สวัสดีดิศกุล  ผมว่าชีวิตของการทำงานเป็นดัชนีหักเหกับอายุนะ ความแตกต่างของการทำงานอยู่ที่วิธีคิด  และวิธีคิดที่ดีที่สุดของคนทำงานการศึกษานอกโรงเรียนก็คือการคิดนอกกรอบ  ผมรู้ว่าดิศกุลรู้เรื่องนี้ดี มีครั้งหนึ่งตอนนั้นผมเป็นผู้ช่วย ไปอบรมที่สถาบันพัฒนาผู้บริหาร(วัดไร่ขิง)รุ่นนั้น 80คน เป็นผู้ช่วยทั้งหมด แยกเป็น ผช.ศธจ 20 คน ผช.สามัญจังหวัด 20 คน ผช.การประถม 20 คน และผช.กศน.อีก 20 คน

         อาจารย์ให้โจทย์ว่ามีโรงเรียน 2 โรงอยู่ในรั้วเดียวกัน เป็นมัธยมกับประถม ปรากฏว่าทั้ง 2 โรงทะเลาะกันตลอด ในฐานะท่านเป็นผู้บริหารท่านจะดำเนินการแก้ไขอย่างไร ให้แยกกลุ่มไปคิดตามต้นสังกัดแล้วมานำเสนอ ทางศึกษาบอกว่าให้สร้างรั้วให้เป็นเอกเทศ สามัญบอกว่าควรมีการจัดประชุมทำความเข้าใจที่ชัดเจน ส่วนการประถมเสนอให้ยุบเป็นโรงเรียนเดียวจะได้ไม่มีการทะเลาะกันอีก ฝ่าย กศน.ซึ่งผมเป็นคนนำเสนอ เสนอว่าไม่จำเป็นต้องสร้างรั้วไม่ต้องยุบหรือจัดประชุม เพราะทั้งหลายที่กล่าวถึงเป็นการสิ้นเปลืองงบประมาณ ผมเสนอว่าในการโยกย้ายผู้บริหารให้จัดผู้บริหารที่เป็นผัวเมียกันมาอยู่เพราะผัวเมียเขานอนมุ้งเดียวกันไม่มีทางที่เขาจะทะเลาะกันหรอก สะใจมั้ยละ

                          จาก เคี่ยม  ทิ้งโค้ง