เมื่อไม่กี่วันมานี้ต้องเดินทางไปกรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ ด้วยคนข้างกายมีภารกิจการออกแบบและจัด Thailand Pavilion ในงาน The 1st AHPADA International Arts and Crafts EXPO 2007 ซึ่ง คุณสุรภีร์ โรจนวงศ์ ประธานกิตติมศักดิ์ของอาพาด้าใหญ่ และอาพาด้า - ประเทศไทย นำคณะไปร่วมงาน
งานเขามีตั้งแต่ ๒๒-๒๕ พฤศจิกายน ๒๐๐๗ แต่คนข้างกายกับทีมออกแบบและจัดสร้างเหนื่อยมาก่อนงานเป็นเดือนเพื่อเตรียมการ คนข้างกายและผู้เขียนไปแค่สามวัน สองคืน ก่อนงาน เรากลับตอนค่ำวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ก่อนงานเปิด ให้ทีมงานของเขาว่ากันต่อตามแบบ เพราะเขามีงานที่เมืองไทยรออยู่ ผู้เขียนเลยอดดูความงามทั้งหมดและพิธีเปิด ซึ่ง "น้องปุ๋ย"(ใครเคยชม Big Brothers รอบล่าสุด คงจะจำได้) จะรำแต่งเครื่องดอกไม้สด แต่ได้ขอให้คนที่อยู่เก็บภาพทั้งหมดให้ ได้รับแล้วจะนำมาลงให้ชมกันนะคะ
ได้รับการวานให้ไปหาซื้อดอกไม้ท้องถิ่นมาใช้ในการตกแต่ง เป็นงานที่ช่างถูกสเป็กจริงๆ ไปหาข้อมูลได้ความว่าต้องไปที่ตลาดชื่อ Dangwa หรือ ดังว่า ต้องนั่งแทกซี่ไปไกลตั้ง ๔๕ นาที ชวนผู้ประกอบการที่เขานำสินค้าหัตถกรรมไทยไปร่วมแสดง ขายและสาธิต ไปกันหลายๆคน เหมาแทกซี่โรงแรมไป ให้รอหนึ่งชั่วโมงแล้ว นำดอกไม้ไปลงที่จัดงาน แล้วกลับมาส่งโรงแรมซึ่งอยู่ใกล้ที่จัดงาน(ขับรถราวสิบนาที) คนขับเขาคิด ๙๐๐ เปโซ คุณลุงแกใจดีเลยให้แก ๑๐๐๐ เปโซ ก็ตกราวๆ ๘๐๐ บาทมั้งคะ
ตลาดดังว่า นี้เขาตั้งชื่อตามสถานีรถ Dangwa Bus Terminal ที่อยู่ติดๆกัน เขาเล่าว่าที่ตลาดดอกไม้มาอยู่ใกล้ๆ ก็เนื่องด้วยมีการขนดอกไม้มาจากที่ทางเหนือ จากเมือง Bagiou อันเป็นเขตที่มีภูเขาล้อมรอบ ตรงมาจากแหล่งปลูกเลย
ร้านก็เล็กๆต่อกันเป็นแถวสองฟากในซอย คั่นด้วยถนนใหญ่ แล้วก็มีซอยร้านดอกไม้อย่างนี้ต่อไปเป็นช่วงๆ ราวสามหรือสี่ถนนคั่น เขาว่ามีร้านราวๆ ๕๐ ร้าน แต่เราไม่ได้นับค่ะ
รถสามล้อ คันนี้แบบประหยัดพลังงานสุดๆ ใช้แรงคนขับเคลื่อน บางคันเขาก็ใช้มอเตอร์ไซค์พ่วงข้าง
หากเป็นรถสองแถวก็หน้าตาแบบนี้
ดอกไม้ที่เห็นบางส่วนคล้ายดอกไม้บ้านเรา แต่ที่แตกต่างและเห็นแล้วตื่นตาตื่นใจมากคือ พวกลูกไม้ ผลแบบต่างๆ ที่สีสดๆ เหมาะในการนำมาตกแต่ง
ตลอดจนดอกไม้แปลกๆจากป่า
ดอกที่จำชื่อไม่ได้ค่ะ คนขายเขาก็บอก
ดอกไม้พื้นๆอย่างกุหลาบก็เยอะมากและไม่แพงเลย ไม่ทราบว่าเขามีปัญหาเรื่องสุขภาพคนปลูกและสิ่งแวดล้อม จากการใช้ยาฆ่าแมลงหรือเปล่า เพราะเคยได้ข่าวปัญหาดังกล่าวนี้ในแถบอเมริกาใต้
ตอนหน้ายังมีดอกไม้ทั้งแปลกและสวยให้ชมกันอีก โปรดติดตามได้นะคะ
หายหน้าไป ตปท.นี่เองน้องนุช กลับมาก็เอาของดีมาฝากกัน ขอบคุณนะครับ
สวัสดีค่ะ
ฟิลิปปินส์ น่ากลัวไหมคะ
แต่ดอกไม้สวยมากค่ะ
มิน่าละคะ มีคนพูดถึงก็ไม่เห็นตอบค่ะ
สวัสดีครับ
ผมก็สงสัย ว่าคุณพี่หายไปหลายวัน ;)
รอภาพที่ถ่ายจากงานนะครับ คงจะสวยมากๆ
มีคนรู้จักมาจากฟิลิปปินส์หลายคน
หน้าตาคล้ายคนไทยนะครับ
สวัสดีครับ
สวัสดีด้วยความระลึกถึงค่ะพี่นุช
ดอกไม้ทะเลเข้ามาดูดอกไม้บกอะค่ะ : ) ชอบลูกไม้สีสดจังเลยค่ะ แต่งแซมดอกไม้แบบโมเดิร์นคงเก๋น่าดู ส่วน "ดอกจำชื่อไม่ได้" ของพี่นุช ดูมหึมาดีจัง : )
ชอบใจที่น้องกบ ข้ามสีทันดร บอกชื่อรถสองแถวอะค่ะ โรแมนติกดี "จีบนี่ " ได้อารมณ์ชะมัด : )
สวัสดีค่ะพี่บางทราย
ฟังเหมือนได้ไปเที่ยวนะคะ แต่ไม่ได้เที่ยวเลย ตลาดดังว่านั้นเป็นที่เดียวที่ได้ไป นอกนั้นคือไปอยู่ที่จัดงาน และกลับไปนอนที่โรงแรม ดีว่าที่จัดงานชื่อ SMX Convention Center อยู่ติดSM Mall of Asia คล้ายสยามพารากอนบ้านเราเลย เลยได้เดินๆดูบ้าง ห้างก็เหมือนกันทั่วโลก เบื่อช้อปปิ้งในห้าง ชอบออกไปเห็นชีวิตคนธรรมดามากกว่านะคะ
ขอบคุณค่ะนี่สังเกตเห็นว่าหายไป และแวะมาเยี่ยม
สวัสดีค่ะคุณป้าแดง
ดอกไม้เขาสวยดี มีแปลกๆให้ชม เป็นคนละบรรยากาศกับบ้านเราแม้ดอกไม้ส่วนใหญ่จะคล้ายกัน เห็นกล้วยไม้พวกมาดาม สีขาวและสีม่วง คงไปจากเมืองไทย เขารับกล้วยไม้จากเมืองไทยเป็นส่วนใหญ่ค่ะ แต่ไม่เห็นกล้วยไม้แปลกๆอย่างอื่นเลย
สวัสดีค่ะคุณอุบล
ขอโทษค่ะที่ไม่ได้ตอบมีคนพูดถึง ขอบคุณมากค่ะที่คิดถึงกันแบบนั้น
ฟิลิปปินส์นั้น โดยเฉพาะกรุงมะนิลา ตัวเองก็ได้เห็นแค่ส่วนเดียว เสี้ยวเล็กๆ ย่านช้อปปิ้งหรูหราแถบมากาติก็ไม่ได้เห็นหรอกค่ะ ที่จัดงานนั้นเป็นย่านเหมือนพัฒนาใหม่ขึ้นมาได้ไม่กี่ปี ถนนหนทางรถราดูแน่นๆ มลพิษเยอะ น้ำมันเขาก็แพงกว่าบ้านเรา แต่คนก็ดูสบายๆไม่เคร่งเครียดเท่าไหร่
เวลาจะเดินเข้าอาคารพวกห้าง หรือที่จัดงานเขาจะตรวจกระเป๋าทุกทางเข้า ดูเข้มงวด แต่ไม่ถึงกับมีทหารมาถือปืนลาดตระเวณตามถนนและหน้าอาคารสำคัญๆ เคยไปประชุมที่กรุงโบโกต้า ประเทศโคลอมเบีย เจอแบบเข้มเข้าทำเอาหมดความอยากไปดูบ้านเมืองเขาเลยค่ะ ฟิลิปปินส์ยังไม่ถึงขนาดนั้น
สวัสดีค่ะคุณ
รัตน์ชนก ค่ะคล้ายบ้านเรา แต่บ้านเราดีกว่ามากๆๆ ไปเห็นแล้วจะรักเมืองไทยมากขึ้น ทั้งดอกไม้และอาหารการกิน บ้านเราอุดมสมบูรณ์กว่าจริงๆค่ะ
ขอบคุณที่แวะมาค่ะ
สวัสดีค่ะคุณธวัชชัย
ตัวเองก็ถูกคนฟิลิปปินส์พูดตากาล็อกใส่ทุกร้านที่เดินเข้าไปเลยค่ะ
ไม่มีโอกาสได้เห็นงานผ้าและเส้นใยเขาแบบเต็มๆตาเลยค่ะ เสียดายเหมือนกัน
ได้รับภาพเมื่อไหร่จะนำมาให้ชมทันทีค่ะ ทีมงานที่อยู่ที่มะนิลาบอกว่าพื้นที่ประเทศไทยจัดได้สวย มีชีวิตชีวาที่สุดค่ะ ก็น่าอยู่ล่ะค่ะ ของไทยมีผู้ประกอบการหัตถกรรมหลายประเภทไปร่วมงาน ทั้งเครื่องเงิน เสื้อผ้า อาหาร ของแต่งบ้าน ของประเทศอื่นมักเป็นการแสดงผลิตภัณฑ์จากร้านเดียวหรือเจ้าเดียว ไม่มีการรวมพลังอย่างเรา เห็นแล้วภูมิใจคนไทยค่ะ
สวัสดีค่ะ
คุณข้ามสีทันดร ตลาด Dangwa นี้มีชื่อเสียงมากถึงขนาดว่าเป็นจุดที่นักท่องเที่ยวมักไปชมกัน จะเทียบภาษาไทยว่า "ดังว่ะ" ก็เกรงว่าจะไม่สุภาพนักค่ะ^_^
มีผู้ประกอบการธุรกิจอาหารไทยที่ไปด้วยเขาแยกไปตลาดสด Blumentritt เขาว่าผักไม่ค่อยมีให้เลือกมากชนิดนักและดูเหี่ยวๆ สงสัยเราไปสายด้วยล่ะค่ะ และอาหารสดไม่ถูกเลย ออกจะแพง แสดงว่าเศรษฐกิจเขาไม่ค่อยดี น้ำมันก็แพงกว่าบ้านเรา
อากาศเต็มไปด้วยฝุ่นควันเวลาฝนไม่ตก พอฝนตกก็ยิ่งแย่ร้อนชื้น อึดอัด
ไม่มีโอกาสได้ลองนั่งรถที่ถ่ายรูปมาเลยค่ะ คงหวาดเสียวพิลึก เขาขับรถกันน่ากลัวด้วย
สวัสดีค่ะน้องแอมแปร์
อิ อิ ชื่อรถ "จีบนี่" หากใครมาจีบแล้วพานั่งรถนี้ คงหมดโรแมนติคเลยนะคะ มึนจากควันพิษ
ฝากรูปนี้ให้อีกรูปค่ะ เขาใช้พวกสับปะรดประดับหั่นแล้วต่อเป็นลำต้นปาล์ม น่ารักดีค่ะ
สวัสดีค่ะคุณกั๊ตฯ
บรรยากาศในประเทศเพื่อนบ้านกับบ้านเรานั้นคล้ายกันมากจริงๆค่ะ และดอกไม้ก็มักมาจากที่เย็นๆทางเหนือเหมือนกัน
มีคนบอกว่าฟิลิปปินส์นั้นถดถอยจากสิบปีที่แล้วมาก คงจะจริงเพราะเมื่อก่อนเฟื่องฟูขนาดคนบ้านเรายังนิยมไปเรียนต่อที่นั่นค่ะ
มองไป มองมา คล้ายๆ กับด้านข้างของกาดหลวงในฝั่งที่ขายดอกไม้เลยนะคะ ที่มีถนนกั้นระหว่างน้ำปิงน่ะค่ะ ^_^
พี่นุชหายไปหลายวัน คิดถึงนะเจ้า....
สวัสดีค่ะ
คุณcatwoman ขอบคุณค่ะที่มาแวะเยี่ยมอ่านกัน แล้วมาอีกนะคะ