เอาหมาไปเข้าโรงเรียน...ค่าเล่าเรียนเดือนละสี่พัน..น่าอิจฉาหมา

วันนี้มีเรื่องเล่าบนโต๊ะอาหาร   เราคุยกันเรื่อง “หมาๆ”..... 

น้องคนนึงเล่าว่ามีหมาของใครก็ไม่รู้มาออกลูกในสวนของเธอ   

“ขอเศษอาหารเอาไปเลี้ยงมันหน่อยเถอะ  สงสารมัน  ออกลูกมาให้เลี้ยงได้อีก 3 ตัว” 

“เลี้ยงมันไว้เถอะ  เอาบุญ”  เพื่อนๆช่วยเชียร์ 

“เออนี่....ในห้องผ่าตัดเค้านินทาอาจารย์....ที่เพิ่งไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่น  เพิ่นรักหมาหลาย  เอามันไปเข้าโรงเรียน”   

อาจารย์ท่านที่กล่าวถึงนี้  เธอยังโสดและเลี้ยงหมาเป็นเพื่อน  เธอรักหมามากเรียกมันว่าลูก....ฉันเองก็เคยเห็น  มันน่ารักจริงๆ  ผูกผมและโบว์สวยๆซะด้วยตัวที่พูดถึงนี่พันธุ์ชิสุ   

“เค้าเอามันไปฝึกอะไร”  ฉันถามเพราะนึกแปลกใจ  

.....เธอออกจะรักและถนอมมันปานนั้น  จะกล้าเอามันไปฝึกรึ หมาตัวเล็กๆ  บอบบาง  อ้อนแอ้น  ไม่น่าฝึกมัน...น่าสงสารมากกว่า 

“ก็เอามันไปฝากเลี้ยงน่ะแหละพี่.....” คนเล่าแอบกระซิบบอกฉัน 

“ค่าเรียนเดือนละ 4 พัน” น้องเล่าต่อ 

“หา...ค่าเล่าเรียนเดือนละสี่พัน....โอ้โฮ.....โรงเรียนอะไร  ทำไมค่าเล่าเรียนแพงนัก” พรรคพวกถาม 

“สงสัยโรงเรียนนานาชาติ” น้องว่า 

“ชาติอะไรหว่า” 

“....ก็ชาติหมาไง....” ฮาๆๆๆๆ........ 

(เรื่องที่ฉันเอามาเล่านี้มิได้แต่งเติมสักนิด....เค้าพูดกันอย่างนี้จริงๆค่ะ.....)