"การรำฉุยฉายเป็นการแสดงภาษานาฏศิลปที่มีคุณค่าทางนาฏศิลปอย่างเลิศ นิยมกันว่าตัวละครสามารถแสดงอารมณ์ความภาคภูมิใจออกมาทางท่ารำได้ดีกว่าที่จะพูดออกมาทางปาก"

            

ฉุยฉายศูรปนักขา

 

                  วันนี้ขอนำเสนอการแสดงที่เป็นสุดยอดในการร่ายรำ ที่ถือว่าเป็นที่นิยมและยอมรับในวงการนาฏศิลปไทยว่า “หากผู้ใดได้ถูกคัดเลือกให้ได้รำฉุยฉายแล้ว นั้นหมายถึงผู้นั้นมีฝีมือในขั้นยอดเยี่ยมเป็นที่ยอมรับของครูอาจารย์” ก่อนจะมารู้จักกับการรำฉุยฉายในชุดแรก เรามารู้จักกับคำว่า “ฉุยฉาย” กันก่อนนะครับ

                                        "ฉุยฉาย" ในทางนาฏศิลป หมายถึง การร่ายรำเมื่อตัวละครเกิดความภาคภูมิใจ ที่สามารถแปลงกาย หรือแต่งตัวได้อย่างสวยสดงดงาม พระยาอนุมานราชธนได้กล่าวไว้ในหนังสืออธิบายนาฏศิลปไทยว่า "การรำฉุยฉายเป็นการแสดงภาษานาฏศิลปที่มีคุณค่าทางนาฏศิลปอย่างเลิศ นิยมกันว่าตัวละครสามารถแสดงอารมณ์ความภาคภูมิใจออกมาทางท่ารำได้ดีกว่าที่จะพูดออกมาทางปาก"

                 “ฉุยฉายศูรปนักขา” เป็นการแสดงชุดหนึ่งอยู่ในโขน“เรื่องรามเกียรติ์” เนื้อเรื่องกล่าวถึง “นางศูรปนักขาน้องสาวทศกัณฐ์” หลงใหลในความงามของพระราม อยากได้พระรามเป็นคู่ครอง จึงได้แปลงกายเป็นสาวงามมายั่วยวนพระราม การรำฉุยฉายจึงเป็นศิลปะที่แสดงถึงความสามารถในเชิงฝีมือรำเดี่ยว แสดงถึงความสามารถที่แปลงกายได้สวยงาม 

ปี่พาทย์ทำเพลงรัว


ร้องฉุยฉาย

 

ฉุยฉายเอย

 

เสร็จจำแลงแปลงกายจะตามชายไปให้ทัน

 

นักพรตช่างงามวิไล

 

แต่งตัวเราไซร้ไปให้งามขำ

 

ผ้านุ่งใหม่สไบหอมให้พร้อมทุกสิ่งอัน

 

อีกเพชรพรายพรรณเห็นกระนั้นคงติดใจ

 

เสียดายเอย

 

อยากจะส่องพระฉายหัดแย้มพรายให้ยั่วยวน

 

กระจกในไพรหาที่ไหนมา

 

ช่างเถอะเจรจาและแย้มสรวล

 

ด้วยเสียงอ่อนหวานกระบิดกระบวน

 

คงตามลามลวนมาชวนเรา

ร้องแม่ศรี

 

แม่ศรีเอย

 

แม่ศรีโฉมเฉลา

 

แต่งจริตให้พริ้งเพรา

 

เจ้าหนุ่มจะได้หลง

 

ต้องทำแสนงอน

 

ควักค้อนให้งวยงง

 

แม้นมาต้ององค์

 

จะสลัดปัดกรเอย

 

แม่เล่นตัวเอย

 

แม่จะแกล้งเล่นตัว

 

แม้มากอดพัวพัน

 

เราจะหยิกจะตี

 

อยากมาหลงทำไม

 

จะยั่วให้สิ้นดี

 

แทบเป็นบ้าครานี้

 

ที่ในกุฎีเจียวเอย

 ปี่พาทย์ทำเพลงเร็ว - ลา