เด็กพันธุ์ใหม่ - พูดภาษาไทยไม่รู้เรื่อง
เด็กพันธุ์ใหม่ พูดอะไร ให้สงสัย
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“เป็นอะไรที่..”“โอเค”“ประมาณนั้น”</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“นี่แหละตัว..”“เอ้อ..อ้า”“แบบว่ามัน..”</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“คือตัวฉัน”“พอดี” “ที่ลงตัว”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> “แบบว่า...” ไม่ฉะฉาน ให้ชัดถ้อย</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> “พอดี....” มากหรือน้อย ช่างเวียนหัว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> “ก็โอเค...” ฝรั่งไทย ใช้กันนัว</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> “อือฮึ!” รับผงกหัว ช่างมาดงาม?</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ลีลาพูด วัยรุ่น คนรุ่นใหม่</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ติติงไว้ รู้จักพูด รู้จักถาม</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">พูดให้ชัด ภาษา อย่าต่ำทราม</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">สรรพนาม “เอ็ง– ข้า” ไม่น่าชม</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> พูดกับครู รู้สัมมา คารวะ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> ต้อง “ขา , คะ , ค่ะ , ครับ , ดิฉัน , ผม”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ภาษาไทย ใช้ให้งาม ตามนิยม</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">อันคารม สื่อความ ควรระวัง </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ใช้ภาษา ต้องรู้จัก กาลเทศะ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และฐานะ บุคคล ที่สอนสั่ง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มารยาท งดงาม จงระวัง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จะลุกนั่ง ตังตึง อย่าพึงทำ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จงคิดคำ ลำดับ เรียบเรียงก่อน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เป็นบทตอน วาจา อย่าเถื่อนถ้ำ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">อย่าวกวน คลุมเครือ จงจดจำ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">อย่าพูดซ้ำ พิรี้พิไร ไม่ได้ความ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ตรงจุดหมาย สื่อถึง คำนึงหน่อย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">อย่าพูดค่อย อ้อมแอ้ม ต้องคอยถาม</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">พูดให้ชัด อย่าสั่น หรือครั่นคร้าม</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มือไม้ตาม ออกท่า ประกอบดี</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ที่เตือนมา เพราะเห็น เป็นรุ่นใหม่</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เด็กพันธุ์ไทย องอาจ ในศักดิ์ศรี</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ต้องพูดไทย ชัดความ ในท่าที</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ภาษาไทย ใช้ให้ดี ย่อมมีคุณ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> วันนี้ขอนินทาเด็กพันธุ์ใหม่ วัยรุ่น กันหน่อยครับ เพราะใช้ภาษาไทยช่างเวียนหัวจริงๆ โดยเฉพาะพูดจาอะไรคลุมเครือไปหมด วันก่อนพบนักศึกษาวิ่งตะรึงตึงตังเข้ามา ระล่ำระลักว่า </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> "อาจารย์ขาๆ พอดีหนูมาหาอาจารย์แต่พอดีอาจารย์ไม่อยู่ พอดีหนูหิวข้าวรออาจารย์ก็ไม่รู้ว่าจะมาเมื่อไหร่ หนูก๋เลยไปทานข้าว พอดีหนูรีบทานเสร็จก็รีบมา พอดีอาจารย์เดินเข้ามาพอดี หนูก็อยากจะปรึกษางาน แต่พอดีพี่หนูโทรเข้ามา พอดีว่ามีเรื่องด่วน หนูเลยอยากจะมาหาอาจารย์อีกครั้ง ตอนเย็น ซึ่งพอดีหนูว่าง ไม่รู้ว่าอาจารย์จะว่างไหมคะ"</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> ดูสิครับ ที่นักศึกษาพูดมานี้มีอะไร "พอดี" บ้างครับ ฟังแล้วเวียนหัว ผมก็เลยบอกว่า "เอ้อ! พอดีตอนเย็นอาจารย์ไม่ว่างพอดีเลย"</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> บางทีผมฟังพวกดาราวัยรุ่นให้สัมภาษณ์ พิธีกรถามว่า คุณ....รู้สึกอย่างไรที่ได้รับบทพระเอกในบทละครโทรทัศน์เรื่อง...... ดาราคนนั้นตอบเสียงยานๆ ว่า</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> "เอ่อ...มันเป็นอะไรที่....แบบว่า...เป็นตัวของตัวเองดี อ่ะ...คือ แบบว่า... มันเป็นสีสัน..โอ.เค.นะ ดูท่าว่าจะยาก...แต่คิดว่า โอ.เค.นะ ...สนุกดี อะไรประมาณนั้นครับ" </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> โอ้พระเจ้า!...ฟังไม่รู้ความเลยว่า ตกลงมันรู้สึกอย่างไร ครับ...นี่คือเรื่องจริงผ่านจอที่มันแปลกดีนะ หรือประเภท "พี่มันแย่...พี่มันแพ้ ป 4" คือพูดสู้เด็ก ป 4 ยังไม่ได้เลย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> แล้วเราจะฝากภาษาไทยไว้กับแบบอย่างของเยาวชนได้อย่างไรครับ ทั้งพิธีกรเอง ทั้งดารา นักร้อง วัยรุ่นพวกนี้ ช่วยกันทำลายภาษาไทยทางอ้อมครับ อีกสักเรื่องเถิด พูดถึงพิธีกรหญิง ช่อง... คนหนึ่ง เธอเชิญนักการเมืองมาถามเรื่องการเตรียมตัวสมัครรับเลือกตั้งหลายคนครับ พอพูดประโยคแรกผมก็ตกใจ เธอบอกว่า " ดิฉัน ขอถามเรียงตัวเลยนะคะ" นี่เธอพูดออกมาได้อย่างไร เธอเปรียบเป็นตัวไปเสียแล้ว แทนที่จะพูดว่า ดิฉันขอเรียนถามตามลำดับที่ละท่านนะคะ อย่างนี้ก็งดงามแล้วครับ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> เรื่องของเด็กพันธุ์ใหม่ยังมีมาเล่าให้ฟังอีกมากครับ วันนี้โหมโรงกันก่อนครับ</p>
บันทึกอาจารย์ได้อรรถรส ดีมากๆครับ ได้ทั้งความรู้ และได้หัวเราะไปด้วย
ขอบคุณอาจารย์มากครับ
บันทึกดีๆแบบนี้ ต้องเผยแพร่ครับ
สวัสดีค่ะอาจารย์
เด็กสมัยนี้ พูดเสียงยานๆ อมๆ ไม่ชัดถ้อยชัดคำเลย น่ารำคาญเหมือนกันค่ะ อย่างนี้ ปราชญ์ทางภาษา แต่ละท่านคงนอนสะดุ้งโหยงแล้วค่ะ
อาตมาเพิ่งโดนแซวด้วยศัพท์นี้ ตอนหัวค่ำ ... กล่าวคือ อาตมานำเรื่อง เล่าเรื่องสิงคาลกสูตร ๑ ไปร่วมเล่มเพื่อพิมพ์ในงานท่านอาจารย์ ... พอเพื่อนมาอ่านเพื่อตรวจต้นฉบับก็เจอคำว่า ประมาณนั้น เยอะแยะเลย...
อันที่จริง จุดประสงค์เดิม ต้องการสื่อให้เห็นว่า เนื้อหาเป็นไปทำนองนี้แหละ เพียงเขียนไว้สั้นๆ ซึ่งผู้อ่าน อาจจินตนาการให้ละเอียดหลักหลายขึ้นได้โดยคำว่า ประมาณนั้น
คำนี้ ถ้าอ่านในบล็อกอาจไม่รกตานัก เพราะข้อความสั้นๆ แต่เมื่อมารวมพิมพ์เป็นเล่ม ทำให้ผู้อ่านรู้สึกว่า คำนี้รกเรื้อเกินไป...
อีกอย่างหนึ่ง เพื่อนเคยถอดบทเทศน์และบทบรรยายมาพิมพ์รวมเล่ม... และเมื่ออาตมาตรวจต้นฉบับก็เจอคำว่า เพราะฉะนั้น ดังนั้น และ เพราะเหตุนั้น มากเกินไป... ทำให้รู้สึกได้ว่า คำเหล่านี้ ถ้าเป็นภาษาพูดอาจไม่ขัดหู แต่เมื่อมาเป็นภาษาเขียน เมื่อเจอบ่อยๆ ก็อาจขัดตา...
จากสองกรณีนี้ ทำให้มีความเห็นว่า การถอดคำบรรยาย หรือการเขียนเรื่องเป็นตอนๆ แล้วนำมารวมเล่ม อาจมีปัญหาเรื่องคำรกหูรกตาได้ ถ้าไม่ได้ขัดเกลาอย่างละเอียดอีกครั้ง....
อาจไม่ตรงประเด็นกับที่อาจารย์ว่ามา แต่บังเอิญตรงกับเรื่องที่คุยกับเพื่อนตอนหัวค่ำ จึงนำมาเล่าเล่นๆ....
เจริญพร
สวัสดีครับ
ขอบคุณครับ วันพรุ่งนี้ผมมีเวลาที่จะออกทัวร์ครั้งใหญ่ใน go to know ครับ ค้งาอ่านบันทึกไว้เยอะเลย ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ
ผมเข้าไปอ่าน ปราชญ์ทางภาษา แล้ว ชอบมากครับ แต่ไม่ได้เขียนไว้ในบันทึก ผมจะไปเขียนอีกครั้งครับ
นมัสการครับ
เห็นด้วยกับท่านครับ บางทีคำรกตาเหล่านี้ อ่านแล้วก็เมื่อยนะครับ เบื่อได้ง่าย ต้องระวังอย่างที่ท่านว่าครับ
โดนใจเต็มๆเลยครับ ผมพูดกับลูกๆถึงการใช้ภาษาของวัยรุ่นเกี่ยวกับการใช้คำต่างๆเหล่านี้ แต่เท่าที่สังเกตุดูลูกๆไม่ค่อยใช้คำเหล่านี้กับการพูดกับผู้ใหญ่ แต่ใช้เวลาคุยกับเพื่อนๆ เขาแยกประสาทได้ดีเพราะถ้าไม่แยกมันจะโดน...อิอิ
สวัสดีครับ
ผมว่าคุณอัยการชาวเกาะเป็นคุณพ่อที่ดีมากนะครับ ผมดีใจครับที่มีแนวร่วมเรื่องการใช้ภาษาไทยที่ดีอีกท่านหนึ่ง เพราะตอนนี้วัยรุ่นเพี้ยนไปมากครับ ไปฟังเขาพูดทีไรเวียนหัวทุกทีครับ
ตามที่พระเทพภาวนาวิกรม ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดไตรมิตรวิทยาราม ประธานมูลนิธิร่มฉัตร ซึ่งให้การสนับสนุนการแข่งขันความสามารถนักเรียนตามโครงการเพชรยอดมงกุฎ ระบุว่านักเรียนไทยให้ความสนใจสมัครเข้าแข่งขันวิชาภาษาไทยน้อยมาก รวมถึงคะแนนเฉลี่ยที่ทำได้ในวิชาภาษาไทยก็ไม่ถึงร้อยละ 50 ทั้งที่เป็นภาษาประจำชาติ ซึ่งเป็นปัญหาที่กระทรวงศึกษาธิการต้องเร่งหาทางแก้ไขนั้น ศ.ดร.วิจิตร ศรีสอ้าน รมว.ศึกษาธิการ กล่าวว่า กระทรวงศึกษาธิการยอมรับว่า เรื่องคุณภาพการเรียนการสอนวิชาภาษาไทยเป็นจุดอ่อนที่ต้องเร่งพัฒนาและแก้ไข ซึ่งสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) ก็ให้ความสำคัญมาโดยตลอด ซึ่งปัญหาหลักไม่ได้อยู่ที่หลักสูตร แต่อยู่ที่คุณภาพของครูผู้สอนมากกว่า เพราะแม้แต่เขียนผลงานก็ยังเขียนกันไม่ค่อยได้ รวมถึงบัณฑิตในปัจจุบันก็เขียนไม่เป็นภาษาเช่นกัน
“ที่ผ่านมาหลายฝ่าย หลายองค์กร ได้ออกมาแสดงความเป็นห่วงเรื่องคุณภาพการเรียนการสอนวิชาภาษาไทย โดยมีการพูดมาตลอดว่าเป็นเรื่องใหญ่อีกเรื่องหนึ่งที่ต้องแก้ไข และจะปล่อยให้อยู่ในสภาพอย่างนี้ไม่ได้แล้ว ซึ่งผมก็เห็นด้วย” รมว.ศึกษาธิการกล่าว
ด้าน ดร.เบญจลักษณ์ น้ำฟ้า ผู้อำนวยการสำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สพฐ. เปิดเผยว่า สพฐ.ให้ความสำคัญกับการพัฒนาการเรียนการสอนภาษาไทยในทุกระดับชั้น เพื่อให้เด็กมีทั้งความรู้ ทักษะด้านการพูด อ่านและเขียนที่ถูกต้อง โดยขณะนี้ได้มีการปรับวิธีการจัดการเรียนการสอนภาษาไทยแบบใหม่ โดยแบ่งการเรียนภาษาไทยเป็น 3 ระดับ คือ ระดับแรกจะต้องสามารถท่องจำได้ก่อน จากนั้นเป็นการฝึกให้เด็กสามารถพูดออกเสียงได้อย่างถูกต้อง และสุดท้ายคือสามารถอ่านได้ นอกจากนี้ยังได้จัดให้มีการทำโครงงานซึ่งเด็กจะต้องออกมาพูดหน้าห้อง ใช้สระ คำควบกล้ำ จนเด็กสามารถอ่านได้คล่องขึ้น ซึ่งจากการปรับวิธีการจัดการเรียนการสอนที่ผ่านมา พบว่าเด็กให้ความสนใจและสามารถพัฒนาการใช้ภาษาไทยได้มากขึ้น แต่อย่างไรก็ตาม หากจะให้เห็นผลของการพัฒนาที่ชัดเจนคงจะต้องใช้เวลาอีกระยะหนึ่ง.
เดลินิวส์วันที่ 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา 00:05 น.
ดิฉันรู้สึกเห็นด้วยกับบทความที่อาจารย์เขียนทุกประการ และรู้สึกว่าการใช้ภาษาของวัยรุ่นปัจจุบัน สร้างความวิบัติแก่ภาษาไทยของเรามากขึ้นเรื่อยๆ ดิฉันอยากให้อาจารย์เขียนบทความแบบนี้บ่อยๆค่ะ
สวัสดีครับ คุณอทิตยา
ยินดีที่จะเขียนให้อ่านบ่อยๆ ครับ
สะบายดีเจ้า… (ช่วงนี้หนูกำลังเห่อจะไปเที่ยวลาว ขอทักทายแบบนี้นะคะ
ไม่ว่างเข้ามา GotoKnow ระยะหนึ่งแล้วค่ะ งานเยอะเหลือเกิน พอเปิดมาเจอเรื่องนี้ ถูกใจมากๆ หนูทำงานกับเด็กวัยรุ่นเยอะ ภาษาแบบนี้เจอทุกวัน เด็กชอบบอกว่า… ประมาณนั้น ไอ้เราต้องถามทุกที แล้วมันประมาณไหน ช่วยบอกมาให้ชัดเจนไม่ต้องตีความได้ไหม
คือเรื่องมันมาจากการที่คลังคำศัพท์น้อยค่ะ เวลาพูดแต่ละทีเลยสรรหาคำมาใช้ไม่ได้ ต้องหาคำที่กลางๆ อย่างเช่น อืมม์ แบบว่า ประมาณนั้น พูดไปนานๆ เข้าก็ติด เลยกลายเป็นสอดแทรกอยู่ในทุกประโยคโดยไม่รู้ตัว
อาจารย์เคยลองให้เด็กแต่งจดหมายไหมคะ หนูเคยลองให้เด็กที่จบมาใหม่ๆ แต่งจดหมายขออนุญาตถ่ายทำ พอดูแล้วจะเป็นลม ใช้คำไม่เป็น เลือกคำไม่เหมาะ เยิ่นเย้อ หรือไม่ก็สั้นจนเหมือนเขียนโทรเลข อ่านแล้ววกวน สิ่งที่ควรระบุไว้ให้ชัดก็ไม่เขียน ไอ้ที่ไม่ควรเขียนก็เขียนลงไป นี่มันเป็นปัญหาจากการที่ภาษาไม่ดีตั้งแต่ตอนเรียนหนังสือ ก็เลยลามมาถึงตอนทำงานด้วย - - “
สวัสดีค่ะอาจารย์ ^^
หนูเรียนวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร ที่มรภ.เชียงใหม่ ของอาจารย์ หนูเข้ามาอ่านบทความของอาจารย์ถูกใจบทความนี้ที่สุดเลยค่ะ
โดยที่หนูเป็นนักศึกษา เป็นวัยรุ่นคนนึง ในสังคมไทย หนูมีความคิดเห็นว่า ภาษาไทยสมัยนี้ ทั้ง เขียนทั้งอ่าน มั่วไปหมด หนูเคยเป็นคนที่ติดเกมส์ออนไลน์มาก หนูได้รู้จักกับเพื่อนๆในเกมส์ อายุน้อยที่สุดคือ 8 ขวบค่ะ หนูเคยมีความคิดว่า เด็กที่เข้ามาในเกมส์ ได้พูดคุยกะเพื่อนๆเขาใช้คำที่อ่านแล้ว มันฟังดู สับสนในความหมาย แต่เด็กๆเค้าก็เข้าใจกัน
อย่างเช่นคำว่า "กำ" ในโลกเกมส์ออนไลน์มัน หมายถึง กรรม เคราะห์กรรมที่ได้รับ หรือความหมายมันครอบคลุมมากมาย
ยกตัวอย่างคือ นายเอเล่าให้นายบีว่า"ฉันอกหักเพราะแฟนไปมีคนใหม่" นายบีเลยตอบว่า "กำ" ซึ่งในความหมาย "กำ"นั้นได้หมายถึง น่าสงสาร น่าเห็นใจ กรรมเวรจิงๆ และอีกหลายๆคำที่สรรค์สร้างขึ้นมาเพื่อให้ง่ายต่อการใช้พิมพ์เเละการเข้าใจตรงกัน แต่บางคำหนูก็ยังไม่เข้าใจความหมายมัน
หนูว่าเป็นเรื่องที่น่าเศร้า เด็กเล็กๆที่ยังไม่มีวิจารณญาณพอที่ แยกแยะได้ว่าคำไหนถูกไหนผิด แล้วเด็กจะสับสนไหมหากได้ไปเรียนรู้ภาษาไทยที่ถูกต้องในห้องเรียน เเต่ชีวิตจริงที่นำไปใช้ประจำคือคำในโลกเกมส์ออนไลน์พวกนี้ อนาคตภาษาไทยในรุ่นหลังต่อไปจะเป็นอย่างไร หากวัยรุ่นเยาวชนไม่อนุรักษ์ภาษาของประเทศตัวเองได้อย่างถูกต้อง
+ญาณิกา จิตวิทยาองค์การ+
เขียนไรม่ายรู้เรืองเล้ย