นักฝึกอบรมแบบมีส่วนร่วม

          เมื่อวานนี้ ศูนย์ฯกศน.ชัยนาท บ้านใกล้เรือนเคียงเพียงว่ายข้ามแม่ น้ำเจ้าพระยาก็ถึงแล้ว  เขาจัดอบรมเพื่อพัฒนาบุคลากรจำนวน 95 คนที่ห้วยป่าปกรีสอร์ท อำเภอบ้านไร่ อุทัยธานี งานนี้เขาเชิญวิทยากรมืออาชีพ มาดำเนินการ วิทยากรที่ว่านี้คือ ครูแอ้ ตอนเย็นเขามีงานเลี้ยง ในฐานะเจ้าของพื้นที่เขาเชิญผมและคณะเข้าร่วมเป็นเกียรติในงานด้วย

         ผมตื่นเต้นมากที่ตื่นเต้นมิใช่เพราะพี่น้องชาวชัยนาทหรอกครับสิ่งที่ทำให้ผมตื่นเต้น คือครูแอ้ นามนี้ผมได้ยินมานานแล้ว พรรคพวกที่ไปเข้ารับการอบรมที่สถาบันพระปกเกล้าเล่าให้ฟังว่า มีวิทยากรสาวท่านหนึ่งพาพวกเขาร่วมกิจกรรมสนุกมากและได้ความรู้ด้วย วิทยากรท่านนั้นก็คือครูแอ้นั่นเอง ผมสนใจเรื่องการเป็นวิทยากรกระบวนการอยู่แล้วจึงอยากรู้จักครูแอ้ และก็ไม่ผิดหวังผมพบเธอในงาน นั่งคนละโต๊ะแต่เธอก็ยิ้มให้ผมแต่เราไม่ได้คุยกัน เธอพาคณะทั้งหมดเล่นกิจกรรมงานเกือบเลิกเขาเชิญผมขึ้นไปแสดงความรู้สึกและร้องเพลง ตอนนั้นครูแอ้อยู่บนเวที ผมเดินขึ้นเวทีครูแอ้ยกมือไหว้พร้อมถามว่าเคยเห็นพี่ที่ใหนนึกไม่ออก ผมเองก็รู้สึกคุ้นๆ สักพักเธอก็รีบบอกว่าพี่จำหนูไม่ได้หรือหนูกับพี่อบรมวิทยากรแบบมีส่วนร่วมด้วยกันที่ท่าใหม่ จันทบุรี ผมจึงถึงบางอ้อ ความหลังเริ่มพร่างพรูออกมา เธอเป็นพยาบาลคนเดียวที่ได้รับการคัดเลือกจากโครงการรุ่งอรุณให้เข้ารับการอบรม ส่วนผมก็เป็นนักการศึกษานอกโรงเรียนเพียงคนเดียวที่ได้รับการพิจารณาเช่นกัน

         เราแลกเปลี่ยนประสบการณ์กัน เธอมานั่งโต๊ะเดียวกับผม  ผมจึงได้รู้ว่าทุกวันนี้เธอยังเป็นพยาบาลอยู่ แต่ใช้เวลาในวันหยุดรับงานฝึกอบรม เธอและทีมงานรับงานหลักตัวเลข 5 ตัว รายได้มากกว่าเงินเดือนพยาบาลซะอีก ผมก็ชื่นชมในความสำเร็จของเธอ

         ที่ผมนำเรื่องนี้มาเล่ามิใช่อะไรแต่อยากจะบอกว่าการประกอบอาชีพไม่จำเป็นต้องประกอบอาชีพเดียวเสมอไป  ถ้าใจเราชอบงานอะไรก็ทำไปเถิด ข้อสำคัญอย่าให้งานรองมาแย่งเวลางานหลัก ก็เท่านั้นเอง อีกจุดหนึ่งคือการที่คนเรารู้อะไรก็ขอให้รู้จริงแล้วสักวันหนึ่งสิ่งที่เรารู้จริงจะช่วยเราได้  ตัวอย่างเช่นครูแอ้เป็นต้น

          ครับ  รู้อะไรรู้ให้เชี่ยวชาญเถิดจะเกิดผล