แม้ท้อแท้จนหมดหนทาง แม้หาแสงสว่างแทบไม่เจอ แต่ตราบใดมีรักย่อมมีหวัง

ฉันนั่งอมยิ้มอยู่คนเดียวบนรถไฟฟ้าระหว่างเดินทางกลับบ้าน 

ฉันแอบเห็นเพื่อนร่วมเดินทางหลายคนลอบมองฉัน  คงแอบตั้งคำถามในใจว่า ยิ้มอะไร 

หรือแอบระแวงว่าฉันเห็นอะไรขันบนใบหน้าเค้า 

หรืออาจแค่มองผ่านมาแล้วผ่านไปโดยไม่ได้คิดอะไรเลยก็ได้  

ฉันก็แค่ยิ้มให้กับ  “รั ก แ ห่ ง ส ย า ม” 

หนังไทยอีกเรื่องที่ฉันเลือกชม 

ยิ้มให้กับความรักที่มีฤทธาเป็นยารักษาได้ทุกโรคทุกอาการ 

“ตราบใดที่มี รัก ย่อมมีหวัง” 

ทุกรูปแบบของความรักงดงามและทำให้ฉันยิ้มได้เสมอ และในหลายๆ ครั้งที่เป็นรอยยิ้มเคล้าน้ำตา 

รักที่บริสุทธิ์ จากครอบครัว 

พ่อรักลูก  แม่รักลูก 

ลูกรักแม่  ลูกรักพ่อ 

ภรรยารักสามี  สามีรักภรรยา 

ปู่ย่ารักลูกหลาน  ตายายรักกัน 

รักที่จี๊ดใจ จากหนุ่มสาว 

ผู้ชายรักผู้หญิง  ผู้หญิงรักผู้ชาย 

ผู้ชายรักผู้ชาย  ผู้หญิงรักผู้หญิง 

รักที่อบอุ่น จากเพื่อนถึงเพื่อน 

เพื่อนผู้ชายรักเพื่อนผู้ชาย  เพื่อนผู้หญิงรักเพื่อนผู้หญิง  เพื่อนผู้ชายรักเพื่อนผู้หญิง  เพื่อนผู้หญิงรักเพื่อนผู้ชาย 

ฉันคิดว่าความรักน่าจะีหลายรูปแบบกว่าที่ฉันกล่าวมา  และฉันเชื่อเหลือเกินว่า 

ความรักคือสิ่งสวยงาม  เป็นทั้งยารสหวานให้ก้าวเดิน  และยารสขมมาทดสอบเรา 

แม้ท้อแท้จนหมดหนทาง 

แม้หาแสงสว่างแทบไม่เจอ 

แต่ตราบใดที่มี รัก ย่อมมีหวัง 

แค่คิดว่าจะรักใครสักคน 

รอยยิ้มก็เกิดขึ้นที่มุมปาก  และลุกลามถึงหัวใจ 

ความรักสร้างครอบครัวอบอุ่น 

ครอบครัวอบอุ่นสร้างสมาชิกครอบครัวที่ดีสู่สังคม 

คนที่อ่อนโยนจากครอบครัวเปี่ยมรักย่อมสร้างสังคมที่ดีและสมานฉันท์ 

หากใครมีโอกาส  ฉันขอแนะนำให้ดู The Love of Siam  ท่านอาจได้ รอยยิ้ม  และหยดน้ำตาม จากความรักที่หลากรูปแบบเหมือนฉัน  หรืออาจจะมากกว่า

  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">รักกัน รักกัน</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p>---^.^---