เมื่อวันอังคารที่ผ่านมา มีการประชุมคณะกรรมการฝ่ายวิชาการและวิจัยของคณะครับ รูปแบบการประชุมของกรรมการฝ่ายนี้ เราตกลงกันเบื้องต้นว่าต้องเป็นแบบ เฮฮาศาสตร์ครับ และประธานจะต้องหมุนเวียนกันในวงสมาชิกครับ แล้วนำรูปแบบของฮาลาเกาะห์มาประกบ และครั้งที่ผ่านมาเป็นครั้งที่สองครับ ครั้งแรกเป็นการตกลงกติกามีผมเป็นประธาน
การประชุมครั้งนี้มี อ.อิสมาน จารง เป็นประธานนั่งหัวโต๊ะ ข้อผิดพลาดข้อแรกที่เกิดขึ้นจากการเรียกประชุม คือ บังเอิญมีการกำหนดวาระการประชุมโดยผมไว้ก่อนแล้ว (ผิดไปแล้วครับ ลืมกติกา) ทำให้ประธานต้องใช้ให้ผมพูดจุดประเด็นแทน เพราะท่านงงกับวาระที่กำหนด
ผมเลยต้องนำเสนอประเด็นเร่งด่วนของงานวิชาการของคณะที่ต้องร่วมกันตัดสินใจ จากนั้นยกเลิกวาระทั้งหมด เพื่อให้การประชุมเป็นการเฮฮาศาสตร์จริงๆ
แล้วเราก็ได้ประเด็นคุยกันอย่างรอบด้านจริงๆ ครับ หลายเรื่องที่เกิดขึ้น ซึ่งผมไม่ทราบมาก่อนเลยว่า อาจารย์ของคณะคิดอย่างไร ทำอย่างไร ก็ได้มีการแฉกัน มันหยดครับ และแล้วก็มีข้อสรุปอย่างเป็นทางการในประเด็นต่อไปนี้ครับ
1. เวทีนำเสนอผลงานวิชาการของคณะ ครั้งที่สอง จะจัดขึ้นแน่นอนกลางเดือน กพ. (แอะ หรือ? เริ่มไม่แน่ใจ) แต่ท่านใดต้องการส่งผลงานวิชาการเข้าร่วมต้องรีบส่งบทคัดย่อ ภายในธันวาคมครับ ผมมานึกได้ตอนหลังประชุมว่า เรายังไม่ได้กำหนดประเด็นหัวข้อสำหรับการนำเสนอผลงานฯ ในครั้งนี้เลย
2. การกำหนดมาตรการสำหรับเทอมหน้า เพื่อให้สามารถดำเนินการจัดการเรียนการสอนได้ทันทีในวันแรกของการเปิดเทอม ซึ่งมาตรการทั้งหมดจะประชาสัมพันธ์ก่อนสอบปลายภาค เพื่อให้นักศึกษาได้รับทราบกันล่วงหน้า
3. ทำเวทีนำเสนอความก้าวหน้างานวิจัย ที่ได้รับทุนจากสำนักวิจัยและเขียนตำราของมหาวิทยาลัย ในวันที่ 27 พ.ย.นี้ เนื่องจากทราบว่า งานวิจัยของอาจารย์ส่วนใหญ่ไม่ค่อยจะก้าวเดินกันเท่าไร และหลายคนติดปัญหาแต่ไม่มีเพื่อนร่วมแก้
4. การศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาในการจัดการเรียนการสอนของคณะฯ เพราะเราไม่ค่อยมีข้อมูลอ้างอิงว่า นักศึกษาขาดอะไร ต้องการอะไร ไม่พอใจอะไร ก็เลยมอบให้กรรมการในที่ประชุมเป็นหัวหน้าที่ทำโครงการวิจัยขึ้น ใช้งบคณะครับ
การประชุมรอบนี้ เสียงเฮฮาไม่ค่อยมีครับ จนต้องทักว่า รู้สึกว่าประเด็นจะเคลียดทั้งนั้นเลย แต่ทุกคนก็บอกว่าไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ไม่ได้ตึงเคลียด แค่ประเด็นมันเคลียด คนไม่ได้เคลียด ฮาฮาฮา (ขอหัวเราะปิดท้าย)
2. การกำหนดมาตรการสำหรับเทอมหน้า เพื่อให้สามารถดำเนินการจัดการเรียนการสอนได้ทันทีในวันแรกของการเปิดเทอม ซึ่งมาตรการทั้งหมดจะประชาสัมพันธ์ก่อนสอบปลายภาค เพื่อให้นักศึกษาได้รับทราบกันล่วงหน้า
...........
ข้อนี้น่าสนใจดี
หรือจะให้พูดให้ถูกคือ "แปลกดี"
คำว่า "ดำเนินการจัดการเรียนการสอนได้ทันทีในวันแรก"...แปลว่าอะไร? และถ้าเปิดเทอมแล้วสอนไม่ได้ จะเปิดไปทำไม? เอะ...งงแฮะ (^_^)
หรือต้องมีการให้คำนิยามกันใหม่สำหรับคำว่า "เปิดเทอม"
จริงๆแล้ว พูดถึงเรื่องนี้ ทำให้นึกถึงเรื่องของการนัดประชุมฯ นัด 9 โมง แต่มา 9 โมงกันไม่ค่อยจะได้ (ตัวอย่าง) เลยเกิดความรู้สึกว่า ถ้ามา 9 โมง กันไม่ได้ แล้วนัดเวลานั้นทำไม? (^_^)
....แวะมาเสริมประเด็น โลกแตก อิ อิ....
ทุกคนอยากได้อะไรที่มันสมบูรณ์ที่สุด
แต่งงานหลายๆงาน มันต้องขึ้นกับหลายๆฝ่ายและหลายๆคน
ความสมบูรณ์ที่หวังถ้าไม่ร่วมใจกันก็ไม่เกิดขึ้น
และปัญหา..ทุกปัญหามีทางแก้..
ขั้นแรกของการแก้ คือ ยอมรับตัวเอง และแก้ไขที่ตัวเอง
ถ้าโทษคนอื่นเหมือนบางคนคิด ..ผมคิดว่า จะแก้ได้ยากสสสสสส์
ที่สำคัญ.. เรื่องแม่ปูสอนลูกปู.. ต้องนำมาเป็นคำสอนให้ได้..
แก้ตัวเอง แก้เมื่อไรก็ได้ แต่ถ้าจะแก้ที่คนอื่น .. คุณมิสิทธิแค่ไหน..(แม้แต่ลูกตัวเองก็เถอะ)
จิตสำนึกที่บางครั้งไม่ใช่จะให้ฝ่ายใดฝ่ายนึงเปลี่ยนแปลงมันต้องทั้งสองฝ่าย ผมมองว่าเห้นด้วยกับอาจารย์ก่อนหน้าผม และยินดีและดีใจที่เห็นคณะมีความเป็นมหาวิทยาลัยมากขึ้น เพราะบางครั้งสำหรับบางเรื่องสำหรับมหาวิทยาลัยของเรา คำว่า "วิทยาลัย" กับ "มหาวิทยาลัย" กลับไม่ได้แตกต่าง ช่องว่างคงไม่ต้องสาธยายว่าเกิดขึ้นตรงจุดใด เพราะผมเชื่อคนที่อยู่มาก่อนคงมองเห็นมากกว่าผม หรือเห็นจนชินเลยปล่อยให้ผ่านแล้วผ่านเลย อันนี้ผมเองก็มิอาจจะล่วงล้ำ มาเถอะครับมาช่วยผลักดันมหาวิทยาลัยของเราอย่างที่ควรจะเป็น ไม่ใช่แค่สังคมแต่มันคือ "อิสลาม" ที่ยังคงดำรงอยู่ และต้องดำรงอยู่ต่อไป (อามีน)
นอกจากประเด็นในการประชุมจะหลากหลายแล้ว
ประเด็นที่ได้รับข้อเสนอแนะจากผู้อ่านก็ยังหลากหลายจนผมตอบไม่ถูกแล้วครับ เอาเป็นว่า ขอบคุณทุกความคิดเห็นครับ
ขอบคุณทุกความคิดเห็นครับ และจะน้อมรับไปปรับปรุงงานของผมครับ
ผมก็จำไม่ได้ครับว่าเขียนอะไรไป ฮิฮฺ ขอบคุณครับอาจารย์
ขอบคุณทุกความคิดเห็นครับ และจะน้อมรับไปปรับปรุงงานของผมครับ"
ขอบคุณ อ.อาลัมครับ (ฮิฮิ) นอกจากลายมือผมคนอื่นจะอ่านไม่ค่อยจะออกแล้ว พิมพ์คอมพิวเตอร์คนก็ยังอ่านไม่ออกอีก (เศร้า)