ภาระรีบด่วนมีล้นมือล้นสมอง เพราะเป็นคนรับจ้างเขาก็ใช้หัวปักหัวปำ ก็ชีวิตมันมีความรับผิดชอบ แม้ว่าชีวิตเลือกได้ แต่บางจังหวะเราก็ไม่สามารถจะทำตามใจเราได้หรอก เช่น ท่านรองเลขา ส.ป.ก. น้องรักอุตสาห์โทรมาชวนไปงานมรดกโลกที่ป่าห้วยขาแข้งเมื่อวันหยุดที่ผ่านมา แต่ผมก็แอบเก็บตัวเงียบบนโต๊ะทำงานในมุมห้องที่บ้าน ก็เร่งทำรายงานที่รับมาปรับปรุงแก้ไขน่ะซี ตั้งสามสี่ฉบับ คนข้างกายก็ปั่นงานจนหัวฟูเป็นยายเพิ้งสติเสื่อม เธอว่าในหัวมันร้อนฉ่าเพราะถูกใช้งานหนักตลอดทั้งวันคืน นั่นก็หลับคาเก้าอี้มาเป็นปีแล้ว จนผมต้องยกห้องนอนที่ทำเป็นห้องทำงานไปด้วยให้เธอคนเดียว ผมไปใช้อีกห้องทำงานจริงชั้นล่าง มีข้างกายใหม่ เธอชื่อ คุกกี้ หมาพันธุ์ โกลเด้น รีทรีฟเวอร์ เป็นเพื่อน
ขนานไปกับเร่งปรับปรุงรายงานฉบับสมบูรณ์ของดงหลวงนี่แหละ งานใหม่ภารกิจใหม่ก็เข้ามาอย่างด่วนจี๋ จะเอานั่นเอานี่ ต้องเตรียมเพื่อเสนอขออนุมัติ เพื่อแจ้งให้ทราบล่วงหน้า เพื่อจัดทำ inception report บางทีเราก็นึกในใจว่า “ก็ก..ยังไม่ได้ไปดูพื้นที่เลยจะให้นั่งเทียนเขียนหรืออย่างไร ไม่เอานะ ไม่เอา...” อิ อิ
เหมือนนกรู้แหะ email ในเครื่องคอมตรงหน้าผมส่งเสียงดังขึ้นมา อันเป็นสัญญาณ online update ว่าขณะนี้มี email ใหม่เข้ามานะจ๊ะ..
ผมหยุดการทำรายงานไปเปิดดู email
· ให้ไปลาววันจันทร์ที่ 17 นี้....
· ให้เขียน PC session design ส่งด่วน
· ให้เขียนแนวทางการทำ PC กำหนดขั้นตอน ผู้รับผิดชอบ ส่งด่วน...
ผมต้องวางมืองานด่วน completion report นั้น มาทำงาน “มหาด่วน”“โคตรด่วน”..นี่ก่อน เอ...แล้วจะเอาข้อมูลพื้นฐานจากไหนมาเขียนล่ะ แม้ว่าจะมีเอกสารในมือ 3 เล่มใหญ่ แต่เป็นภาษาอังกฤษ มันไม่ใช่ภาษาพ่อภาษาแม่เรา เราแค่พลิกผ่านๆไปเท่านั้น จะ digest มันต้องใช้เวลาหน่อยซี ผมตั้งสติทบทวน แล้วก็ร่ายมนต์มหาระรวย เออ เราเคยเข้าร่วมการสัมนาที่โรงแรมรอยัลแม่โขง หนองคายเรื่อง ลุ่มน้ำโขง: วิกฤติ การพัฒนา และทางออก เราซื้อเอกสารมาเยอะนี่นา ผมคว้าออกมาจากตู้เอกสารกองเบ่อเริ่ม พลิกดูเล่มที่เกี่ยวข้องได้มา 11 เล่ม นึกได้ว่าบุตรสาวท่านอดีตสว.เชียงรายทำรายงานเรื่องแม่โขงไว้ น่าจะหามาประดับความรู้
แล้วเราก็ต้องอาศัยเจ้าโปรแกรมที่มีความหมายว่า 1 แล้วตามด้วยศูนย์ 100 ตัวช่วยค้นหามาให้ตรงหน้าหน่อยซิ เหมือนเสกมนต์ครับ ไม่ถึงนาทีเจ้าเครื่องจักรวิเศษนี่ทำรายการเอกสารมาให้มากมาย ผมเลือกเอาที่เหมาะสมพิมพ์มันออกมา เก็บต้นฉบับไว้ใน sub dir เฉพาะ แล้วก็สงบสติอารมณ์สมปอง อ่านอย่างรวดเร็ว......
แค่สามชั่วโมงผมก็มีข้อมูลพื้นฐานพอสมควรสำหรับการเตรียมตัวไปลาวในวันที่ 17 นี้แล้ว และส่งงานโคตรด่วนนั้นให้แล้ว ผมนึกถึงโปรแกรมที่ใช้ค้นหาข้อมูลคือ กูเกิลและความมหัศจรรย์ของนักมายากลระดับเหนือโลก ฮูดินี่ รวมกัน กูเกิล+ฮูดินี่ เป็น “กูดีนี่” อย่างน้อยก็มีอะไรในกระเป๋าบ้างละหวา…… อิอิ เอิ้ก….
แต่ไอ้งานด่วนนี่ซิ...มันยังคาโต๊ะเต็มพรืดไปหมดนี่....กอ สระ อู ตายทั้งๆหายใจ แน่เลย หุ หุ....
หายหน้าหายตาไปไม่ใช่ล้มหายตายจากไปไหนนะครับ แค่ให้เวลากับการปรับปรุงรายงาน และเตรียมตัวตาม Paleeyon ไปลาวอ่ะครับ...เพื่อนรัก
สวัสดีครับ อ. บางทราย
สวัสดีครับท่าน เกษตรยะลา
สวัสดีค่ะพี่บางทราย
บันทึกนี้ บ่นเต็มๆเลยนะค่ะ สงสัยเครียดจัด...เป็นกำลังใจให้ค่ะ ระวังรอยย่นที่หน้าผากเพิ่มขึ้นนะค่ะ หากไม่ลุกออกมาชมนกชมไม้ซะบ้าง....
มีคำถามว่า เมื่อไปอยู่ไชายบุรีแล้วจะเปลี่ยนชื่อบล็อก หรือเปิดบล็อกใหม่เป็นเรื่องเล่าจากไชยบุรีค่ะ...คำถามเบาคลายเครียดค่ะ...
สู้ ๆ ๆ .....ค่ะ
สุภาพบุรุษแห่งดงหลวง
และสุดที่รัก
พี่บางทรายคะ...ชอบจริงๆ กูดีนี่ อ่านบันทึกนี้แล้ว..โห..พี่อารมณ์ขันสูงมากแม้แต่ตอนเร่งเลย...ฮ่าๆ เวลาทำงานน้องก็เหย...เวลาทำไมมันเร็วอ่ะ.....บางทีเงยหน้ามาอีกที โห...มืดแล้ว...ไปได้วิธีจากพี่ที่ทำงานด้วยกันเอาเครื่องจับเวลามาวางตั้งไว้ทุกชั่วโมง เพื่อจะเตือนตัวเองหยุดเปลี่ยนอิริยาบทและพักสมอง..ลุกไปกินน้ำกินท่า (ส่วนมากก็แว๊บมา g2K เนี่ยค่ะ)
...ขอให้สุขภาพดีนะคะ
สวัสดีครับ อ.แป๋ว
ขออนุญาติ "บ่นผ่านบล็อค" แก้เซ็งหน่อนนะครับ เมื่อปลดปล่อยแล้วก็ดีขึ้นครับ เราก็เข้าใจครับ ใครนั่งอยู่ในสถานไหนก็อยากทำตรงนั้นให้ดีที่สุด ท่านที่นั่งข้างบนก็อยากควบคุมเวลา ผลงาน ก็สั่งเอ้า สั่งเอา รู้ทั้งรู้ว่าเรามีงานล้นมือ แต่เขาก็ต้องการ
คิดเสียว่า เขาไว้ใจเรา และพอใจฝีมือเราจึงให้เราทำน่ะครับ...... เอ่อ คิดแบบ Positive อย่างน้องเบิร์ดว่า ก็ค่อยยังชั่วหน่อย อิ อิ อิ
ขอบคุณครับอาจารย์ งานเสร็จแล้วเหลือตรวจทานหน่อยหนึ่งครับ
สวัสดีน้องหมูครับ
พี่ยังยกหูโทรศัพท์ติดต่อกับน้องๆที่มุกดาหารอยู่เลย
ยังมีงานที่ตกค้างต้องสานต่ออีกนิดหน่อย ก็เพื่อชาวบ้านแหละครับ พี่ตั้งงบประมาณกองทุนสำหรับการซ่อมบำรุงงานสูบน้ำด้วยไฟฟ้าให้ชาวบ้านไว้ แต่ระบบการเงินไม่สามารถทำได้ทันในช่วงเวลาที่ผ่านมา ต้องคอยนั่น นี่
ก็เลยต้องติดต่อกับน้องๆที่ ส.ป.ก.ให้ช่วยสาน ช่วยต่อเรื่องราวให้แทนชาวบ้านน่ะครับ
อนาคตดงหลวงฟังดูแล้วก็เป็น positive มากขึ้นน่ะครับ คิดถึงน้องหมูครับ
อาจารย์แป๋วอีกครั้งครับ
ค่ะ ต้องคิดว่า ก็เขาเห็นเราเก่ง และรู้ว่าเราทำได้ เลยมอบหมายใหญ่ ธรรมดาค่ะ เขาคงไม่รู้จะให้ใครทำนอกจากเรา นะคะ
น้องหมูอีกครั้งครับ
เธอนั่นน่ะเขียนงานมากกว่าพี่อีกนะครับ มันเป็นอาชีพ นักวิจัยก็ต้องเขียนรายงาน เขียนรายงานก็ต้องการข้อมูลป้อน หากได้ทีมงานดี ดี ขั้นตอนนั้นก็เบาใจ หากทีมงานไม่ค่อยดี ก็ต้องเสียเวลาตรวจสอบข้อมูลมากมาย เวลาก็สั้นเข้ามา งานต้องออก นั่นแหละมันเลยเครียด แต่ก็ดีนะมีหมาเป็นที่ผ่อนคลาย อะไร อะไรก็ไปเล่นกับหมา งานเธอล้นมือมากกว่าพี่ครับ เลยยกห้องให้ เอกสารที่วางเต็มห้องน่ะ อย่าไปแตะนะ เดี๋ยวหาไม่เจอะ อิ อิ.. แม้แต่ "นาง" ผู้ช่วยแม่บ้านยังไม่กล้าขึ้นไปทำความสอาดเลย เธอเลยมี ทีวีเป็นเพื่อน โดยเฉพาะ นิยาย เธอวางงานมาดูนิยาย เออ..เหมือนน้องหมูหรือเปล่าหนา...
เธอ ดูไป น้ำหูน้ำตาไหลไป....
พี่ละขำก๊ากส์ ก็นั่นมันนิยายคนเขาแต่งเขาสร้างขึ้นมา อะไรจะ "อิน" ขนาดนั้น
เออ.... ถือซะว่าเธอผ่อนคลายก็แล้วกัน เอ้า กระดาษทิชชู เอาไปเซ็ดน้ำตาซะ...อิ อิ อิ
สวัสดีครับน้องจันทร์...
งานที่พี่ล้นมือนั้นมีไม่บ่อยหรอก แต่ของอาเจ๊..บ่อย เพราะรับงานมาหลายงาน นักวิจัยที่เป็นที่ยอมรับบ้างนั้นไม่ต้องไปหางานที่ไหนหรอกครับ มันมาหาเอง เพราะรู้มือกันอยู่
นี่เธอมีตำแหน่งทางการบริหารด้วย (ทั้งๆที่ปฏิเสธมาตลอดว่าไม่ต้องการตำแหน่งทางบริหาร) งานก็เลย Overload ไปหน่อย
โชคดีได้เลขาดี ดีมาก มาก ช่วยได้เยอะจริงๆ ทำงานกันมานานรู้ใจกันหมด
อาเจ๊..ใช้วิธีผ่อนคลายด้วยดูนิยาย แบบเปิดทีวีไป ทำงานไป ด้วย เธอชินอย่างนั้น ส่วนพี่ ไม่ได้ ต้องปิดทีวี งั้นไม่มีสมาธิ หรืออย่างนั่นก็เปืเพลงเบาๆเท่านั้น แต่ชอบเงียบๆมากกว่าครับ ก็เลยแยกห้องทำงานกัน ที่บ้านนะครับ ส่วนที่ทำงานก็ไม่มีทีวี ไม่มีวิทยุ มีแต่ผู้คน
ก็ได้แต่ให้กำลังใจกัน มันเป็นอาชีพน่ะครับ
ขอบคุณน้องจันทร์..ครับ
สวัสดีครับท่านพี่ 79. sasinanda
สวัสดีครับน้องชายสายลม
ขอบคุณมากครับที่เป็นห่วงใย ดีแล้วครับ งานลุล่วงไปแล้วครับ
พี่บู๊ท..คะ
กะปุ๋มว่า..พี่..ยังมีพลังเหลืออีกเยอะเลยนะคะเนี๊ยะ...เป็นบันทึที่ทรงพลังจริงๆ...อิอิ...
แอบแซว..ค่ะ
....
อ่านไปกะปุ๋มว่า...ผู้เขียนมีอารมณ์ขันลึกแทรกอยู่ด้วยนะคะ...
(^______^)
ปั่นงานหัวยุ่งเช่นเดียวกันค่ะ
กะปุ๋ม
หวัดดีน้องกะปุ๋ม ครับ
พี่บู๊ทขา
เหมือนกันเลยค่ะ
ทำไป ทำไป เอ๊ะ...ทำไมมันมืดเร็วจังเลย
แต่...ช่างมันเถอะเนอะ มีงานทำดีกว่าไม่มีงานทำ อิอิ
สวัสดีน้องหนิง DSS "work with disability" ( หนิง )
พวกเราสบายดีค่ะ แอบหวังลึกๆว่าจะได้เจอพี่บู๊ทที่มหาสารคามนะคะ
อิอิ
เผื่อพี่บู๊ทจะย้ายก้นออกมาร่วมแสดงความยินดีในการรับพระราชทานพระธาตุนาดูนทอคำของพ่อครูบา ได้อ่ะค่ะ
น้องหนิงครับ
เมื่อวานซืนพี่ mail ไปบอกน้องหนิงว่าพี่ไม่ได้มาร่วมงาน "แสดงความยินดีในการรับพระราชทานพระธาตุนาดูนทอคำของพ่อครูบา" เพราะพี่ต้องเดินทางไปหลวงพระบางตั้งแต่วันจันทร์ที่ 17 นี้ จะกลับมาวันที่ 21 โน่นแน่
เสียดายโอกาสครับ พี่หละพลาดโอกาสดีดีหลายครั้งแล้ว
พี่ได้ Mail ไปบอกท่านครูบาด้วยแล้วครับ
หากท่านครูบาไม่ทราบก็ฝากเรียนท่านด้วยนะครับ
ขอบคุณครับ