....อาจไม่มีใครอยากรู้ อาจไม่มีใครอยากเห็น อาจไม่มีใครอยากให้เป็น....แต่ก็จะทำ(ให้)....

....อาจไม่มีใครอยากรู้   อาจไม่มีใครอยากเห็น   อาจไม่มีใครอยากให้เป็น....แต่ก็จะทำ(ให้)...เจ้าค่ะ.... 

ฉันเป็นลูกสาวคนเดียวของพ่อแม่  ที่มีน้องชายอีกสองคนแต่ตัวเองชอบทำตัวเป็นน้องสาวให้น้องๆดูแล  เช่นจะไปไหนมาไหนก็ให้น้องไปส่ง  ให้น้องช่วยแม่ทำกับข้าว  ทำงานบ้าน 

ฉันเกิดที่อ่างทอง...แม่บอกว่าตอนคลอดต้องให้ลุงเนียนไปตามพ่อที่กำลังเล่นบิลเลียดอยู่ที่สโมสร   ออกมาตัวดำปิ๊ดปี๋เหมือนใครเอาก้อนถ่านมาวาง..คุณตาที่ตอนนั้นท่านเป็นปลัดเลยตั้งชื่อให้ว่า "กฤษณา"...

บ้านเดิมฉันอยู่ริมแม่น้ำน้อย  เกลียดไส้เดือนที่กอดกันเป็นก้อนๆกระจุกเวลาน้ำจะท่วมเข้าไส้ที่สุด....   แต่ชอบแอบขโมยเอาน้ำมันหมูของแม่ไปลอยน้ำให้ปลาตอดแล้วเอาเบ็ดไปตก...   

....จำได้ว่าตอน ป.๓ เดินตามหลังเพื่อนผู้ชาย....เด็กอะไร  อ้วนๆ  ขาวๆ..มันน่ารักดีอ่ะ  จริงๆแล้วยังจำชื่อได้แต่ไม่กล้าเอ่ย  เผื่อตอนนี้มันเป็นมือปืนจะมาปิดปากเราซะก่อน.....

พอ ๑๐ ขวบ  ก็ย้ายตามพ่อไปโตต่อที่ขอนแก่น  ใครๆไม่รู้  เลยคิดว่าฉันเป็นสาวขอนแก่น....  (แล้วเราก็ไม่บอกใครเพราะไม่มีใครถาม...ซึ่งเราก็ชอบเพราะ ...น้องเป็นสาววัยอ่อน....  ยามเมื่อแลงฝันหวาน....)  

....จำได้ว่าตอน ป.๕ ก็มีเพื่อนผู้ชายเดินตามหลัง  ...พวกมันวางแผนเดินตามหลังเราแล้วล้อเลียนเรา..ยั่วให้เราเหลียวหลัง...มันส่งเสียงล้อกันว่า  "ก๋าสนิท  เขียบตะก๋า...กฤษณา..ขาตะเกียบ"....อืมมม...ดูมันๆ.....อดไม่ได้เลยต้องเหลียวหลังไปดูหน้ามัน  มันก็แอบถ่ายรูปเรา....แช้ะๆ....สุดท้ายมันก็เอารูปมาให้เรา...สงสัยมันไม่อยากเก็บไว้กลัวไม่เป็นมงคลมั้ง

จากนั้นก็ไปเป็นสาว(สวยไหมฮึ?)ที่กรุงเทพฯ   เรียนจบพยาบาลจุฬาฯก็ไปใช้ทุน...(RAD...แรด...)ที่ รพ.สมเด็จ ณ ศรีราชา ชลบุรี ....  เป็นสาว(ก๊วน)ซ่าน่าดู...เล่นเทนนิสได้  โยนโบว์ลิ่งเป็น  เผ่นไปติ๊ดชึ่งที่เทคพัทยาก็บ่อย  ขยันว่ายน้ำก็ที่นี่แหละ....หนุ่มตอมเยอะ....

แล้วสุดท้ายก็ได้มาสเตอร์(มาสเซอร์)อัสสัมชัญ ศรีราชา...  แต่งงานมันทั้งที  ฉลองทั้งที่ชลบุรีและที่ขอนแก่น... ทั้งพิธีทางพุทธและคริสต์....  แต่เจ้าบ่าวคนเดียวกันเลยได้ฮันนีมูนสองรอบ....สนุกดี....  

....จำได้ว่าขาตะเกียบคู่นี้แหละ  ได้เป็นเชียร์ลีดเดอร์กีฬาสีสถาบันนักศึกษาพยาบาล  ตอนนั้นทั้งศิริราช  รพ.ตำรวจ.....อุ๊ย  หลายแห่ง  แข่งกันงาม......

ฉันเป็นผู้หญิงตัวผอมๆ  แห้งๆ  เล็กๆ   ผิวสีแทนดูดี  หมายถึง ผิวสีดำแทนขาวถ้าดูดีๆ....  มีน้ำใจงาม  มีจิตใจโอบอ้อมอารี  รักเด็ก...โดยเฉพาะเด็กหนุ่มๆ... เอ็นดูเหมือนลูกเหมือนเต้าน่ะค่ะ....(ติ๋ว)รักทุกๆคน..... 

เป็นคนเชื่อคนง่าย  เรียกว่า innocence.... คล้ายแกล้งโง่   ใครให้ทำอะไรก็ทำหม๊ด  ใครว่าไงก็เชื่อหม๊ด  เช่น มีผู้ใหญ่ใจดีท่านให้เขียนการบ้านส่งทั้งๆที่ไม่มีคะแนนให้...ก็ทำ....  เป็นคนที่ว่าสอนนอนง่าย  ว่างั้นเถอะ ....

ลองไปถามใครต่อใครในที่ทำงานว่า...จุดยืนพวกคุณอยู่ที่ไหน(กะจะลอกความคิดซะหน่อย)...พรรคพวกตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า....อยู่ที่ส้นเท้า(ตีน)...อย่างหม่อมคึกฤทธิ์ท่านว่าไว้...แล้วฉันจะกล้าลอกคำตอบ  หรือผ่าเหล่า  ผ่ากอ  ผ่าพวกไหมเนี่ย ถ้าฉันตอบเป็นอื่น.....

แต่จะว่าไปนั้น.....  ฉันไม่ค่อยจะมีจุดยืนเป็นของตัวเองสักเท่าไหร่   ฉันชอบเดินไปเดินมา ไม่นิ่งละมากกว่า  จึงกลายเป็นจุดเดินซะเป็นส่วนใหญ่   และที่สำคัญฉันเดินคล้ายแม่ปู แถมชอบสั่งการให้ลูกปูเดินตรงๆ(แบบแม่ปู)ซะด้วย..... 

สุดท้ายจากจุดยืน  กลายเป็นจุดเลี้ยว  จุดเลื้อย  ลัดเลาะ  เกาะไปได้ทั่ว...   ใครอย่าเผลอโน้มกิ่งมาใกล้ก็แล้วกัน  แม่พันเป็นหนวดตำลึงเชียวแหละ.....โปรดระวัง!....... 

ชีวิตไม่ค่อยจะตั้งเป้าวาดหวังไว้สักเท่าไหร่เพราะเป็นคนที่ไม่กล้าเผชิญความผิดหวัง   ไม่ต้องการอะไรมากไปกว่ามีความสุข   หาความสุขให้ได้ไปวันๆ...  จึงอยากทำอะไรเพื่อให้ตัวมีสุขและพลอยแถมให้คนใกล้ตัวมีสุขไปด้วย...   แบบว่า ใจบุญ  เอื้ออาทร(ให้ผ่อนนาน)  น้ำใจงาม  อะไรประมาณนี้.....

ฟังดูแล้วไม่เห็นจะมีอะไรดี   แต่ไอ้ที่เจริญรุ่งเรืองอยู่ได้ทุกวันนี้เพราะวาสนาดีมากกว่า   ที่มีโอกาสพบแต่เพื่อนดีๆทั้งนั้น....  ทั้งเพื่อนทั้งคนรอบข้างดี๊ดี....  คอยแนะนำ...  คอยชักจูง....  คอยผลักไส.... ให้ทำดี  ทำแต่สิ่งดีๆ

....เห็นไหม  แข่งเรือแข่งพายน่ะแข่งได้  แต่แข่งบุญวาสนาให้ได้พบเพื่อนดีๆ (อย่างใน G2K..เฮฮาศาสตร์) เนี่ยน่ะ...  แข่งกันไม่ได้หรอกจ้ะ....   ขอบอก..... 

ส่วนเรื่องเฮฮานั้น....  ฉันฮาได้ไม่ต้องมีเหตุผล(เหมือนใครบางคน)จ้ะ   เห็นหมาตัดขนเดินข้ามถนนก็ขำได้   หรือเห็นหมาขี้ริมถนนก็หาเรื่องมาเล่าให้ขำได้....   อาจเป็นเพราะฉันดมก๊าซหัวเราะที่ใช้ดมยาสลบผู้ป่วยอยู่ทุกวันละมั้ง...  เอ.....หรือไม่งั้นก็สงสัยว่า  ฉันท่าจะบ้า....เหมือนใครบางคนน้า...(อีกนั่นแหละ)...อิ...อิ... 

(....ใครเผลออ่านบันทึกนี้.....หลงกลแล้วหละเจ้าค่ะ...3อิ.....)