ถ้าเห็บมันเดินช้าๆหรือแอบเดินเงียบๆ เราคงไม่เห็นมันนะ มันไม่น่าเดินเร็วให้เราเห็นเล้ย

ตอนเช้าหลังจากกลับจากการเลือกตั้ง  เราทั้งครอบครัวก็แวะทานก๋วยเตี๋ยวกัน  จากนั้นก็กลับมาบ้าน 

อากาศกลางวันดูมันร้อน...ไม่เหมือนหน้าหนาวเอาซะเลย..... 

“คอปเปอร์....อาบน้ำมั้ย” 

ฉันถามสุนัขรูปหล่อ   ที่ช่วงนี้เห็บเยอะเหลือเกิน  หยอดยาก็แล้ว  อาบน้ำยาก็แล้ว

  

มันมีสีหน้าสีตาดูสดใสขึ้น  มีชีวิตชีวาทันที  หางเป็นพวงตั้งขึ้น  ตาหูดูแวววาว  มันเดินตามฉันไปอาบน้ำ.....แสดงอาการว่าอยากอาบน้ำ   

 

เมื่อเสร็จก็เช็ดตัวให้  แล้วหาเห็บต่อ 

ฉันเก็บเห็บใส่ในกระป๋องที่มีน้ำยาอยู่

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“แม่….เห็บเดินอยู่ข้างนอก” ลูกสาวบอก</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“มันเดินเร็วมากเลยแม่…เร็วหน่อยแม่….” เธอรีบบอกฉันเมื่อเห็บตัวนึงมันไม่ลงกระป๋อง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>  </p><p>“เนี่ย…ถ้าเห็บมันเดินช้าๆหรือแอบเดินเงียบๆ  เราคงไม่เห็นมันนะ  มันไม่น่าเดินเร็วให้เราเห็นเล้ย”  ฉันพูด </p><p></p><p>“สงสัยมันคงดีใจแล้วคิดว่า….กูรอดตายแล้วโว้ยยย….”  ลูกสาวฉัน….แม่นักจินตนาการเธอว่า  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ฮาๆๆๆๆ….</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p> </p><p>โอ๊ว!....ลูกสาวฉันตัวจริงค่ะ</p><p> </p><p></p>