ป้าแดง สังเกตว่า วิถีชีวิตของคนบ้านป้าแดงเปลี่ยนไปมาก พื้นที่ทุ่งนาบางแห่ง ถูกทำเป็นรีสอร์ท เป็นบ่อปลาสำหรับกีฬาตกปลา ที่มีผู้รู้บอกว่า เป็นบาปยิ่งนัก

วันนี้ป้าแดง มีภารกิจ ไปต้อนรับแขกแก้วที่ สนามบินอุดร จึงอดไปทำพิธีในวันปิยะมหาราช

และต้องอดข้าวมื้อเที่ยงกับแขกแก้วไปด้วยเพราะติดเม้าท์ทางโทรศัพท์ กับ น้องหนิง DSS ถึงบุคคลที่สาม ที่ไปแอ๋วเมืองปาย ซึ่งเป็นประเด็นที่มันส์มากวางสายมันลง อิอิอิ  หันกลับมาอีกที่ กับข้าวเกลี้ยงโต๊ะ  ซะและ ....

 อดไปถึง สองรายการ ป้าแดงจึงไม่อยากอดในสิ่งที่อยากทำมานาน หลังจากที่เห็นบันทึกของอาจารย์แผ่นดิน เกี่ยวกับทุ่งนา เลยสะพายกล้องตัวเก่ง พร้อมเลนส์เทเลซูม ขี่มอไซด์ชมทุ่งในยามเย็น

พระเจ้า !!!!! ป้าแดงอดที่จะดัดจริตไม่ได้   เพิ่งจะรู้ว่าข้าวที่กำลังออกรวงใหม่ใกล้จะแก่ มันช่างหอมชื่นใจจริงๆ จนคิดไปว่า เราไม่น่าเอามาทำข้าวเม่าเลย น่าจะปล่อยให้มันหอมอยู่กับทุ่งอย่างนี้นานๆๆ

 ทุ่งรวงเขียว

 

มีสิ่งหนึ่งที่ป้าแดง สังเกตว่า วิถีชีวิตของคนบ้านป้าแดงเปลี่ยนไปมาก พื้นที่ทุ่งนาบางแห่ง ถูกทำเป็นรีสอร์ท เป็นบ่อปลาสำหรับกีฬาตกปลา ที่ผู้รู้บอกว่า เป็นบาปยิ่งนัก

อาชีพ ปลูกยาสูบ ซึ่งเป็นอาชีพหลักของชาวบ้าน เริ่มลดลงไป สังเกตจากแปลงกล้ายาสูบที่เห็นมีน้อยลงกว่าที่เคยพบเห็นมาก ป้าแดง แอบซูมจากทางหลวง

 

 แปลงกล้ายาสูบ

 

หลังจากชื่นชมกับทุ่งข้าว ก็ปักหลักถ่ายรูป รอให้พระอาทิตย์ลับต้นไม้ 

ลองมาโครตามแนวถนัด ไม่รู้ต้นอะไร ไปงอกงามอยู่บนตอไม้ แสดงว่าตอไม้มีชีวิต หาใช่ตอไม้ที่ตายแล้วไม่

 

 มะขามอ่อน

 

ลองมาโครดอกหญ้า คงจะหลุดโพกัส ภาพจึงไม่คมชัดเลย

 

 ดอกหญ้า

 

แม้ว่าจะได้สูดอากาศบริสุทธิ์ยามเย็นและกลิ่นหอมๆของรวงข้าว แต่การหมุนเลนส์หาจุดโฟกัส มันทำให้ป้าแดงเวียนหัวจัง ออกรอบทีไร เป็นเวียนหัวทุกที เลยต้องกลับบ้าน ได้รูปมาไม่กี่รูปและถูกใจไม่กี่รูป วันหลังคงต้องลองใหม่อีกที

ทุกภาพ ถ่ายด้วย Canon EOS Kiss Digital X เลนส์ซูม 70-300 iso 400 ใช้ค่า F 14 สำหรับถ่ายภาพวิวไกล ใช้ค่า F 5.6 กรณีถ่ายใกล้มาโคร

ย่อภาพแล้ว autocontrast 1 ครั้ง unsharp mask 1 ครั้ง แล้วใส่กรอบ เป็นอันเสร็จสิ้นกระบวนการ

 ตะวันลับต้นไม้