สิ่งนี้ผมทำด้วยใจ ไม่มีใครมาบังคับ

        เมื่อวานนี้ ผมไปคุมสอบวิชาชีววิทยากับอาจารย์ภูคา ผมคุยถึงความฝันของผมว่า ผมอยากต้อนรับนิสิตใหม่สาขาชีววิทยา..ทดลองจัดการด้วยความรู้ด้าน KM ของผมสัก ๔ ปี

         คือตอนนี้ผมเป็นที่ปรึกษาของนิสิตชั้นปี ๓ อยู่.. ปี ๓ รุ่นนี้ นิสิตมีความรู้สึกว่าพวกอาจารย์ไม่ค่อยรักและให้ความอบอุ่นแก่เขา (ไม่ขอตัดสินว่าพวกเขาคิดถูกหรือผิด เพราะว่าไม่ใช่ประเด็น)

         ความจริงในส่วนของผมก็พยายามทำอะไรให้พวกเขาเหมือนกันนะครับ คือมีโครงการที่ชวนนิสิตมาพูดคุยกันในโครงการ "เติมให้เต็ม" แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ผล เพราะว่าเราใช้เรื่องของความสมัครใจ เลยมีคนมาร่วมงานไม่มาก

         คราวนี้คิดใหม่ครับ เรียงลำดับความคิดไว้ก่อน คือผมคงต้องไปคุยกับหัวหน้าภาคว่าปีหน้าจะขอรับนิสิตปี ๑ เป็นที่ปรึกษาสัก ๒๐ คน (แล้วจะเหลือ ๑๐ คน)  เป็น Entrance ๑๐ คน และโควต้า ๑๐ คน

  • แล้วผมคงต้องไปคุยกับคนกองบริการ..ที่รับผิดชอบเรื่องนี้ให้คัดรายชื่อนิสิตมาให้ก่อนเลย..(นิสิต ๒ พวกนี้ มาไม่พร้อมกัน)
  • ผมจะต้องไปต้อนรับเขาตั้งแต่ตอนมารายงานตัวเลย (มาร่วมสัมภาษณ์นักเรียน)
  • กลุ่มโควต้ามาก่อนบ้านคงอยู่ในบริเวณ ๑๐ จังหวัด ซึ่งผมมีโอกาสไปออก Mobile Unit จะได้หาโอกาสไปเยี่ยมบ้านพวกเขาบ้าง
  • ส่วนพวก Entrance มาทีหลังก็คงใช้วิธีการคล้ายๆ กัน
  • ผมจะทำ KM กับนิสิตรุ่นนี้ เก็บประวัติอย่างละเอียด และจะติดต่อกับผู้ปกครองด้วย มีโอกาสก็จะเชิญผู้ปกครองมาพูดคุย ทำเครือข่ายผู้ปกครองไปด้วย
  • ต้องทำงานเชิงรุกก่อนที่จะถึงวันปฐมนิเทศครับ..

         เหตุผลที่ผมต้องแยกมาทำ เพราะแนวความคิดของผม บางคนในภาควิชาฯ ไม่ยอมรับ ดังนั้นผมจึงต้องทดลองทำก่อน... เป็นการเรียนรู้..และสิ่งนี้ผมทำด้วยใจ ไม่มีใครมาบังคับ..ผมจะไม่ขอทุนใดๆ ทั้งสิ้น เพราะว่าจะต้องมีภาระในการเขียนรายงาน แต่ผมจะอาศัยพื้นที่นี้ ในการรายงานไปเรื่อยๆ

        การทำงานส่วนหนึ่งก็ต้องใช้ทุน..ผมก็จะไม่ควักกระเป๋าเอาเงินเดือนตัวเองมาจ่ายเพื่อการนี้  แต่ทุนของผม จะมาจากค่าตอบแทนการเป็นวิทยากร (เอาใส่กระปุกไว้) ซึ่งคงมีมากพอที่จะทำกิจกรรมได้..

        หากอาจารย์ท่านใดเคยเป็นที่ปรึกษา..มีเรื่องอะไรดีๆ ก็มา Share กันบ้างนะครับ..

beeman by Apinya

มนุษย์ผึ้งมหัศจรรย์  
神奇的蜂爷  
(shen2  qi2  de1  feng1  ye2)