ทำงานมาที่นี้เป็นปีที่ ๕ ผมรู้สึกว่า...... วันนี้ ผมเดินอยู่บนช่องว่างระหว่างห้องเรียชั้น ๑๐ ของอาคาร ๑๕ ชั้น ระหว่างที่ปล่อยให้นักศึกษาทำกิจกรรม โดยที่ผมไม่ต้องการให้ตัวเองเป็นเงื่อนไขในการทำของนักศึกษา ระหว่างเดินไปมาช้าๆ ก็ให้รู้สึกอิ่มใจ ที่ได้มาทำงาน ณ สถานที่แห่งนี้ โดยที่ความรู้สึกพึงพอใจกับสถาบันการศึกษานี้ ผมต้องบอกกับตัวผมเองว่า ต้องแยกออกระหว่างบุคคลกับสถาบันให้เป็นคนละอย่าง

   ตึกหรือก็สะอาดสะอ้าน ภายในมหาวิทยาลัยก็มีแต่ต้นไม้ สายน้ำ ให้เห็นถึงความเป็นธรรมชาติ บางครั้งที่เห็นมหาวิทยาลัยจำเป็นต้องตัดต้นไม้ การที่ต้นไม้ถูกตัดผมจะรู้สึกเหมือนหัวใจจะขาด อย่างไรก็ตาม โดยภาพรวมของความเป็นสถาบันที่แยกตัวบุคคลออก ทีแห่งนี้น่ามีชีวิตอยู่ น่าทำงาน น่าสร้างงาน มีความสุขกับการทำงาน