ป้าแดงได้รับคำชมจากพี่อ้อย ว่า เสียงเพราะจัง

ความจริงไม่ได้คิดจะชมหรือยกยอตัวเองเลยนะ แต่นี่เป็นเรื่องจริงผ่านการเล่าของป้าแดงเอง

วันที่ป้าแดง โทรหาคุณครูอ้อย เพื่อการนัดหมายเรื่องการเดินทางสู่ดงหลวง ป้าแดงได้รับคำชมจากพี่อ้อย ว่า เสียงเพราะจัง  เจอมาหลายครั้งแล้วแบบนี้ อิอิอิ

มีหลายคนที่มักจะมาติดต่อให้ป้าแดง ไปเป็นผู้ประกาศในงานต่างๆ ซึ่งไม่ใช่พิธีกรงานนะคะ แต่ให้ไปประกาศอยู่หลังเวที เพราะหน้าตาที่สวยงามเกินไป จึงโชว์หน้าเวทีไม่ได้ว่าอย่างนั้น มันน่ามั้ยละคะ

 

มีอยู่ครั้งหนึ่ง ป้าแดงไปประชุม อบรม สัมมนา กับ expert ท่านหนึ่ง ทีมงานที่ไปด้วยกัน อยากจะเชิญอาจารย์มาบรรยายที่ที่ทำงาน หัวหน้าป้าแดงและคนอื่น ก็พูดคุยกับอาจารย์ อาจารย์ก็มักจะเดินมาที่โต๊ะ ของพวกเราบ่อยๆ แต่ป้าแดงก็ไม่ได้พูดอะไรกับอาจารย์ มีเพียงยิ้มอันสวยงามของป้าแดงเท่านั้นที่ส่งไป

 

พอกลับมาถึงที่ทำงาน เนื่องจากว่าป้าแดงเป็นผู้ประสานงาน ป้าแดงจึงได้รับมอบหมายให้ โทรศัพท์ เชิญและนัดแนะกับอาจารย์ พร้อมทั้งมีหน้าที่ไปรับอาจารย์ที่สนามบิน

พอเจอกับอาจารย์ อาจารย์ก็ถามว่า คุณ..........ไม่ได้มาด้วยเหรอ.........หนูเอง แหละค่ะ .......อ้าว....เหรอ...แล้วก็ไม่ได้ว่าอะไร ..........

 

พอมาถึงที่ทำงาน เจอทีมงานของป้าแดง แล้วอาจารย์ ก็เมาท์กับหัวหน้าป้าแดง ว่า คุณ.........ส่งคนเสียงหวาน ประสานงานกับผมได้ดีจัง..........ไม่นึกว่า.........

อาจารย์ ทิ้งช่วงไว้ แล้วป้าแดงก็สวนไปว่า ไม่คิดว่า จะหน้าสวยได้มากมายขนาดนี้ เหรอคะ อาจารย์  อิอิอิ  แล้วอาจารย์ก็หัวเราะตามไป

 

 ผมเห็นความไม่สอดคล้อง เกิดขึ้น ตั้งแต่สนามบินแน่ะ

 

เป็นอันว่า วันนั้นป้าแดง สั่งงดข้าวมื้อเย็นสำหรับอาจารย์