เพราะด้วยความฝันแท้ๆผมจึงได้มานั่งเขียนบันทึกฉบับนี้
เมื่อคืนเข้านอนไม่ดึก คิดว่าก่อนเข้านอนอ่านหนังสือ อ่านบันทึกที่เกี่ยวข้องกับเรื่องราวที่ฝัน จึงฝันได้เป็นตุเป็นตะ (จะเรียกแบบนี้ก็ไม่ถูก เป็นเรื่อง เป็นราว ฝันมีสาระเหลือเกิน)
ในความฝันผมได้สนทนากับ พี่ธวัช หมัดเต๊ะ แห่ง สคส. ถกกันนานเรื่องของ “เครือข่าย” คุยกันทุกแง่ ทุกมุมหมดจด เสมือนผมถอดบทเรียนตัวเอง จากผู้รู้ ถอดประเด็นจากหนังสือที่เคยอ่าน บันทึกหลายๆเรื่องที่อ่าน ก็เป็นเรื่องแปลกดี

ผมเขียนบ่อยในช่วงนี้ถึง “เฮฮาศาสตร์” และเมื่อมีโอกาสได้พูดคุยกับพ่อครูบาสุทธินันท์อย่างใกล้ชิดแล้ว ทำให้ผมเข้าใจลึกซึ้งกับกระบวนการของเฮฮาศาสตร์ ว่าเป็นกระบวนการขับเคลื่อนการทำงานทางปัญญาที่ใช้หลักจิตวิทยาในการดึง “ใจ”ของคนเข้ามาร้อยรัด ก่อนที่จะปฏิบัติกิจกรรมต่างๆเพื่อผลักดันพัฒนาสังคม เหมือนที่เพื่อนผมคนหนึ่งได้บอกผมว่า ใช้มาตรฐานของใจ : NORM หรือ Network of real mind ใจแท้ที่เรามารวมกันคิดและสร้างสรรค์สิ่งดีงาม
จากการพูดกันหลายๆครั้งของเรา สิ่งที่ปรากฏขึ้นมาชัดเจนเรื่อยๆ คือ แนวทางการเคลื่อนไหวและการต่อสู้เพื่ออนาคตของประเทศ (ผมฝันไปไกลถึงขนาดนั้นทีเดียวเชียว) เราทราบดีว่า “ปัญญา” และ “ทุนทางปัญญา” เป็นสิ่งที่สำคัญมาก สำหรับสังคมที่มีความซับซ้อน ซ่อนเงื่อนเหมือนในทุกวันนี้ หากทาง KM ก็มองว่า “ปัญญา” ที่ได้จากความรู้ภายนอก(Explicit Knowledge )แต่เพียงอย่างเดียว ยังไม่พอ ต้องอาศัยความรู้ฝังลึก (Tacit knowledge) เพราะเป็นปัญญาที่มาจากการปฏิบัติและตกผลึก ตรงนี้เป็นของดีที่ต้องดึงขึ้นมาใช้ประโยชน์
แต่!!! ยังไม่พออีกครับ บางอย่างเราพอมีปัญญาอยู่บ้าง ก็ยังไม่ทันต่อการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็ว รุนแรงเหมือนทุกวันนี้ เราต้องใช้ “จินตนาการ” เข้ามาช่วย ปัญญาบวกกับจินตนาการก็ค่อยๆขับเคลื่อนไป อนาคตสดใสแน่นอน
มุมคิดของผมเชื่อมั่นใน “ปัญญา” และ เชื่อมั่นยิ่งขึ้นไปต่อการใช้ทั้ง "พลังปัญญาและจินตนาการ" เป็นทุนสำคัญในการผลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส
ในหนังสือ “พลังปัญญาและจินตนาการ”searching for wisdom and imaginination ของท่านอาจารย์ชัยวัฒน์ ถิระพันธุ์ ท่านได้บอกถึง ยุทธศาสตร์สามเหลี่ยมมหัศจรรย์ เป็นแนวทางอันที่จะผลักดันให้เกิดพลังปัญญาและจินตนาการไว้อย่างน่าสนใจเกี่ยวกับสามเหลี่ยมที่ว่านั้นแบ่งออกเป็น
เหลี่ยมที่ ๑ สถาบันทางวิชาการ
เป็นแหล่งผลิตปัญญา และสอนให้มนุษย์ได้คิด แบบ Abstract ถ้าไม่มีการคิดแบบนี้จะไม่สามารถถอดบทเรียน ไม่สามารถเห็นรูปแบบ (Pattern) การเปลี่ยนแปลง แต่เห็นป่าเป็นเพียงต้นไม้เป็นต้นๆ และเห็นสัตว์ตัวเป็นๆ ไม่ได้เชื่อมโยงความสัมพันธ์ อย่างไรก็ตามปัจจุบันสถาบันทางวิชาการไล่ไม่ทันต่อสถานการณ์ที่เปลี่ยนไปสอนโดยใช้ตำราวิธีการเก่าๆ และไม่แสวงหาองค์ความรู้ใหม่ ดังนั้นจะทำอย่างไรให้สถาบันวิชาการมีการเปลี่ยนแปลงสอดรับกับการเคลื่อนไหวของสังคม
เหลี่ยมที่ สอง Civic Action
ในภาคปฏิบัติจะเป็นการลงมือทำแบบ Learning by doing, learning by testing และ learning by reflectioning อยู่ตลอดเวลา เรารู้ดีว่า ต่อให้มีความรู้หรือนั่งประชุมกันให้ตาย จะไม่ความหมายหากเราไม่ลงมือปฏิบัติ นี่เป็นพันธกิจอย่างหนึ่งของ “เฮฮาศาสตร์” เมื่อรวบรวมพลังของเครือข่ายได้พร้อมพรัก ต่อไปก็คือการลงมือปฏิบัติให้เห็นเป็นรูปธรรม จากสิ่งเล็กๆไปสู่สิ่งใหญ่ ด้วยใจ ด้วยพลังของประชาสังคม
และเหลี่ยมที่สาม เป็น การสื่อสารเพื่อการเปลี่ยนแปลงสังคม (Communication for social change)
ผมฝันเห็นความงดงามของการนำเสนอออกไปเพื่อให้เห็นกลไกการทำงานที่เป็นธรรมชาติของเฮฮาศาสตร์ ตลอดเวลาที่ผ่านมาผมมองว่าเรามีปัญหาในเรื่องนี้ (ไม่ได้กล่าวเฉพาะเฮฮาศาสตร์นะครับ) เรามีปัญหาอย่างมากในการสื่อสารกับสาธารณะ ซึ่งข้อถกเถียงเหล่านี้ต้องใช้ปัญญา อาศัยบทเรียน และอาศัยเวลาในการสื่อสารสาธารณะ และนี่ก็เป็น การสื่อสารเพื่อการเปลี่ยนแปลง การสื่อสารไม่ได้จำกัดเฉพาะทำผ่านสื่อมวลชน แต่เรายังมีสื่อชนิด “มนุษย์ต่อมนุษย์” (Human communication) หรือ Face to Face : F2F อย่างที่ชุมชน Gotoknow เราทราบกันดี รวมถึงสื่อพื้นบ้านต่างๆ แต่การสื่อสารที่เป็นอยู่ยังไม่เข้าไปอยู่ในใจคนรับสื่อ จะทำอย่างไร?? ตรงนี้เป็นโจทย์ที่ท้าทายข้อหนึ่งในยุคการสื่อสารที่ไร้พรมแดนเช่นนี้
เฮฮาศาสตร์จะไปทางไหน??? ผมมองว่าเส้นทางขับเคลื่อนนั้น เริ่มเห็นชัดเจนมากขึ้นเมื่อพ่อครูเดินทางเชื่อมใจลูกหลานทุกภาค ไม่เว้นแม้ที่เมืองปายบ้านผม เหนือสุดในประเทศเลยทีเดียว
การสร้าง “ศรัทธา” ในช่วงเริ่มแรก เป็นจุดเริ่มที่สำคัญ หากได้ “ใจ”ได้ “ศรัทธา” ทุกอย่างที่คิดต่อก็ง่ายไปหมด และนี่เป็น KM inside ที่เนียนอยู่ในกระบวนการคิด การก้าวเคลื่อน เริ่มจาก “คน” (Individual) ต่อไปก็เป็นรูปแบบ Node และไปสู่ เครือข่าย (Network) ที่ทรงพลัง ที่ท่าน อ.ประเวศ วะสี ท่านบอกว่ารูปแบบ INN.
เอ...ผมฝันไปหรือเปล่านี่??? ลุกจากที่นอนนั่งทบทวน ผมยังจำเนื้อหาได้แม่น...
กระผมฝันไปจริงๆครับ แต่เนื้อหาฝันของผม มีช่องทางที่เป็นไปได้ไม่ยากนัก ตอนนี้ก็ได้เริ่มต้น บรรดากลุ่มคนคุณภาพ - Blogger ก็ขานรับกันน่าชื่นใจครับ
ในฝันครั้งนี้มีเพียงพี่ธวัช หมัดเต๊ะ กับผม ฝันที่เป็นวิชาการแบบนี้ ตื่นขึ้นมากลับสดชื่นแจ่มใส ไม่เครียดเลยสักนิด
ผมแอบคาดหวังไว้ในใจว่า อยากมีหลายๆท่านมาร่วมเส้นทางฝัน...มาสร้างจินตนาการร่วมกัน สร้างเครือข่ายทาง “ปัญญา” ร่วมกันครับ!!!
จะเริ่มฝันที่ว่า คงต้องตื่นจากฝันก่อน
ทำอะไรก่อนดี ถึงจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ถูกต้องครับ
โปรดช่วยชี้แนะข้าน้อยด้วยครับ
สวัสดีครับเอก
สบายดีไหมครับ ขอบคุณมากๆ นะครับ
ความฝัน จินตนาการ ความจริง
จงอธิบายสามอย่างนี้ถึงโครงสร้างและความสัมพันธ์
ขอบคุณมากครับผม
เม้งครับ
สวัสดีค่ะ
เป็นคนช่างฝันเหมือนกัน และราวกับว่าทุกฝันที่ผ่านไป จะประกอบด้วย ความมีชีวิตชีวา มีพละกำลัง และน่าจับต้อง แม้เมือ่ตื่นแล้ว ก็ยังตามล่าฝันต่อไป เพราะใจมันรักในความฝันดีนั้นแล้วค่ะ
สวัสดีค่ะ อาจารย์เอก
สวัสดีค่ะ คุณเอก
เส้นทางสารฝันถ้าเรามีความฝันเราจะต้องสารฝันนั้นให้เป็นจริงให้ได้ค่ะ
ตามมาให้กำลังใจครับ งานที่ยิ่งใหญ่นั้น เต็มไปด้วยเรื่องที่ต้องฟันฝ่า แล้วหากว่าเรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องที่ทำได้ง่ายๆ แล้ว โลกนี้คงเต็มไปด้วยมหาบุรุษ-มหาสตรีแล้วมั๊งครับ
ฝันนั้นต้องเป็นจริง(ไม่ได้ร้องเพลงน่ะค่ะ)หรือจะเอาแบบรายการทีวีว่า ฝันที่เป็นจริง ราณีเชื่อว่าสังคมยังต้องการคนที่ลงมือปฏิบัติค่ะ ฝันจึงจะเป็นจริงได้ และทำให้สิ่งที่ฝันขับเคลื่อนเป็น การสานฝันได้อย่างต่อเนื่องค่ะ ขอบคุณค่ะ
สวัสดีอีก รอบค่ะคุณเอก
ไม่ว่าจะเป็นภาษาจีน ภาษาไทยเขียนผิดทุกครั้ง เลยค่ะ สานฝันค่ะ ไม่ใช่ข้าวสาร แอบเห็นท่านอาจารย์ข้างบนเขียนนึกขึ้นมาได้ต้องขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะคุณเอก
ขอร่วมฝันไปด้วยกันค่ะและอยากให้เป็นจริงโดยเร็วด้วยค่ะ
ทุนปัญญาที่มาจากการปฏิบัติและตกผลึก ตรงนี้เป็นของดีที่ต้องดึงขึ้นมาใช้ประโยชน์ บวกเข้ากับความงดงามของจิตใจคนที่อยากช่วยเหลือผู้อื่น
ถึงตรงนี้ ใจเริ่มมีพลังแล้วค่ะ
ผมเป็นคนไม่เคยฝันเวลาหลับครับ แปลกแต่จริงปีๆหนึ่งฝันไม่กี่ครั้ง
แต่ฝันเวลาตื่นก็มีแต่ไม่มีความอยาก ปลดปล่อยไปมากแล้ว
ทุกวันนี้อยู่กับความสุขด้วยการให้ ไม่กังวลกับอนาคตอะไรจะเกิดขึ้น ไม่ทุกข์กับอดีตเพราะไม่มีใครแก้ไขได้แล้ว แต่วันๆที่ผ่านไปได้ตั้งใจทำให้ดีที่สุด
กลุ่มเฮฮาศาสตร์เริ่มด้วยการผูกใจ แม้แต่คนที่ใครๆไม่รู้จัก เมื่อประจักษ์พบกันก็ผูกกาย อนาคตต่อไปต้องร่วมกายใจกันผูกจิต เพื่อเป็นมิตรสร้างปัญญามหาศาล
เป็นการเริ่มงานจากเล็กไปสู่ใหญ่ ที่ไม่ได้หวังผลมูลค่ามหาศาล แต่ที่ผ่านมามากยิ่งสิ่งคุณค่า
ขอเป็นแรงใจ เข้าไปผูกกายผูกจิตที่จะเนรมิตรสรรพสิ่งอันประสงค์ ให้ดำรงค์ชาติไทยยิ่งยืนนาน
หวัดดีค่ะ..
แสงตะวันเพิ่งจะโผ่ลพ้นขอบฟ้า
มีเวลาให้คนเราอีกมากมาย
พาชีวิตก้าวไปสู่ยังจุดหมาย
ถึงเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายก็น่าลอง
มองดูฟ้า ฝูงนกกาเที่ยวหากิน
ไปยังถิ่นแดนไกลสุดสายตา
เหมือนย้ำเตือนว่าชีวิตล้วนเกิดมา
แสวงหาต่อสู้และดิ้นรน
โอ้ชีวิตมีอะไรตั้งเยอะแยะ
มีเกิดแก่เจ็บตายคล้ายๆ กัน
แต่สิ่งที่มีไม่เหมือนคือความฝัน
อยู่ที่ใครจะล่ามันให้อยู่มือ
http://www.carabao.net/MusicStation/musicPlay.asp?id=2
ขอร่วมติดสอยห้อยตามไปอีกคนครับ
ยินดีให้ความร่วมมือในการร่วมพลังสร้างสรรค์ครับ
แวะมาร่วมให้กำลังใจในสาระฝันของน้องเอกค่ะ
สวัสดีตอนเช้าครับ ทุกท่าน Gotoknow
เมื่อวานตอนเย็นเอง ก็มีเรื่องตลกๆเกิดขึ้นใน gotoknow เกี่ยวกับผม ครั้งแรกในรอบปี ญาติมิตรตื่นเต้นกันมากมาย ..."ว่าด้วยเรื่องตลก" กระผมก็ได้เรียนรู้และเข้าใจในมุมที่มากขึ้นเพื่อพัฒนามุมคิดของกระผม ก็เท่านั้นเอง...
ทุกอย่างที่เราคิดเราเขียนล้วนบ่งบอกถึงตัวตน และ ภูมิปัญญาตนตัวชัดเจน
ผมมีความคิดว่า "สิ่งที่เกิดขึ้นแล้วดีเสมอ" เลยนะครับ
กระผมเชื่อแน่ว่าทุกท่านก็ได้พบเจอหลากหลายสิ่งในชีวิตประจำวันไม่มากก็น้อย แต่อยู่ที่ว่าเราจะจัดการปัญหานั้นได้อย่างไร???
เมื่อมีปัญญาต้องใช้ปัญญาจัดการ นั่นคือสิ่งที่ยิ่งใหญ่ของมนุษย์เล็กๆที่วนอยู่ในวัฎฎะสงสาร คนที่จะหลุดพ้นหาใช่ผู้ที่ร่ำเรียนมาสูงส่งทางโลก แต่ผู้ที่หลุดพ้นคือผู้ที่เข้าใจโลก เรียนรู้ผู้อื่น และเห็นปรมัตธรรม
เป็นเรื่องยาก แต่ทุกคนก็พยายามอย่างยิ่งในการไปถึงตรงนั้นใช่มั้ยละครับ? ผมเองก็คนหนึ่งที่ล้มลุกคลุกคลานได้บาดแผล แต่ก็เป็นการเดินทางไปสู่เป้าหมายอย่างไม่ลดละ..ไม่เคยท้อ
หลายคนที่ไปไม่ถึงก็ตกหลุมที่ตัวเองขุดพรางไว้บาง อุบัติเหตุระหว่างทางบ้าง(ด้วยความประมาท)
ขอให้กำลังใจทุกท่านในการก้าวต่อ อุปสรรคไม่ว่าเรื่องใดๆ เรียนรู้และอยู่กับสิ่งนั้นโดยใช้พลังกายและพลังใจที่เข้มแข็ง ...ใช้ "ปัญญา" ครับผม
----------------------------
วันนี้กระผมต้องเดินทางแล้วครับ จากเชียงใหม่ถึงกรุงเทพ เป็นปกติที่ต้องเดินทางครับ
ผมได้เวลาแล้วผมต้องเดินทางแล้วครับ!!!!
ขอบคุณท่านที่เข้ามาร่วมให้ข้อคิดเห็น ผมจะมาตอบรายบุคคลเมื่อผมถึงกรุงเทพครับ...
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
มาถึง กทม.แล้วโทรมาที่พี่ด้วย 089-814-5599