พี่พันธ์ สุขทรัพย์ถาวร

ก่อนลงมือเขียนเรื่องนี้ ขอกอดน้าอึ่งอ๊อบเป็นการขอบคุณสัก5ครั้ง ที่ได้จัดโปรแกรมดีเหลือเกิน ไม่นึกว่าจะมีเรื่องอย่างนี้ในเชียงใหม่ ที่จะเล่าต่อไปนี้ ถือเป็นไฮไลน์หนึ่งของการบุกเชียงใหม่ครานี้ น้าอึงอ๊อบกับอาจารย์สร้อยวางแผนว่า ในการเลี้ยงขันโตกจะต้องมีอะไรที่พิเศษระดับสุดยอด โห! พาไปเลี้ยงในร้านแพงที่สุดเท่าที่เคยเจอ ร้านอาหารบ้าอะไรราคาตั้ง600ล้านบาท

<div style="text-align: center">   </div>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">4 ชั่วโมงผ่านไป ร้านแพงกี่ร้อยกี่พันล้านก็ดูไม่เท่าไหร่หรอก แต่สิ่งที่แพงกว่าร้านก็คือตัวพี่พันธ์ สุขทรัพย์ถาวร เจ้าของร้าน คนนี้ประเมินความรู้สึกนึกคิดและประสบการณ์ไม่ได้จริงๆ เป็นมนุษย์อยู่เหนือมูลค่า ก้าวล่วงไปสู่เขตคุณค่าเต็มตัว พี่พันธ์เป็นเด็กยากจนมาจากนครสวรรค์ มาปักหลักถีบสามล้อเลี้ยงชีพ แต่ความที่เป็นคนช่างพูด ผันตัวเองไปทำมาค้าขาย ในขณะเดียวกันก็สะสมความรู้ทางด้านศิลปวัฒนธรรมครอบคลุมทั่วถิ่นลานนา ซื้อหาสะสมมาอย่างทรหด  วัตถุโบราณที่นี่ส่วนใหญ่เป็นของที่มีชิ้นเดียวในโลก ถ้าให้เล่าการถึงได้มาแต่ละชิ้น 2ปีจะครบหมดหรือเปล่าก็ไม่รู้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="center"><div style="text-align: center"></div></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="center">         </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="center">               (ทางเข้าร้าน เจอจานกับ กายักษ์สูงท่วมห้ว ก็อึ้งกิมกี่แล้ว) </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">พี่พันธ์เป็นนักจัดการความรู้ เป็นนักวางกลยุทธ เป็นนักโบราณคดี เป็นคนเชียร์แขกอาบอบนวด เป็นนักผันเงินที่สอนมวยผู้จัดการธนาคารจนอยู่หมัด เขาเป็นครูที่หาตัวจับยาก เป็นคนก่อตั้งร้านขันโตกที่แปลกและแพงที่สุดในโลก ที่สำคัญเขารักความเป็นลานนา รักคนเหนือ รวมทั้งจิตวิญญาณเมืองเหนือ เป็นคนที่มีหัวใจและสายตาเป็นเอ๊กซเรย์</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">คณะเราไปถึงร้านนี้เมื่อมืดแล้ว เขาเชิญชึ้นไปบนเฮือนข้าเจ้า ก้าวขึ้นไป ทุกสิ่งทุกอย่างเตะตาเราแทบล้มคะมำ มันอะไรกันนี่ ช่างพิสดารพันลึกอะไรเช่นนี้ เสาแต่ละต้นคนโอบไม่รอบ ทุกมุมถูกจัดวางด้วยงานศิลปะโบราณที่แม้แต่พิพิธภัณฑ์ก็จัดได้ไม่มีชีวิตชีวาเท่านี้ ตื่นตาจนบอกไม่ถูก มุมอาหารจัดเป็นตั่งนั่งกับพื้นตามแนวยาว ด้านหน้าเป็นที่แสดงที่รวบรวมการร่ายรำทั้งหมดของภาคเหนือ ถ้าฝนไม่ตกยังจะมีการแสดงระดับนางฟ้านางสวรรค์ลอยมาทางอากาศ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><div style="text-align: center">   </div>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">อาหารพื้นเมืองถูกลำเลียงมาวาง การแสดงร่ายรำต่างๆก็ทยอยตามออกมา เขาทำให้เราอิ่มตา อิ่มปาก อิ่มใจ ได้อย่างยอดเยี่ยม เสียดายที่ไม่ได้ถามราคาค่าเลี้ยงดูในราตรีนี้ บางช่วงมาเชิญแขกไปร่วมแสดงด้วย เช่นรำวงมาตรฐาน ..มาสิมารำ.. โอย นึกถึงสมัยหนุ่มรุ่นกระเต๊าะรอนๆ..</p>  <div style="text-align: center"></div> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">จุดไฮไลด์มาอยู่ที่ตอนเราอิ่มกันแล้วนี่สิครับ  เจ้าบ้านขอเวลา 2 ชั่วโมงที่จะพาเราไปดึ่มด่ำกับร่องรอยการสะสมศีลปะวัฒนธรรมล้านนาแต่ละชิ้นแต่ละห้อง ที่กว่าจะได้มาเลือดตาแทบกระเด็น ได้มาแล้วก็ต้องรู้จักคุณค่าว่าจะนำมาจัดวางอย่างไรให้เหมาะสมกับสถานะเครื่องสูงของเจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดิน ..พี่พันธ์พูดเร็วมาก จะแทรกเกล็ดฮาทุกๆ10 นาที แล้วแต่ละช๊อตฮารับรองไม่ธรรมดา แทบฮาลงนอนกลิ้งนั้นเชียว บังเอิญว่าร้านนี้ต้องการช่วยเหลือเด็กชาวเขา จึงเอามาฝึกปรือให้เรียนการแสดง เสิร์ฟอาหาร ต้อนรับแขก </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">เด็กพวกนี้ใสซื่อตามแบบฉบับของเขา ..ลูกค้าถามว่า..ปลานิลทำอะไรได้ เด็กตอบว่า มันว่ายน้ำได้ ก๊าสส์ ไหมละครับ ช่วงที่เขาทะเลาะกันจะมีคำเฉพาะเช่น ..ไอ้ท่อปัสสาวะ ยังมีเกล็ดฮาที่เด็ดๆแต่ไม่สามารถเอามาเล่าที่นี่ได้ ใครสนใจต้องไปหาคุณหมอคนชอบวิ่งเล่าแทน รับรองฮะ ฮะ ฮ่า ฮ่า ฮ้าๆๆ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">พี่พันธ์อายุประมาณห้าสิบปีเศษ เล่าว่ามีโรคประจำตัว หมอบอกว่าอาจจะกลับบ้านเก่าวันไหนก็ไม่รู้ ยังเป็นห่วงก็แต่สมบัติที่สะสมมา คุยกับลูกๆแล้วทุกคนบอกว่าไม่มีความสามารถที่จะบริหารต่อจากพ่อได้ พี่พันธุ์ก็คิดหนักสิครับ เคยคิดที่จะขาย คนซื้อให้มืออาชีพมาประเมินราคา แล้วบอกว่าจะซื้อแค่100ล้านบาท แล้วยกให้เป็นของรัฐบาล</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> หลังจากนั้นมีฝรั่งมาติดต่อขอซื้อราคา600ล้านบาท พี่พันธ์คิดหนักเพราะถ้าขายไปวัตถุโบราณก็จะออกไปจากผืนแผ่นดินลานนา ซึ่งพี่พันธ์ทำใจไม่ได้ ยอมตายเสียดีกว่า กิจการทุกวันนี้ก็จัดเลี้ยงอาหารขันโตก จัดการแสดง  เปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ให้เข้าชมคนละ10บาท รับจัดแต่งงานแบบวัฒนธรรมลานนาเต็มรูปแบบ ส่วนจะมีอะไรนอกเหนือจากนี้ขอสารภาพว่าไม่ทราบ เพราะไม่มีเวลาเก็บข้อมูล</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">เขามีความสุขมากที่ได้เล่าเรื่องราวให้คนอื่นฟังอย่างตั้งอกตั้งใจ ผมคิดว่ามีคนผ่านร้านนี้มานับล้านแล้ว แต่จะมีใครอานาทรกับหัวใจที่ละล้าละลัง กับมรดกที่แสนรักนี้สักกี่คน เป็นโจทย์ที่ไม่ง่ายเลย ในระหว่างที่พี่พันธ์เล่าให้คนหัวเราะ ในใจของพี่พันธ์อาจจะกำลังร้องไห้ก็ได้ ขอให้โชคดีเถิดครูของแผ่นดินล้านนา ขอให้พบทางออกที่ดีงาม ขอคารวะครูที่ชื่อพันธ์แห่งเฮือนข้าเจ้า ด้วยความตระหนักและสำนึกในฝีมือระดับปรมาจารย์เรียกเฮีย  </p>