อาทร

จันทรา . . . จะล่วงเลยลับฟ้าหรือไฉน วานบอกคนที่เราเฝ้าห่วงใย ว่าตัวไกลแต่จิตอยู่คู่นิรันดร์

พอฤดูหนาวย่างใกล้เข้ามา อารมณ์ของความคิดถึงบ้าน อยากกลับบ้าน มักจะเกิดต่อเนื่องอย่างยาวนาน คิดถึงทุกคนที่บ้าน คิดถึงพี่ขวัญ พี่เล่ย์ พี่เดวิด ของป้าหมู คิดถึงนะค่ะ . . .  คิดถึงที่สุดในโลก 

     หอมกลิ่นดอกไม้ชายป่า

  ดึกแล้วหนาเรไรไม่ส่งเสียง

  สายลมอ่อนพัดอยู่เป็นคู่เคียง

  พฤกษาเรียงรายประดับราตรี

       ใจมนุษย์บางครั้งช่างสับสน

  เคยกังวลบางครั้งยังคิดหนี

  อุปสรรคดังศิลากั้นวารี

  หรือความดียุติธรรมนั้นคือเงา

       แต่มีคนมากระตุ้นรุนให้สู้

  เราจึงรู้สึกกายหายเงียบเหงา

  มองดูแล้วแววตาอาทรเรา

  ที่ยังเขลาไม่รู้ธรรมประจำใจ

     จันทรา . . .

  จะล่วงเลยลับฟ้าหรือไฉน

  วานบอกคนที่เราเฝ้าห่วงใย

  ว่าตัวไกลแต่จิตอยู่คู่นิรันดร์

                        สิงหาคม ๒๕๑๗

 

พระราชนิพนธ์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ความทรงจำ



ความเห็น (14)

เขียนเมื่อ 
  • เป็นไข้จะไปนอน
  • แต่เห็นบันทึกพี่หมูแล้ว
  • จะพลาดได้อย่างไร
  • ดีใจที่พี่เราเขียนบันทึก
  • มีความทรงจำดีๆๆนะครับ
  • ขอบคุณมากครับ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ อ.หมู

  • ตามคนเป็นไข้เข้ามาครับ
  • 7วันแล้วน่าจะหาย ติดบร็อก ไม่ได้ผักผ่อน
  • เลยไมหายซักที
  • อ่านบทกลอนแล้วคิดถึงบ้านในวัยเยาว์
  • ใจมันหวิวๆยังไงไม่รู้
  • ขอบคุณมากครับ

สวัสดีค่ะ

 จะไปประชุมที่บ้านต้นไม้ บึงฉวาก สุพรรณบุรี 3 วันค่ะ อยู่ใกล้กันไหมนี่

เป็น บทกวีที่งดงาม จับใจ มาก ๆ ครับ

ผมชอบท่อนนี้จังครับ

  จันทรา . . .

  จะล่วงเลยลับฟ้าหรือไฉน

  วานบอกคนที่เราเฝ้าห่วงใย

  ว่าตัวไกลแต่จิตอยู่คู่นิรันดร์

ผมว่า คำว่า "ไฉน" และ "ห่วงใย" ได้ทั้ง ถ้อยคำ และจังหวะ ถ้าลองอ่านออกเสียง จะได้จังหวะจะโคนพอดิบพอดีครับ ...

เขียนเมื่อ 

Pสวัสดีคะอ.ขจิต ฝอยทอง ขอบพระคุณมากคะที่แวะมาเยี่ยม ทั้งที่ไม่สบาย หายป่วยในเร็วไวกลับไปเป็นขัวญใจชาว G2K ไปเฮฮาศาสตร์ ดงหลวงด้วยกันนะค่ะ ไปโอเรกอนจะขอยืมวัวพันธุ์ซาลิวานของพ่อขี่ไปส่งนะ

 

Pคุณเกษตรยะลาค่ะแวะมาเยี่ยมให้กำลังใจเสมอ ขอบคุณนะค่ะ แวะไปชมดอกกล้วยไม้ที่บล็อกคุณสวยมากคะ

ดิฉันมักชอบอ่านบทกลอนมาก บางบทกลอนอ่านแล้วหวนคิดถึงอะไรได้หลายเรื่องราว เป็นจังหวะหนึ่งของชีวิตคนเราจริง ๆ นะค่ะ

จันทรา . . .

  จะล่วงเลยลับฟ้าหรือไฉน

  วานบอกคนที่เราเฝ้าห่วงใย

  ว่าตัวไกลแต่จิตอยู่คู่นิรันดร์

--- คิดถึงบ้านและคิดถึงหลาน ๆ ---

 

Pคุณรุ่งค่ะพรุ่งนี้เราเจอกันแล้วนะค่ะ

 

Pคุณภีรตา ; สบาย ๆ สไตล์คนกันเอง ไม่น่าเชื่อว่าคุณช่างเป็นชายหนุ่มที่มีอารมณ์โรแมนติกเหลือเกิน และหลายบันทึกที่คุณเขียนช่างเป็นบทกลอนความรักที่อ่อนโยนน่าประทับใจนะค่ะ

 

 





 

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ เห็นใจคนอยู่ไกลบ้านยามหน้าหนาว ที่ค่ำเร็วแล้วมันหนาวทั้งกายและหนาวที่หัวใจเมื่อคิดถึงใครๆไม่ว่าจะเป็นคนรัก เพื่อนรักและคนในครอบครัว ยังดีที่เมืองไทยไม่หนาวมากเท่าไหร่นะคะ ตอนตัวเองอยู่ต่างประเทศแล้วเดินท่อมๆอยู่ยามค่ำในคืนหนาวมันรู้สึกโดเดี่ยวมากเลยค่ะ

คุณหมูทำงานที่สุพรรณบุรีหรือคะ อยู่ใกล้กันนิดเดียว

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณPคุณนายดอกเตอร์อย่างที่สุดคะ ที่แวะมาเติมความคิดถึงอย่างอบอุ่น

บ้านอยู่มุกดาหาร พึ่งย้ายจากโรงพยาบาลของท่านปัญญาฯ มาเป็นครูซึ่งเป็นฝันที่อยากจะเป็น ย้ายมาสุพรรณฯใกล้จะ 2 ปีเดือนธค.นี้

ชอบธรรมชาติ ชอบน้ำ ก็เลยแอบย่องไปแถว ๆ ริมน้ำบ้านคุณนายฯเสมอ บ้านไม่อยู่ติดแม่น้ำโขงหรอกนะค่ะ อาจจะเพราะเป็นคนอ่อนไหวกับธรรมชาติ ที่วิ'ลัยอยู่กับธรรมชาติมาก มีทุ่งข้าว เขียวเกือบตลอดปี ยามตะวันยอแสง มองแล้วสวยจับใจเหลือเกิน แต่ก็งอแงทุกครั้งที่มอง ในยามนี้ต้องกอดตัวเองให้แน่น ๆ ด้วยคะ

วันที่น้องรุ่งประชุมที่สุพรรณฯเราคุยกันจนเวลาผ่านไปไม่รู้ตัว คุยกันหลายเรื่อง ถึงหลาย ๆ คน คุยถึงคุณนายฯ เราอยู่ใกล้กันแค่นี้เอง ชี้ให้น้องดูทางแยกที่จะไปอยุธยา

คงมีโอกาสได้เจอนะค่ะ

หนาวนี้  บอก อ.หมูว่า   ไม่หนาวจิต

หมู่มิ่งมิตร มากมาย ไม่หมายหมอง

ร่วมใจกัน สร้างสิ่งดี ดั่งใจปอง

ร่วมกันร้อง ร่วมกันสร้าง ทางความดี

........

ชอบธรรมชาติ ชอบน้ำ ก็เลยแอบย่องไปแถว ๆ ริมน้ำบ้านคุณนายฯเสมอ บ้านไม่อยู่ติดแม่น้ำโขงหรอกนะค่ะ อาจจะเพราะเป็นคนอ่อนไหวกับธรรมชาติ ที่วิ'ลัยอยู่กับธรรมชาติมาก มีทุ่งข้าว เขียวเกือบตลอดปี ยามตะวันยอแสง มองแล้วสวยจับใจเหลือเกิน แต่ก็งอแงทุกครั้งที่มอง ในยามนี้ต้องกอดตัวเองให้แน่น ๆ ด้วยคะ

 

ไว้มีโอกาสจะไปร่วมกอดแน่น ๆ ข้างทุ่งข้าว ยามตะวันทอแสง อยากเห็นความสวยที่จับใจคนดี

 

เขียนเมื่อ 

สมัยเรียน  ม. 3  แต่กลอนบทหนึ่งว่า

 

ลมหนาวโชยพัดปลิวพลิ้วใบไผ่

น้ำค้างใสยวนใจใฝ่ถวิล

จิ้งหรีดน้อยเดินย่องมาเลียกิน

กลิ่นไอดินลอยเคว้งท้องทุ่งนา...

....

คิดถึงบ้านอย่างไม่รู้จบ ... โดยเฉพาะหน้าหนาว หัวใจของผมยิ่ง "ฮำฮอน" ...

เขียนเมื่อ 

แหมนค่ะอาจารย์ ทั่งเบิ้ดที่เว้าเอื้อยกะเป็นจั่งซั่นคือกัน

คึดฮอดพี่ดินกับน้องแดนหลาย

 

เป็นความงาม ของความรู้สึกครับ

คิดฮอดพี่สาวที่น่าฮัก

คิดฮอดแฮงๆครับผม

เขียนเมื่อ 

P น้องอึ่งค่ะ

ไว้มีโอกาสจะไปร่วมกอดแน่น ๆ ข้างทุ่งข้าว ยามตะวันทอแสง อยากเห็นความสวยที่จับใจคนดี

มาเถอะคะคนดี พี่รอน้องเสมอ

คิดถึงนะค่ะน้องอึ่ง

เขียนเมื่อ 

P
น้องเอกค่ะ

คึดฮอดคือกันค่ะ คึดฮอดแฮง ๆ หลาย ๆ

โอกาส คือเวลา เวลา คือโชค . . . พี่โชคดีที่ได้เป็นพี่สาวของน้องเอก ขอบคุณนะค่ะ

เฟิน
IP: xxx.230.107.247
เขียนเมื่อ 

ถอดคำประพันได้ว่าไงนะอยากรุ้ง่า