ถ้ามีความขัดแย้ง ก็รู้สึกว่า เราต้องใช้เวลาคลี่คลาย และให้โอกาสกัน ให้อภัยกัน

           สองวันมานี้  ร่วมย้อมผ้ากับเด็กๆและแม่บ้าน  เด็กบางคนย้อมเสร็จก็ไป เรียนคอมพิวเตอร์กับ หลวงพี่คาวุฒิที่มาดูแล ห้องคอมฯ ที่นี่

          ก่อนทำงาน เราก็จะคุยกันมาก่อนแล้วว่า วันนี้จะทำผ้าให้เป็นประเภทอะไร  และลายน่าจะอยู่ประมาณไหนและมาดูงานเก่าๆ ที่เราทำกันเอาไว้  ฉันถ่ายรูปเก็บไว้ทุกลาย  บางครั้งก็ชวนแม่บ้าน มาดูลายเก่าๆที่เขาทำ บอกว่า อันนี้สวย   อันนี้ดี     อันนี้ ปรับปรุง     อันนี้ลายใหม่นะ ...แม่บ้าน บอกว่า ตอนทำ นี่ไม่รู้ว่า มันออกมาเป็นอะไร  และเวลามาดูภาพจากที่ถ่ายรูป แล้ว สวยมาก ....เป็นงั้นไป

       การนั่งฟังแม่บ้าน คนนี้ เล่าเรื่องนั้น เรื่องนี้ ในหมู่บ้านก็สนุกดี  จริงๆฉันก็ไม่ค่อยรู้รายละเอียดของแต่ละครอบครัว มากนัก รู้แต่โดยรวม เป็นส่วนมาก

       ฉันฟัง ด้วยความเป็นกลางซะมากกว่า ถ้ามีความขัดแย้ง ก็รู้สึกว่า เราต้องใช้เวลาคลี่คลาย และให้โอกาสกัน ให้อภัยกัน และก็ชักชวนให้ทุกคนร่วมมองอย่างเข้าใจพื้นเพ และมองเปรียบเทียบกับ หมู่บ้านอื่น สังคมที่ใหญ่ขึ้น 

      แต่แม่บ้านก็ชอบเล่าทุกเรื่องให้ฉันฟัง ที่เด็กรักป่า เป็นที่รวมๆ วงเราทำงานไปก็คุยไป ซักพักก็มี พ่อบ้าน แม่บ้านคนอื่น แวะเวียนมาร่วมแลกเปลี่ยนด้วย

     บางที ความสุข ก็อยู่ที่เราได้ทักทายกัน แบ่งปันความรู้สึกให้กันและกันกับเพื่อนบ้าน