วันนี้ได้ไปเยี่ยมเยียนพระเอกตัวน้อยอีกครั้งหนึ่ง คุณแม่จันทวรรณคนเก่งคนดีของเรา ดูจะผ่อนคลายสบายใจขึ้น แม้จะดูเหน็ดเหนื่อยเพราะต้องรับภาระหนัก เนื่องจากคุณพ่อคนดี-อ.ธวัชชัยของเราเป็นไข้หวัดอย่างแรง ต้องต้มฟ้าทะลายโจรกินกันเป็นกาน้ำทั้งกากันเลยค่ะ หน้าตาโรยเชียว ส่วนพระเอก-น้องต้นไม้ มีท่านอนใหม่เท่ห์มากค่ะ ทำให้ป้าโอ๋ระลึกถึงสามหนุ่มของป้าโอ๋ ตกลงเรามาตั้งพรรค "เด็กก้นโด่งหัวทุย" กันได้แล้วค่ะ
คุณแม่จัน บอกว่า น้องต้นไม้ชอบให้คุยด้วยตอนตื่นจนคุณแม่ไม่เป็นอันทำอะไร ได้เห็นพระเอกของเรา ที่อายุยังไม่ทันจะครบเดือนเลย แต่ชันคอได้ แถมคุณยายบอกว่า นอนหมุนเองได้ด้วยอีกต่างหาก แสดงว่าเธอเป็นเด็กแข็งแรงและน่าจะเป็นกองทัพเคลื่อนที่เร็วแน่เลย คุณพ่อคุณแม่คงจะได้บริหารร่างกายกันไม่หยุดหย่อนแน่ค่ะ เอารูปน่ารักๆมาฝากกันตามเคยค่ะ

คุณแม่จัน อิดโรยแต่ดูมีความสุขมากค่ะ พระเอกเราเพิ่งตื่น มือไม้ active มากค่ะ ท่าฮิตคือ ชูมือขึ้นทั้ง 2 ข้างแสดงพลัง เสียดายป้าโอ๋ถ่ายรูปไม่ทันค่ะ

ทำท่าจะตื่นไม่ตื่นแหล่ แถมมียิ้มน้อยๆอีกต่างหาก วันนี้ป้าโอ๋ไม่ได้เห็นตาแป๋วแหววเลย คิดถึงจัง

ท่านี้ก่อนภาพบนค่ะ นอนหลับแบบมีความสุขมาก

ท่านี้เป็นท่าต้อนรับตอนที่เข้าไปหาค่ะ น้องต้นไม้อยู่พรรคเดียวกับพี่วั้น พี่เหน่นและพี่ฟุงเลย คือพรรค "ก้นโด่ง"ค่ะ
ขอบคุณป้าโอ๋มากนะครับ รอดูรูปใหม่ทุกคืนเลย
ในวันที่น้องต้นไม้อายุ24วัน ยิ่งน่ารักมากขึ้นทุก ๆ วัน ฝากกอดและความคิดถึงถึงคณแม่น้องต้นไม้ด้วยนะค่ะ ขอบคุณนะค่ะที่อาจารย์นำภาพมาให้ชื่นใจ
สวัสดีครับพี่โอ๋
น่ารักจังเลยครับผม น้องยิ้มในภาพที่สองหน้าแดงเลยครับ เป็นเรื่องที่ดีครับ เรื่องแห่งความสุขที่เกิดขึ้นในชุมชนครับ
รักษาสุขภาพและสวัสดีปีใหม่ครับ
ขอบคุณพี่โอ๋คนดีนะคะ ที่เอามาฝากให้พวกเราได้ชื่นชมอย่างสม่ำเสมอ อิอิ
เด็กอะไรรู้เร็วจังนะคะพี่ ดูทำหน้าสิ อยู่ใกล้ๆจะหยิกซะ 555
ขอแสดงความยินดี...กับครอบครัวปิยะวัฒน์ด้วยค่ะ.....น้องต้นไม้น่ารักน่าชังมาก.....
น้องต้นไม้น่ารักมากค่ะ เผลอนิดเดียว 24 วันแล้ว เร็วจัง
สวัสดีค่ะป้าโอ๋...
จาก คุณยายอ้อย..
คุณลุง Conductor คงใจตรงกับป้าโอ๋แหละค่ะ อยากเห็นหลานทุกวัน แต่เกรงใจคุณพ่อคุณแม่ ก็เลยแวะไปอาทิตย์ละครั้งก็พอ คอยรอรับโทรศัพท์ปรึกษาหารือเท่านั้น
อ.หมูคะ ตอนนี้อ.จันก็แว้บเข้ามาดูบ้างนะคะ คงได้รับกอดของฝากไปแล้ว น้องน่ารักจริงๆค่ะ ขอยืนยัน เอาภาพมาฝากเพราะชื่นใจเหมือนกันค่ะ
คุณเม้งที่รัก คงได้มีโอกาสมาอุ้มด้วยกันแน่ค่ะ เอาสักตอนขวบนึงไหมคะ
คุณหนิง dss@msu คะ คิดเหมือนพี่โอ๋เลยค่ะ น้องต้นไม้เขาดูเหมือนรับรู้เร็วจริงๆค่ะ พี่โอ๋ตั้งใจว่าจะพยายามไปเยี่ยมทุกอาทิตย์ (ถ้าเจ้าของบ้านไม่เหนื่อยเกินไป) เพราะคิดถึงเองเหมือนกันค่ะ
คุณหมอนนท์คนดี คิดเหมือนกันด้วยค่ะ วันที่ไปนี่ไม่ได้อุ้มเพราะน้องหลับ พาพี่เหน่นไปดูน้องด้วย เพื่อระลึกถึงตอนที่แม่โอ๋ยังอุ้มเขาได้อยู่ รู้สึกนิสัยเขาจะคล้ายๆกัน
ขอบคุณคุณ noktalay นะคะ ครอบครัวปิยะวัฒน์คงได้แว้บมาอ่านค่ะ
คุณ naree เข้าใจหาเรื่องคลายเครียดนะคะ อย่างนี้ต้องดูรูปในบันทึกก่อนๆด้วยค่ะ
คุณศศินันท์คะ เร็วจริงๆค่ะ เผลอแพล้บเดียวก็จะไปถึงขวบครึ่งเหมือนเจ้าตัวเล็กของคุณย่ายังสาวใช่ไหมคะ นึกถึงภาพตัวเล็กๆอยู่แว้บๆนี่เองนะคะ
ครูอ้อยคะ ขอบคุณที่มาชมเช่นกันค่ะ ป้าโอ๋เห่อค่ะ และอยากเห็น อยากอุ้มน้องต้นไม้ ดีใจที่มีคนมาชมมาชอบมาเชียร์กันเสมอๆค่ะ จะได้เอามาลงได้เรื่อยๆ