เคยเกิดขึ้นกับตัวเราไหม

      บทกลอนนี้ดิฉันจำได้ตั้งแต่อยู่   ป. 4   ไปฟังธรรมกับคุณยายที่วัด ค่ะ......พอฟังแล้วรู้สึกไพเราะและมีความหมายดีมากค่ะ 

จึงไปจดเนื้อหากับพระอาจารย์ที่วัด.....

ก็เลยจำได้ถึงทุกวันนี้เลยค่ะ

                                     บทกลอนนี้มีอยู่ว่า

                       .....เมื่อมั่งมี..มากมาย..มิตรหมายมอง

               เมื่อมัวหมอง..มิตรมอง..เหมือนหมูหมา

              เมื่อไม่มี..หมดมิตร..มุ่งมองมา

              เมื่อมอดม้วย..หมูหมา..ไม่มามอง

   ผู้อ่านคิดว่า น่าจะเป็นจริงเหมือนบทกลอนนี้ไหมค่ะ