ฝนจะสั่งฟ้า  ปลากำลังจะสั่งหนอง.. 

ข้าวกล้าระริกร้องทั่วท้องทุ่ง 

ชูเรียวใบหยั่งรากฝันสู่วันพรุ่ง 

ดินถูกปรุงแต้มความหวังกำลังใจ

 

   

รากที่หยั่งของข้าวกล้าจะกล้าแกร่ง 

ทานแดดแรงพายุรั้นไม่หวั่นไหว 

กล้าเขียวงามจะยืนต้นแตกเรียวใบ 

เขียวสดใสเป็นเรืองรองทั่วท้องนา

 

 

 

 

 

 

   

อีกนาน,  หรือไม่นานกาลผ่านผัน 

ชีวิตย่อมพบวันอันล้ำค่า 

เฉกทุ่งนี้จักเป็นทุ่งแห่งศรัทธา 

ที่พร้อมพลีกายาหล่อเลี้ยงคน

 

 

 

 

   ... 

 

บทกวีที่เขียนไม่จบ

และฝนก็พรำสายอย่างไม่ขาดห้วง !