จันทรา . . . จะล่วงเลยลับฟ้าหรือไฉน วานบอกคนที่เราเฝ้าห่วงใย ว่าตัวไกลแต่จิตอยู่คู่นิรันดร์

พอฤดูหนาวย่างใกล้เข้ามา อารมณ์ของความคิดถึงบ้าน อยากกลับบ้าน มักจะเกิดต่อเนื่องอย่างยาวนาน คิดถึงทุกคนที่บ้าน คิดถึงพี่ขวัญ พี่เล่ย์ พี่เดวิด ของป้าหมู คิดถึงนะค่ะ . . .  คิดถึงที่สุดในโลก 

     หอมกลิ่นดอกไม้ชายป่า

  ดึกแล้วหนาเรไรไม่ส่งเสียง

  สายลมอ่อนพัดอยู่เป็นคู่เคียง

  พฤกษาเรียงรายประดับราตรี

       ใจมนุษย์บางครั้งช่างสับสน

  เคยกังวลบางครั้งยังคิดหนี

  อุปสรรคดังศิลากั้นวารี

  หรือความดียุติธรรมนั้นคือเงา

       แต่มีคนมากระตุ้นรุนให้สู้

  เราจึงรู้สึกกายหายเงียบเหงา

  มองดูแล้วแววตาอาทรเรา

  ที่ยังเขลาไม่รู้ธรรมประจำใจ

     จันทรา . . .

  จะล่วงเลยลับฟ้าหรือไฉน

  วานบอกคนที่เราเฝ้าห่วงใย

  ว่าตัวไกลแต่จิตอยู่คู่นิรันดร์

                        สิงหาคม ๒๕๑๗

 

พระราชนิพนธ์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี