อันชนนีนี่นี้รักเราเท่าชีวิตก็ว่าได้
ทุบกิเลสของตนเองจนแตกสลาย ยอมสละได้แม้ชีวีเพื่อลูกยา
หมดสิ้นซึ่งความเห็นแก่ตัว มีแต่ “เห็นตัว” เสียสละให้ลูกอันเป็นที่รักได้ทุกอย่าง
แม้ยามตนหิว ถ้าลูกหิวให้ลูกก่อน
แม้ยามนอน ถ้าลูกร้องพ่อแม่กล่อมและพัดวี
บุญและคุณของพระพ่อและพระแม่นี้หามีใครเทียมทาน
อันชนนี นี่นี้ เมตตาลูก ผูกชีวิต
เป็นดวงจิต ที่ห่วงหา แม้อาสันต์
เฝ้าคิดถึง เฝ้าควรหา เจ้าทุกวัน
ลูกยานั้น เจ้าคงอยู่ ณ หมู่ใด
อันชนนี นี่นี้ ห่วงใยเจ้า
ตั้งตาเฝ้า คอยดูลูก ดั่งยามบ้าน
ลูกไม่กลับ แม่ไม่นอน รอทุกกาล
เฝ้ากราบกราน ขอคุณพระ คุ้มครองภัย
อันชนนี นี่นี้ ยิ่งใหญ่นัก
ขอสมัคร รักท่าน มิห่างหาย
ตอบแทนบุญ ทดแทนคุณ ด้วยใจกาย
คุณแม่ไซร้ ลูกจักตอบ ด้วยธรรมเอย...
