซังกะตายเหมือนกัน มีชีวิตอยู่ต่อไปก็เท่านั้น เปลืองออกซิเยนเปล่าๆ จึงไม่ยินดียินร้ายกับการที่จะอยู่จะไป ถ้าถึงจุดDelete เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น

แต่เมื่อได้รับพลังไมตรีจากเพื่อนร่วมโลก กลับอยากอยู่ต่อเสียแล้ว ตั้งใจกินยาตามที่หมอและยาใจที่ลูกๆหลานๆสั่ง สรรพคุณของยา2ส่วนนี้มาหนุนเสริมกัน ทำให้อะไรๆเป็นไปในทางที่ดี คุณหมอที่รักษา (ร.ศ.น.พ.พิศาล ไม้เรียง) บอกว่ายาตอบสนองต่อโรคดีมาก แทนที่จะเป็นตับแข็ง อาจจะเปลี่ยนไปเป็นตับหวานก็ได้   และค่ายาต่างๆก็จะหาทางลดหย่อนให้ นับเป็นความโชคดีที่คนไม่ได้เป็นข้าราชการ ยังมีผู้เมตตาสงเคราะห์จัดสวัสดิการนอกระบบให้ สาธุ

แต่การคิดที่จะอยู่ต่อไปบนโลกใบนี้ ก็ควรจะมีเป้าหมายใช่ไหมครับ ว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปเพื่ออะไร? ในการพบปะวันดวลสะเดา ท่านผู้สันทัดกรณีได้ประชุมกัน แล้วตกลงว่าจะจัดตั้งมูลนิธิ โดยชวนเครือญาติคนแซ่เฮและท่านผู้อุปการคุณที่เป็นชาวบล็อกทั้งหลาย มาเป็นสมาชิกคณะก่อการตามความสมัครใจ ส่วนจะมีรายละเอียดดำเนินการ วัตถุประสงค์ หลักการ กระบวนการอย่างไรนั้น คงจะต้องติดตามกันในบทต่อไป ลุงเอกและคณะกำลังแคะความคิดครับ  ในชั้นนี้มีอะไรก็เสนอแนะมาได้นะครับ อย่าอิดออดที่จะทำบุญด้วยสติปัญญาอันเฉียบแหลมเปี๊ยบของท่าน..เชิญ..

·        บริจาคความรู้ ความคิด

·        บริจาคเทคนิค เทคโนโลยี

·        บริจาควิชาการ งานวิจัย

·        บริจาคข้อเสนอแนะ ข้อที่ควรระวัง และข้อสังเกต

·        บริจาคน้ำใจ ไมตรี ความปรารถนาดี

·        บริจาคเวลา ความร่วมไม้ร่วมมือ

·        บริจาครอยยิ้ม  อ้อมกอด

ท่านอยากจะทำบุญด้วยอะไร  ธรรมะสวัสดีจะจัดการให้ ถ้าทำบุญด้วยความดี ก็น่าจะได้รับผลกรรมดี เว้นแต่เรื่องหนุ่มหล่อ ใจดี มีชาติตระกูล ช่วยไม่ได้จริงๆ ต้องปรึกษาท่านไร้กรอบ เป็นการส่วนตัว อิอิ .

ขอให้ท่านได้สวัสดีปีใหม่ ในอ้อมกอดของคนที่รู้ใจทุกท่านนะครับ!!