ครอบครัวของเรา ลูกของเรา

          ช่วงนี้เป็นวันดี  เห็นหลาย ๆ คู่แต่งงานกันเยอะมากทั้งในวงการบันเทิง และลูก  ๆ ของคนในแวดวงเดียวกัน ก็เลยได้ความคิดอยากเขียนเตือนใจว่าที่คุณพ่อคุณแม่คนใหม่  อยากจะบอกว่าอย่าเพิ่งมีลูกเลยถ้าไม่แน่ใจว่าจะเสียสละชีวิตส่วนตัวของคนสองคนได้  เพราะเราเป็นครูเจอลูกศิษย์ที่พ่อแม่แยกทางกันเยอะมาก  ซึ่งส่วนใหญ่จะมีปัญหาด้านอารมณ์กันมาก   และขาดความรักความอบอุ่นในครอบครัวสูง แต่พ่อแม่หลายคนอาจจะบอกว่ารักลูกมาก  แต่เอาเข้าจริงพ่อแม่ก็จมอยู่กันปัญหาจนละเลยความรู้สึกของลูก  ผู้ใหญ่ไม่เข้าใจกัน  ทะเลาะกัน ไม่พูดจากัน  ประชดประชัน  บรรยากาศเช่นนี้มีผลต่อเด็กมาก  เวลาที่เกิดความขัดแย้ง  พ่อแม่ตกอยู่ในวงจรการต่อสู้เอาชนะกัน  สภาวะอารมณ์ที่ตึงเครียดมีผลต่อบรรยากาศในบ้าน  พ่อไปทางแม่ไปทาง ลูกเกิดความหวั่นไหว  วิตกกังวล เริ่มปรับตัวได้ไม่ดี  มีปัญหาเรื่องอารมณ์  พฤติกรรม  กระทบการเรียนรู้  และด้วยความขัดแย้ง  พ่อแม่ต้องการให้ลูกเห็นใจตนเองจนลืมไปว่าลูกยังเป็นเด็ก  และลูกไม่อยากเลือกพ่อหรือแม่  แต่ลูกอยากจะให้ทั้งพ่อและแม่ยังคงทำหน้าที่พ่อแม่และหันหน้าเข้าหากัน  พ่อและแม่ที่บอกว่ารักลูกแต่ไม่เคยหยุดความต้องการของตนเอง  โต้เถียงกันต่อหน้าลูก  ดึงลูกมาเป็นพวกของตน  คงต้องถามตัวเองใหม่ว่าเป็นแก่ลูกหรือเห็นแก่ตัวมากกว่า

       ความขัดแย้งของผู้ใหญ่เป็นสิ่งที่คนเป็นพ่อแม่ต้องใช้ความเป็นผู้ใหญ่แก้ปัญหา  ควบคุมอารมณ์  สื่อสารกัน  คิดถึงความสัมพันธ์ที่เคยรักกันและทำความเข้าใจอีกฝ่าย  อย่าปล่อยให้ปัญหาในครอบครัวบานปลายออกไป  แม่จะมีความขัดแย้งในชีวิตสามีภรรยา  ต้องไม่ลืมความเป็นพ่อแม่เอาใจส่ความรู้สึกของลูก  สื่อสารให้ลูกเข้าใจในระดับที่วัยของเขาจะสามารถรับรู้ได้  ความเป็นสามีภรรยาอาจจะแปรเปลี่ยนไป  แต่ลูกยังเป็นลูกของเราไม่เปลี่ยนแปลง

      เหตุเกิดในครอบครัวมักมาจากความไม่เข้าใจกัน  ไม่ได้สื่อสารความรู้สึกที่เกิดขึ้นให้อีกฝ่ายได้รับรู้ด้วยวิธีสร้างสรรค์  ยิ่งปล่อยทิ้งเอาไว้  ความขัดแย้งยิ่งรุนแรงขึ้นจนความผูกพันทางอารมณ์ที่เคยมีกันลดน้อยถอยลง  แต่ไม่ว่าจะมีเหตุอะไรเกิดขึ้นในครอบครัว  ความเชื่อมั่นในความเป็นคนในครอบครัวเดียวกันหาวิธีแก้ไขปัญหาด้วยความรักความเข้าใจอยู่เสมอ  จะทำให้ความสงบสุขหวนคืนกลับมาในครอบครัวอีกครั้งหนึ่ง ขอเป็นกำลังใจให้ทุกครอบครัวค่ะ