เรียนรู้การปฏิบัติงานบนความเจ็บปวด

เรียนรู้บนความเจ็บปวด

ผู้เขียนอยากระบายความเจ็บปวดของการปฏิบัติงานส่งท้ายปีเก่า   

รับงานปี 48  (ช่วงนี้เก็บเกี่ยวความรู้ประสบการณ์จากคนเดิม)

            3   ปีที่ผ่านมาผู้เขียนได้รับผิดชอบให้ดูแลเรื่องทุนการศึกษา  ปี  48-50    คือทุนให้เปล่ามี 2 ประเภท คือทุนการศึกษาต่อเนื่อง ทุนการศึกษารายปี  

เริ่มแรกปี 48  ซึ่งถือว่าเป็นผู้ที่มาดูแลเรื่องทุนแบบมือใหม่   โดยจะต้องอาศัยเพื่อนร่วมงานคนเก่าเรียนรู้งาน  และเก็บเกี่ยวประสบการณ์ในการทำงานเพื่อพัฒนางานและพัฒนาตนเอง แต่ก็ไม่ทันได้เรียนรู้งานที่ได้รับมอบหมายได้อย่างมืออาชีพ

ปลายปี 48 เพื่อนร่วมงานที่เป็นคนเก่าได้ลาออก     เหลือผู้เขียน และหัวหน้างาน  2  คน  ผู้เขียนก็พยายามเรียนรู้งานจากหัวหน้างานอย่างตั้งอกตั้งใจ    เพราะมีโอกาสน้อยนักที่จะได้ร่วมงานกับท่านนี้   จึงได้ตั้งใจเรียนรู้เก็บเกี่ยวประสบการณ์  และนำเอาการทำงานของท่านมาเป็นแบบอย่างในการทำงานของตนเอง    (แอบปลื้มเงียบ ๆ)    ก่อนที่ฟ้าจะลิขิตให้หัวหน้าท่านนี้ย้ายไปกลุ่มงานใหม่   แต่ไม่ทันที่จะได้ซึมซับ (งานล้นคน)

จน ปี 49   ตามฟ้าลิขิต  หัวหน้าท่านนี้ก็มีอันต้องได้ย้ายเพื่อรับตำแหน่งใหม่   แต่กระนั้นผู้เขียนเองก็ไม่ได้โดดเดี่ยวซะที่เดียว    สวรรค์ได้ส่งเพื่อนร่วมงานมาให้อีก  1 และ 2 ตามลงมา  และหัวหน้าคนใหม่ก็ตามลงมาอีก  รวมแล้วมีผู้ดูแลงานทุนการศึกษาถึง  4  คน  (แต่คนล้นงาน)

            ปรากฏการใหม่เริ่มขึ้น  ผู้เขียนเองจะต้องเป็นที่พึ่งให้กับเป็นผู้ที่มาใหม่   ได้เรียนรู้ในทุก ๆ เรื่องเกี่ยวกับงานทุนการศึกษา    ประหนึ่งว่าตัวผู้เขียนเองนั้นเป็นผู้รู้   (รู้กว่าใคร ๆ ในงานนั้น)  

             แน่นอนปัญหาย่อมเกิดขึ้นกับบุคคลที่ย่างกลายเข้ารับหน้าที่ใหม่   ตัวผู้เขียนเองก็ช่วยแก้ไขปัญหาได้บ้าง  หรือหนักเข้าก็ต้องรบกวนหัวหน้าท่านเดิมบ้าง    โดยขอคำปรึกษาเพื่อนำมาแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับงานที่ทำอยู่    หนักใจกับการพัฒนางานในแต่ละปีจะมีการปรับเปลี่ยนผู้ปฏิบัติงานอยู่บ่อยครั้ง   จนกระทั้งผู้เขียนเองเกิดความท้อแท้ในการทำงานอยู่เป็นเนือง ๆ

            ปี 50  ผู้เขียนถูกให้รับเป็นผู้ช่วยหัวหน้างาน  หลังจากได้ปฏิเสธการเป็นหัวหน้างานทุนการศึกษามาแล้ว   แต่ผู้เขียนก็ยังไม่พ้นการรับบทหนักเป็นผู้ถ่ายทอดงาน  แก้ไขปัญหา   และเป็นหัวหน้างาน (ตั้งเอง) จำเป็นในช่วงระยะเวลาหนึ่งก่อนที่หัวหน้างานคนใหม่จะเข้ามารับหน้าที่ให้เต็มรูปแบบ

        บันทึกนี้ผู้เขียนอยากบันทึกส่งท้ายความเจ็บปวดของการปฏิบัติงานปีที่ผ่านมา   ทิ้งไปกับปีเก่า   เพื่อที่จะเริ่มปฏิบัติงานในปีใหม่ให้มีความสุข

       ปีใหม่นี้ขอให้ชาวบล็อก

                     จงมีแต่ความสุขความเจริญยิ่ง ๆ ขึ้นไป   ค่ะ

                      ขอให้รวย ขอให้รวยทุกท่านค่ะ