คุณลุง Conductor คงใจตรงกับป้าโอ๋แหละค่ะ อยากเห็นหลานทุกวัน แต่เกรงใจคุณพ่อคุณแม่ ก็เลยแวะไปอาทิตย์ละครั้งก็พอ คอยรอรับโทรศัพท์ปรึกษาหารือเท่านั้น

อ.หมูคะ ตอนนี้อ.จันก็แว้บเข้ามาดูบ้างนะคะ คงได้รับกอดของฝากไปแล้ว น้องน่ารักจริงๆค่ะ ขอยืนยัน เอาภาพมาฝากเพราะชื่นใจเหมือนกันค่ะ

คุณเม้งที่รัก คงได้มีโอกาสมาอุ้มด้วยกันแน่ค่ะ เอาสักตอนขวบนึงไหมคะ

คุณหนิง dss@msu คะ คิดเหมือนพี่โอ๋เลยค่ะ น้องต้นไม้เขาดูเหมือนรับรู้เร็วจริงๆค่ะ พี่โอ๋ตั้งใจว่าจะพยายามไปเยี่ยมทุกอาทิตย์ (ถ้าเจ้าของบ้านไม่เหนื่อยเกินไป) เพราะคิดถึงเองเหมือนกันค่ะ

คุณหมอนนท์คนดี คิดเหมือนกันด้วยค่ะ วันที่ไปนี่ไม่ได้อุ้มเพราะน้องหลับ พาพี่เหน่นไปดูน้องด้วย เพื่อระลึกถึงตอนที่แม่โอ๋ยังอุ้มเขาได้อยู่ รู้สึกนิสัยเขาจะคล้ายๆกัน

ขอบคุณคุณ noktalay นะคะ ครอบครัวปิยะวัฒน์คงได้แว้บมาอ่านค่ะ

คุณ naree เข้าใจหาเรื่องคลายเครียดนะคะ อย่างนี้ต้องดูรูปในบันทึกก่อนๆด้วยค่ะ

คุณศศินันท์คะ เร็วจริงๆค่ะ เผลอแพล้บเดียวก็จะไปถึงขวบครึ่งเหมือนเจ้าตัวเล็กของคุณย่ายังสาวใช่ไหมคะ นึกถึงภาพตัวเล็กๆอยู่แว้บๆนี่เองนะคะ

ครูอ้อยคะ ขอบคุณที่มาชมเช่นกันค่ะ ป้าโอ๋เห่อค่ะ และอยากเห็น อยากอุ้มน้องต้นไม้ ดีใจที่มีคนมาชมมาชอบมาเชียร์กันเสมอๆค่ะ จะได้เอามาลงได้เรื่อยๆ