ขณะที่สนทนาเรื่องเจ็บไข้ได้ป่วย คุณหมอคนชอบวิ่งได้แทรกเรื่องเล่า (เค้าอารมณ์ขันให้ฟัง) สมัยเป็นหมอหนุ่มจบใหม่ (ยังเอ๊าะ ๆ อยู่)
คุณหมอคนชอบวิ่ง : สมัยจบมาใหม่ๆ คนไข้เป็นเล็บขบมา ต้องถอดเล็บ บอกคนไข้เสร็จก็ให้พยาบาลเตรียมเครื่องมือ
พอคนไข้ทราบว่าต้องถอดเล็บ คนไข้ร้องไห้ใหญ่เลย
คุณหมอฯ บอกว่า ไอ้เราก็ปลอบว่า ไม่เป็นไรหรอก หมอก็ไม่เคยถอดเล็บให้ใคร หมอยังไม่ร้องเลย
แหมแกดันร้องดังกว่าเดิมอีก ทำไมก็ไม่รู้ อิอิ
แต่แล้ม แต่แล้มๆ
แหม.... คุยกับคุณหมอนอกจากได้ความรู้ แล้วอารมณ์ขันไม่เคยห่างหายเล้ย.....ชีวิตมีสุข....อิอิ...เดินทางปลอดภัย ถึงกรุงเทพฯ โดยสวัสดิภาพนะคะ.....เดี๋ยวจะไปกินกาแฟฟรี 1 แก้ว ที่สนามบิน...อุอุ....
น้าอึ่งอ๊อบนี่ไม่ไหวเลย เล่าปุ๊บ เอาขึ้นปั๊บเลย อิอิ
ใช่เลยค่ะพี่อึ่งอ๊อบ
เนี่ยนะ เจี๋ยนหนุ่ม คนนี้ต้องให้เจอ อะแนสสาวคนนั้น
อิอิ คนไหนรู้กันเนอะ
นี่ขนาดไม่ได้อยู่ภูเก็ต มุขยังเยอะขนาดนี้นะคะ
น่าจะจับคุณหมอคนชอบวิ่ง ...(รึเปลี่ยนเป็นคนชอบปั่น..แล้วค่ะ) กับท่านอัยการ ขึ้นเวที talk show หาเงินเข้ากองทุนเนอะ....
อูย...งงงงง
สวัสดีค่ะพี่อึ่งอ๊อบ
ก็น่าจะร้อง เพราะกัว อิอิ
แหม มีเหมือนกัน หมอมาเล่าก่อนไปเกาหลีให้ฟังค่ะ ว่า ตอนจะผ่าตัดคนไข้ มีญาติเยอะมาก ทุกคนก็จะเข้ามาดูในห้อง ICU หมอบอกให้พยาบาลให้ญาติออกไปก่อนจะได้ผ่าตัด ทุกคนก็อ้างเป็นญาติ หมด ต้องการใกล้ชิดคนไข้ ไล่เท่าไรไม่ไป หมอเลยคิดมุขเด็ด บอกญาติทุกคนว่าขณะนี้คนไข้ ต้องการเลือดด่วน กรุณาให้ญาติ ๆ บริจาคเลือดด่วน เท่านั้นแหละค่ะ วงแตกค่ะท่านผู้ชม ทุกคนเริ่มกระจายตัวออกจากห้อง บอกแค่เพียงว่า "ฉันเป็นญาติห่าง ๆ เท่านั้น" ใครละล้าละลังหมอให้นำตัวไปห้องเจาะเลือดทันที เท่านั้นแหละค่ะ ไม่มีใครรบกวนในห้องผ่าตัดอีกเลย แน่แค่ไหนเนี่ย มีอีกเยอะวีรกรรมหมอเนี่ย ห้าวจริงๆ
อารมณ์อย่างคุณหมอนี่แหละที่ทำเอาร่องรอยแห่งกาลเวลาหนีหนายไปจากใบหน้าท่าน... เพราะวันนี้ยังดูหล่อเฟี้ยวอยู่เลยนะครับ
น้องราณีขา คุณหมอมีเรื่องฮาตลอด อยู่ใกล้ได้ทั้งความรู้ ความสุข
แวะเวียนมาสวัสดีปีใหม่ค่ะ
