ศึกษาลักษณะบังคับกลอนสุภาพด้วยกลอนสุภาพ กลอนสุภาพ ทราบความ ตามกำหนด กลอนหนึ่งบท มีสองบาท ไม่ขาดหาย หนึ่งบาทมี สองวรรค หลักบรรยาย แต่หนึ่งวรรค ผ่อนคลาย ได้ตามควร หนึ่งวรรคมี แปดคำ สูตรสำเร็จ อาจมีเจ็ด เก้าคำ จำกระสวน วางจังหวะ ถ่ายเท อย่าเรรวน ตามกระบวน ถ้วนถ้อย หลักร้อยกรอง สัมผัสท้าย วรรคหนึ่ง พึงสดับ ส่งไปรับ คำสาม ในวรรคสอง หรืออาจใช้ คำห้า มารับรอง เป็นแบบของ กลอนนี้ ที่ใช้กัน ท้ายวรรคสอง ต้องสัมผัส ท้ายวรรคสาม ให้งดงาม ถ้อยคำ นำจัดสรร ท้ายวรรคสาม ส่งสัมผัส รัดผูกพัน คำสามวรรค สี่นั้น ต้องคล้องจอง หรืออาจเป็น คำที่ห้า ดังว่าไว้ ก็มีใช้ รับสัมผัส จัดสนอง เมื่อแต่งบท ต่อไป ต้องไตร่ตรอง มีคำคล้อง ระหว่างบท จดจำไว้ คือคำท้าย บทต้น ส่งสัมผัส ให้ร้อยรัด ท้ายวรรคสอง ของบทใหม่ วรรณยุกต์ ท้ายวรรค ต้องใส่ใจ มีหลักให้ ปฏิบัติ จัดสำเนียง ท้ายวรรคหนึ่ง ว่าไว้ ไม่บังคับ ท้ายวรรคสอง ต้องนับ ระดับเสียง ห้ามสามัญ ห้ามตรี ที่ร้อยเรียง ต้องหลีกเลี่ยง เพราะผิด ทฤษฎี ท้ายวรรคสาม วรรคสี่ นี้กลับกัน เสียงตรีเสียงสามัญ อยู่ที่นี่ วรรณยุกต์ อื่นใด มิให้มี ตามวิถี กลอนสุภาพ ทราบไว้เอย
สุดยอดไปเลยครับ พี่