วิกฤตพยาบาลขาดแคลน..เป็นวิกฤตของชาติ
ในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา ได้มีโอกาสดูข่าวเกี่ยวกับเรื่องของพยาบาล
เราก็ตั้งใจดูเพราะนานๆ..จะมีข่าวคราวเกี่ยวกับวิชาชีพพยาบาลบ้าง
ในสัปดาห์นี้ คุณบุญเลิศ ช้างใหญ่ ในหนังสือพิมพ์มติชน ได้เขียนถึงพยาบาลขาดแคลน ซึ่งได้เขียนถึงพยาบาลอย่างน่าสนใจว่า ..วิกฤตพยาบาลขาดแคลน..เป็นวิกฤตของชาติ
ทุกวันนี้ ...นางฟ้าชุดสีขาวกำลังตกอยู่ในสภาวะขมขื่น อย่างน่าเห็นใจ
แม้ภาพภายนอก..จะมองว่าเธอเป็นผู้มีจิตใจงดงาม แต่ใครจะไปรู้ว่า เธอต้องหวานอมขมกลืนจาก
เสี่ยงต่อการติดโรค
เสี่ยงต่อการถูกฟ้องร้อง
ต้องอดหลับ อดนอน จากการขึ้นเวรหมุนเวียน 24 ชั่วโมง
บางคนมีปัญหาครอบครัว ไม่มีเวลา..ดูแลลูกและสามี
มาถึงวันนี้..ยังขาดแคลนพยาบาลประมาณมากกว่า 3 หมื่นคน
สาเหตุ
การรับพยาบาลเข้าทำงาน เป็นพนักงานฯ ไม่ใช่ข้าราชการ ดังนั้นพยาบาลหลายคนก็ไปทำงานเอกชนดีกว่า ค่าตอบแทนดีกว่า
ค่าตอบแทน ค่าขาดแคลน พยาบาลได้ คนละ 2,000 บาท/เดือน ขณะที่วิชาชีพอื่น..ได้เป็นหลักหมื่น/เดือน
ผลกระทบจากการขาดแคลนพยาบาล
พยาบาลต้องสังเกตุอาการผู้ป่วย 24 ชั่วโมง ถ้าคนไข้มีอาการผิดปกติต้องรายงานแพทย์ เพื่อรักษาให้ทันท่วงที
ถ้าคนไข้มีอาการหนัก ต้องช่วยชีวิตฉุกเฉิน พยาบาลต้องเตรียมเครื่องมือ อุปกรณ์ พร้อม..ใส่ท่อช่วยหายใจ ช่วยชีวิตคนไข้ให้ทันเวลา
ถ้าพยาบาลมีไม่พอ จะสังเกตอาการผู้ป่วยทุกคนได้ทันเวลาไหม
ใครจะช่วยได้ จะช่วยอย่างไร
คุณบุญเลิศ ช้างใหญ่ เสนอแนะว่า
องค์กรของพยาบาล เช่น สภาฯ สมาคมพยาบาลและพยาบาล ควรรวมกลุ่มกัน เคลื่อนไหว
เพื่อให้สังคมและผู้มีอำนาจได้รับรู้ว่า...วิกฤตการขาดแคลนพยาบาล คือ วิกฤติชาติที่จะปล่อยตามยถากรรมไม่ได้แล้ว
ที่จริงแล้ว เราพยาบาลก็รับรู้ว่า สภาฯ สมาคมฯพยาบาล ก็ต่อสู้ให้พวกเรามามากแล้ว แต่ก็ต้องสู้ต่อไป...
ถึงเวลาที่ผู้มีอำนาจ..ควรมองมาดูเรา แต่จะให้เราเคลื่อนไหว
เราก็ไม่สามารถทำได้ค่ะ เพราะเราเป็นพยาบาล
พยาบาลส่วนมาก ก็ใช้วิธีหนีหาย
ถ้าไม่สามารถทำอะไรได้ เธอจึงหลีกหนีจากวิชาชีพพยาบาลอย่างน่าเสียดายค่ะ
พยาบาลขาดแคลน ใครช่วยได้
ก็น่าจะเป็น
องค์กรวิชาชีพ
ผู้บริหารของกระทรวงทั้งฝ่ายการมือง และฝ่ายประจำ
ผู้บริหารของฝ่ายการพยาบาล ที่มีความเป็นผู้นำ คอยดูแลปกป้องน้องพยาบาลให้มีความรู้สึกปลอดภัย ในองค์กร
รวมทั้งตัวพยาบาลเองด้วยค่ะ
นอกจากนี้ผู้บริหารระดับสูงในโรงพยาบาลช่วยได้ค่ะ
ดูแลเอาใจใส่
มีพฤติกรรมเอื้ออาทรกับพยาบาล
มีสวัสดิการ
มีห้องออกกำลังกาย เพราะขึ้นเวรจนไม่มีเวลาออกกำลังกาย ร่างกายอ่อนแอ อ่อนเพลีย
มีค่าตอบแทนที่เป็นธรรม
มองพยาบาลเหมือน..เพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง..ที่มีเกียรติมีศักดิ์ศรี
สิ่งเหล่านี้..อาจพอช่วยให้พยาบาลสมองไหลออกจากวิชาชีพ...ช้าลง
สวัสดีค่ะพี่แก้ว
มารายงานยกมือว่า มีพยาบาลนอกคอก อยู่นี่คนนึงค่ะ แหะๆ จบพยาบาลซะป่าว ไม่ยอมทำงานพยาบาล อิอิ
สวัสดีค่ะน้องหนิง
ถึงแม้ไม่ได้ทำงานในโรงพยาบาล
แต่ก็ถือว่าทำงานข้างเคียง ก็ถือว่าไม่เสียที
ที่เป็นพยาบาลค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ อุบล
น่าเห็นใจคุณพยาบาลนะคะสู้ต่อไปนะคะ ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ
ขอช่วยพยาบาลขั้นเบื้องต้นก็แล้วกันนะคะเวลาป้อนยาเด็ก ๆ หรือ ช่วยเช็ดตัวที่เวลามีไข้
ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะคุณอุบล
สังคมมองเรื่องนี้เป็นปัญหาร่วมเพียงใด หรือจะเป็นปัญหาเฉพาะในวงการพยาบาลที่รับรู้ เราทุกคนอดทนมากต่อการทำงานหนักมาเสมอ มีปัญหาก็อดทน
อดกลั้น ขณะนี้คงถึงขีดสุดของความอดทน เป็นปัญหาของสังคมได้หรือยัง หากสังคมยังไม่เห็น
ในที่สุดคงเป็นปัญหาสังคม คือคุณภาพของบริการที่ทุกฝ่ายต้องการ บริการพยาบาลจะเป็นการทำในเชิงการค้า มากกว่าความกรุณาเพื่อการช่วยเหลือ พยาบาลก็จะไปทำงานในที่ได้เงินมากกว่า และมีความสบายมากกว่า การผลิตกำลังคนทำงานทดแทนพยาบาล
ถึงเวลาที่ต้องทำให้คนในครอบครัวทำหน้าที่พยาบาลกันเอง และคืนพยาบาลให้ครอบครัว
เพื่อการดูแลสุขภาพที่ทั่วถึง ครอบคลุม
เป็นกำลังในสำหรับพยาบาลค่ะ
เป็นวิกฤตชาติจริงๆค่ะ.....
อายุเฉลี่ยพยาบาลในโรงพยาบาลรัฐสูงขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่ภาระงานก็มากขึ้นจากการปฏิรูประบบบนฐานที่ไม่เอื้อกับการทำงาน....เช่นการกำหนดเรื่องเอกสารที่เพิ่มขึ้นมาโดยไม่มีเจ้าหน้าที่ระดับอื่นมาเสริมงาน.....และการโป๊ะภาระนอกเหนือจากการดูแลคนไข้ให้...พยาบาลเลยต้องเป็นทั้งพยาบาล เสมียน คิดเงิน สังคมสงเคราะห์ รักษาสิทธิเรื่องสิทธิประโยชน์ของผู้ป่วย ฯลฯ
บางกลุ่มโดยเฉพาะระดับซี 7-8 ถูกขอตัวไปช่วยวิจัยอาจารย์แพทย์ในภาควิชาแต่ทางภาควิชาไม่คืนตำแหน่งพยาบาลให้ ทำให้ดูเหมือนจำนวนพยาบาลประจำการมีเยอะแต่ที่ทำจริงๆมีน้อย....
ข้อมูลพวกนี้คิดว่าสภารู้และหาทางดำเนินการแน่ๆค่ะ...ปัญหาติดที่อะไรและใคร.....ตรงนี้ยังไม่เคยเห็นผู้เกี่ยวข้องออกมาพูดหรืออธิบายปรากฎการณ์เลยค่ะ
สวัสดีครับ
พยาบาลเป็นวิชาชีพที่ให้การดูแลผู้ป่วยตลอด 24 ชม. ถ้าถามผู้ป่วยในโรงพยาบาลต่างๆจะพบว่าผู้ป่วยจะอยู่กับพยาบาลตลอดเวลา จะเห็นได้ว่าพยาบาลต้องทำงานหนักบางครั้งยังต้องรองรับอารมณ์ของผู้ป่วยและญาติ รวมทั้งแพทย์บางคน แต่ค่าตอบแทนที่ได้รับยังน้อยซึ่งเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้มีการใหลออกของพยาบาล ที่ผ่านมาองค์กรวิชาชีพของพยาบาลออกมาเรียกร้องสิทธิต่างๆ ให้กับสมาชิกแต่ไม่ค่อยประสบผล ส่วนหนึ่งอาจมาจากการขาดความสามัคคีและความเป็นหนึ่งเดียวของวิชาชีพพยาบาลเอง
อย่างนี้ พยาบาลก็หมดกำลังใจทำงานแย่เลย
สวัสดีค่ะคุณ
ขอบคุณนะคะที่เห็นใจพยาบาล
ขอเพียงเข้าใจวิชาชีพพยาบาล เราก็ซาบซึ้งใจแล้วค่ะ
ทุกวันนี้..พยาบาลจะต้องทนรับสภาพการขาดแคลน
สวัสดีค่ะป้าแดง
น้อพยาบาลที่ทำงานแทบทุกโรงพยาบาล...ต้องทำงาน จนไม่ได้พักผ่อน ขึ้นเวร 8-16 ชั่วโมงต่อวัน
พยาบาลแทบจะป่วยไม่ได้ ถ้าป่วย 1 คน นั่นหมายถึงกระทบกับเวรของแต่ละคน น่าเห็นใจมาก
ดิฉันช่วยได้โดย
จัดที่ทำงานให้เหมือนบ้าน
มีห้องอาหาร มีทีวีให้ดูข่าวสารบ้าง มีเพลงให้ฟัง มีกระติกนำร้อน มีตู้เย็นไว้ให้ใส่อาหาร ผลไม้ มีไมโครเวฟไว้อุ่นอาหาร
ไม่สร้างบรรยากาศ...ในที่ทำงานให้เครียด
สวัสดีค่ะคุณอุดม
ที่จริงแล้วภาพของพยาบาลในสังคม ประชาชนหลายคนยังไม่เข้าใจบทบาทที่แท้จริงของพยาบาลด้วยซำค่ะ
ว่าพยาบาลทำอะไร รู้แต่ต้องจัดยา แจกยา ทำแผล....
แต่ความจริงเราทำมากกว่านั้นค่ะ คอยดูแลเอาใจใส่ เวลาคนไข้เครียด เราก้ต้องประเมินให้ได้ว่าคนไข้เครียดเพราะอะไร สิ่งไหนที่เราให้คำปรึกษาได้ เราก็ให้คำปรึกษา
เวลาผู้ป่วยเจ็บปวด เราต้องเฝ้าดูแล ประมินปวด ให้ยาตามแผนการรักษา นั่งอยู่ด้วย จับมือคนไข้ไว้ เวลาคนไข้ทุกข์ทรมานจากความเจ็บปวด บางคนเราก็หาดนตรีบำบัด บางคนเราก็พาทำสมาธิ
กลางคืนที่คนไข้นอนไม่หลับ เราก็ต้องคอยดูแล
คนไข้ที่ช่วยตัวเองไม่ได้ เราต้องคอยเสริพกระโถนถ่ายปัสสาวะ อุจจาระ
ฯลฯ
แต่สิ่งที่พยาบาลภาคภูมิใจและอยู่ในวิชาชีพทุกวันนี้
เพราะคนไข้ชื่นชมพวกเราทุกวัน
สายตาที่เขามองเรา ด้วยความขอบคุณ
อาหาร ผัก ผลไม้ หรือขนม..ที่เขานำมาฝากนัองที่ขึ้นเวร จนไม่ได้ไปนั่งกินข้าวตามเวลาที่กำหนด
สวัสดีค่ะ
อายุเฉลี่ยพยาบาลในโรงพยาบาลรัฐสูงขึ้นเรื่อยๆ จริงค่ะ
พยาบาลที่อายุมากขึ้น ยังต้องทำงานด้านปฏิบัติ ต้องฉีดยา ต้องแทงเส้นเลือดเพื่อให้นำเกลือ ให้เลือด คิดดูว่าสายตาไม่ดีจะมีผลอย่างไร
พยาบาลที่อยู่ตามหน่วยต่างๆ... เขาก็อาจไม่มีทางเลือก เพราะเป็นทางเดียวที่จะไม่ต้องขึ้นเวร มีโอกาสดูแลครอบครัว
ในโอกาสที่เรื่องราวของพยาบาลได้มีหนังสือพิมพ์ ทีวี นำมาพูดถึง ก็น่าใช้วิกฤตเป็นโอกาส ที่ทำให้ผู้คนในสังคมรู้ว่า ขาดพยาบาลแล้วจะเกิดอะไรขึ้น
สวัสดีค่ะคุณ
พยาบาลเข้มแข็ง อดทนค่ะ
อย่างน้อยคุณต้นสาย ยังเข้ามาให้กำลังใจ
สวัสดีค่ะ พี่แก้ว
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะ
ความยุติธรรมไม่มีในโลก..คงต้องได้แต่กินยาทำใจอย่างคุณติ๋วว่าละค่ะ
คงเป็นนิมิตรหมายที่ดี .. ที่ในปีนี้เริ่มมีคนพูดถึงพยาบาลบ้าง
เราพยาบาลคงต้องช่วยกันพูดถึง สิ่งที่พยาบาลได้ ปิดทองหลังพระ มานาน
หลังจากอาชีพอื่นๆบ่นกันมานานแล้วค่ะ
พ่อแม่ช่วง generation นี้ รักลูก แบบไม่มีเหตุผล
ด้วยความที่อยากให้ลูกมีความสุข ดังนั้นใครทำลูก พ่อแม่ยอมไม่ได้ค่ะ
ดังนั้นครูต้องปรับวิธีการทำโทษ ลองหาวิธีดูนะคะ
สำหรับพยาบาลเด็ก
ยังมีกรณีมีคนไข้เด็กหยุดหายใจ แพทย์ต้องปั๊มหัวใจ พ่อแม่นึกว่า..แพทย์ทำร้ายลูก ยังเขียนร้องเรียน ดังนั้นการบอกพ่อแม่ให้เข้าใจจะต้องทำค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณพี่ และเพื่อนๆพยาบาล ตอนนี้วิกฤตมากค่ะ สำหรับอัตรากำลังและภาระงานของพยาบาล ถ้าเป็นผู้บริหารระดับต้น ก็แทบอยากจะแยกร่างเพียงเพื่อช่วยน้องๆ ทำหัตถการต่างๆ ตาม Round ทำ รับใหม่ จำหน่าย refer เช็คสิทธิ เยี่ยมบ้าน ประชุมงานคุณภาพ ฯลฯ ร่ำๆจะหมดกำลังใจ ก็อยู่ได้ตอนที่คนไข้ยกมือไหว้ ขอบคุณก่อนกลับบ้าน หรือ ขนม ผลไม้ที่ญาติคนไข้เขาเห็นใจนำมาฝากแทนคำขอบคุณ และเห็นใจพยาบาลอย่างเราๆที่แทบไม่มีเวลา ถึงจะร้อน จะหิว จะเหนื่อย เราก็ยังมีหัวใจความเป็นมนุษย์ให้เห็นอยู่ตลอดเวลา แล้วสหวิชาชีพที่เราร่วมงานด้วยเขาจะเห็นใจพวกเราหรือเปล่าคะ ตอนนี้ก็คงต้องเอาเพลงมาร์ชพยาบาลมาปลุกใจล่ะค่ะ ก่อนที่ผู้บริหารตั้งแต่ระดับโรงพยาบาล จนถึงเจ้ากระทรวงฯ หรือท่านนายกฯอาจจะเห็นแล้วก็ได้ คุณบุญเลิศ ช้างใหญ่สะกิดแล้วนี่คะ ท้ายที่สุด!!!ก็ต้อง
แม้โรคร้ายจะแผ่พิษถึงปลิดชีพ
จะยึดหลักดวงประทีปคือสงสาร
ยอมเหนื่อยยากตรากตรำใจสำราญ
อุทิศงานเพื่อคนไข้ทั้งใจกาย...
*****อย่างน้อย Blogนี้ก็ยังมีเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆพยาบาลคอยปรับทุกข์กันอยู่ ใช่ไหมคะ*****
สวัสดีค่ะคุณพยาบาลคนหนึ่ง
Blog นี้เป็นที่ปรับทุกข์ได้ค่ะ
เรามาแลกเปลี่ยนความคิดกันค่ะ
ในภาวะขาดแคลนเช่นนี้ เราจะหาวิธีอย่างไรให้อยู่ได้
กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญ
จะเห็นว่า สิ่งที่เราภาคภูมิใจและยังอยู่ในวิชาชีพ ก็คือนำใจคนไข้ที่ให้กับเรา
คิดว่าภาวะวิกฤตของพยาบาล ต้องเป็นปัญหาในปัจจุบันและอนาคต ที่ทุกคนต้องช่วยกันคิดหาวิธีค่ะ
เป็นน้องพยาบาลเลยไม่เข้าใจว่าพี่ๆคิดอะไรกัน...มีใครพอจะช่วยน้องๆๆที่นี่ ได้ไหมคะ (อยู่ที่ไหนก็ต้องทำงาน อยู่ที่ไหนก็เหนื่อยเหมือนกัน ไม่เคยทิ้งคนไข้และงานเลย) ที่ย้ายกันหมด หมดกำลังใจ เหลือแต่เด็ก ขาดประสบการณ์ ที่อยู่ก็เป็นผู้นำที่ทำงานพยาบาลเป็นงานอดิเรก มีตำแหน่งไว้ขอผลงาน คนทำก็เด็กๆ อยากทราบว่าเป็นสิทธิ์ของเราไหมคะที่ขอมีวันหยุดบ้าง บ่าย ดึก ขึ้นเวร ช่วงเช้าว่าง ช่วงบ่ายว่าง วันหยุดที่มี ต้องบังคับไปประชุมต่างๆกลับมาทำผลงานต่อ ขอหยุดหายใจ พักบ้าง ไปเยี่ยมพ่อแม่บ้าง ก็ไม่ได้ห้ามใช้เวรเช้าไปประชุม เดือนหนึ่งไม่เคยมีวันหยุด อ้างว่าต้องเสียสละ พ่อแม่ป่วยก็อยู่ดูแลไม่ได้ ทำไมเราไม่มีที่ร้องเรียนควบคุมดูแลกันบ้างเลยสิทธิต่างๆถูกปิดเงียบห้ามพูดถ้าอยากอยู่อย่างไม่มีเรื่งจนคนดีๆลาออกหมดเหลือแต่คนหมดไฟแล้วจะมีใครช่วยดูแลมาตรฐานต่างๆ เช่น ศักยภาพการเป็นผู้นำไม่ใช่ขึ้นตามอายุและ ซี ขอมีมีสิทธิเลือกผู้นำได้ไหมในแต่ละโรงพยาบาลไม่ใช่เวียนไปเอาตำแน่งและเงินเดือนก่อนจะไป สภาช่วยดูแลได้ไหมคะ เป็นส่วนหนึ่งนะคะที่ผ้ใหญ่อาจคิดว่าลาออก ย้าย เพราะเงิน งาน แต่เหนืออื่นใดมาจากระบบที่ใช้คำว่าเสียสละในทางที่ผิดหรือเปล่าไม่เปิดโอกาศให้ดูแลตนเองและพ่อแม่บ้างเลย การที่จะดูแลใคร เราก็ควรจะมีบุคลากรที่พร้อมทั้งใจกายมิใช่รึ ทุกวันนี้เช้า รับเวร ทำงาน ส่งเวร ทำงานเอกสารจนหมดแรง เดี๋ยววันหยุดนี้ต้องไปประชุมอีกแล้วต้องหาความรู้ ต้องเสียสละ ห้ามใช้เวลาราชการ เมื่อไรจะมีประชุม เสาร์ อาทิตย์ เวรบ่าย ดึกบ้าง นะ (เคยมีนะคะแอบให้วันหยุดกันได้ด้วย) อีกไม่นานหรอกคะ ย้ายหมด เสียดาย Model ดีๆที่ลาออกจัง
สวัสดีค่ะน้องพยาบาล
น่าเห็นใจมากค่ะ
พยาบาลยังขาดแคลนมากเหลือเกิน
ผลิตเท่าไหร่..ก็น่าจะไม่เพียงพอ
ปัญหาทั้งหมด..เราต้องช่วยกันเสนอแนะและร่วมกันแก้ไข
พี่คิดว่าผู้ใหญ่ที่ดี ต้องฟังความคิดเห็นของน้องๆได้
สิ่งที่น้องๆพูดก็มีส่วนเป็นเช่นนั้นบ้าง แต่เราต้องช่วยกันแก้ไขค่ะ