ผู้ที่ทำงาน แบบไม่ได้นั่งบนหอคอยงาช้าง และกำหัวใจทีมงานได้ทุกคน

          วันนี้ราณีจะนำท่านไปรู้จักคน ๆ หนึ่ง ซึ่งทำงานอยู่ทั้งเบื้องหน้าและเบื้องหลังในงาน มหกรรม KM ภูมิภาค ครั้งที่ 1 ท่านเป็นคนที่ทำงานอย่างจริงจัง และจริงใจ  ทุกครั้งท่านจะทำงานอย่างไม่เห็นแก่เหน็ดเหนื่อย เป็นคนที่แคร์ความรู้สึกของคนที่ทำงานร่วมกับท่าน เป็นคนละเอียด รอบคอบ เพื่อให้การทำงานในแต่ละครั้งไม่เกิดการผิดพลาด  ท่านนั้นคือ ผศ.ดร.วิบูลย์  วัฒนาธร  แม้นงานนั้นจะจบไปหลายวันแล้ว แต่ก็ประทับลงในความทรงจำดี ๆ ของทุกท่านที่มีส่วนร่วมในงานนี้  ไม่เว้นแม้แต่ราณีเอง

   

(เบื้องหลังความสำเร็จของคนทำงานใน มหกรรม KM ภูมิภาค ครั้งที่ 1 หลังจริง ๆ ค่ะท่านผู้ชม อิ อิ) 

          ราณีรู้จัก และได้ร่วมงานและพบกับทีมงานอ.วิบูลย์ 3 ครั้งใหญ่ด้วยกันแล้วค่ะ ครั้งแรกได้เจอท่านในงาน KM ที่ทางเทศบาลนครพิษณุโลก เป็นผู้จัดขึ้น มีคุณหมอคนชอบวิ่งเป็นโต้โผใหญ่ (นพ.สุธี  ฮั่นตระกูล)ท่านเป็นรองนายกเทศมนตรี จังหวัดพิษณุโลก ครั้งนั้นท่านได้เชิญราณี และลูกหว้าด้วยค่ะ โดยทำหนังสือเชิญถึงมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม (ท่านกลัวว่าเราจะไม่มา อิ อิ.. หารู้ไม่ว่ามาแน่นอน) ครั้งนั้นท่านได้เป็นวิทยากรค่ะ ได้ฟังที่ท่านเล่าถึงโรงเรียนชาวนา และเรื่องเสียงร้องจากครูใหญ่ (เขียนไม่ค่อยถูกค่ะ ใครรู้ช่วยบอกทีค่ะ) ครั้งนั้นราณีนั่งใกล้กับคุณตูน(เจนจิต  รังคะอุไร) และคุณโอ (รัตน์ทวี อ่อนดีกุล)  ราณีมาทีหลังแต่ถูกเชิญไปนั่งหน้าเลยค่ะ แบบเกร็ง ๆ อิอิ เขินเหมือนกัน ดีที่คุณตูนเข้ามาทักแล้วบอกว่าใช่อาจารย์ราณีในบล๊อกไหมค่ะ  จริง ๆ คุณตูนจำหน้าได้ในทันทีเพราะผู้เขียนมีหน้าเป็นอาวุธค่ะ ฮ่าๆๆๆ  ราณีเลยบอกว่าใช่ค่ะ  อิอิ เลยจำคุณตูนกับคุณโอได้ทันที  หลังงานก็คุยกับท่านอาจารย์โดยมีคุณตูนและคุณโอเป็นผู้แนะนำ (เข้าสู่วงการ) ท่านได้เอ่ยชวนร่วมงานของมน. ด้วยค่ะ ก็งงเล็กน้อย เพราะเราก็แค่คนตัวเล็ก ๆ (จริง ๆ ไม่เล็กค่ะ) แต่ท่านก็ยังให้เกียรติ ราณีกับลูกหว้ามาก 

ครั้งที่ 2 ได้พบอ.วิบูลย์อีกครั้งในงาน KM ภายในมน. มาเป็นแขกรับเชิญพิเศษ โดยได้ผ่านโต้โผคือคุณตูนนั่นเองเป็นผู้โทรศัพท์ไปบอกราณี ราณีก็บอกต่อที่ลูกหว้าค่ะ (อยากมาเจอบล๊อกเกอร์หลาย ๆ ท่านค่ะ แอบบอกนะค่ะ จุ๊ ๆ อย่าเอ็ดไป)  ครั้งนี้ท่านก็เข้ามาทักทายราณีกับลูกหว้าทำให้เขินได้อีกเหมือนเดิม และที่เซอร์ไพร้ส์คือ ให้เราพูด ไอ้เราก็พูดไม่ค่อยเก่ง ซะด้วยสิ กว่าจะผ่านไปได้ใจตุ๊ม ๆ ต่อม ๆ เลยค่ะ คิก ๆๆๆ ท่านก็มอบรางวัลให้เป็นน้ำผึ้งของอ.บีแมน วันนี้ราณีได้พบบล๊อกเกอร์เพียบเลยค่ะ  ดีใจมาก ๆ   วันนั้นราณีเห็นท่านอิดโรยมาก เพราะท่านไม่สบายมาก  แต่ท่านก็อยู่ทำงานจนจบไปด้วยดี ค่ะ ครั้งนี้ได้เห็นถึงความเต็มที่ในการทำงานอย่างเต็มกำลังความสามารถ

  

(คุณหมอสุธีพาไปทานอาหารตอนเช้าค่ะ พ่อครูและคุณหมอแอบถ่ายรูปค่ะ อิ อิ)

ครั้งที่ 3 เจอท่านตอนไปต้อนรับพ่อครูบา และคุณทวีสินค่ะ  ราณีไปกับคุณหมอสุธี (คนชอบวิ่ง)ส่วนอ.วิบูลย์ ไปกับคุณตูน (คุณตูนก็เพิ่งหายไข้ แพ้ยาด้วย)  และในวันเดียวกันนั้นเองใน สถานที่เตรียมงาน ราณีก็มาพบท่านอีกพร้อมอ.ลูกหว้า (มาเตรียมงานอาจารย์บีแมนค่ะ)  เจอท่านอ.วิบูลย์ และทีมงานมน.กำลังทำงานกันอย่างขะมักเขม้นเลยค่ะ อ.วิบูลย์เดินมาถ่ายรูปทันที  และให้คุณตูนพาไปหาอ.บีแมน และแจกเสื้อให้คนละตัวกับลูกหว้าในฐานะเป็นวิทยากรในงานนี้ด้วย( รู้สึกเป็นเกียรติที่สุดค่ะ) 

   

   

          ถึงแม้นว่าราณีจะเป็นคนนอก มน. (มหาวิทยาลัยนเรศวร) แต่เมื่อเห็นคนทำงานอย่างจริงจัง หนำซ้ำยังเป็นถึงผู้บริหารใหญ่ของ มน.เอง แต่เวลาทำงานท่านไม่เคยจะนั่งทำงานอยู่บนหอคอยงาช้างเลย ไม่ใช่คนที่คอยชี้นิ้วสั่งให้คนอื่นทำ ไม่ปัดความรับผิดชอบให้ผู้ร่วมงาน ไม่เคยแม้แต่จะเอาหน้าเพียงคนเดียว ท่านลงมาคลุกคลีทำงานเอง ทำตั้งแต่ภารโรงยังผู้บริหาร แถมถ่ายรูปเอง เอาทุกอย่างจริง ๆ ค่ะ  เป็นกันเองกับทุกคน  รู้จักรับฟังความคิดเห็น รู้จักคำว่า ขอโทษ  อย่างนี้เล่าถึงได้กุมใจทีมงาน และผู้ร่วมงานทุกคนได้ และทุก ๆ คนก็พร้อมที่จะทำงานให้อย่างเต็มที่ เต็มใจ เต็มกำลังความสามารถ ไม่เห็นแก่เหน็ดเหนื่อย ไม่ว่าดึกดื่นค่อนคืนแค่ไหน  อย่างว่าแหละค่ะ ท่านให้ใจ ก็ย่อมได้ใจกลับคืนมานั่นเอง (ผู้บริหารท่านใดอยากนำไปใช้ได้ค่ะ ไม่สงวนลิขสิทธิ์แต่อย่างใดค่ะ)

         (ทีมงานชาวมน.ถ่ายรูปร่วมศ.นพ.วิจารย์และพ่อครูบา สุทธินันท์ แอบมีราณีไปร่วมแจมด้วยค่ะ หุ หุ)            

(อ.วิบูลย์ทำตัวกลมกลืนกับชาวเฮฮาศาสตร์ แอบเห็นน้องแก่นจังยืนยิ้มเผล่อยู่อีกด้านค่ะ อิๆ)

        (วันสุดท้ายตอนเสร็จงานมีการร่วมประชุม AAR สรุปการทำงาน) 

          สุดท้ายราณี ขอบคุณทีมงานชาวมน. ที่ให้เกียรติคนนอกอย่างราณีได้ร่วมเป็นวิทยากรในงานมหกรรม KM ภูมิภาค ขอบคุณทุกคนด้วยความจริงใจค่ะ  สิ่งเหล่านี้จะประทับอยู่ในความทรงจำของราณีไม่เลือนเลยค่ะ อีกเรื่องค่ะ ขอขอบคุณชาวเฮฮาศาสตร์ ทุก ๆ ท่าน ที่ทำให้งานครั้งนี้มีชีวิตชีวา ราณีมีความสุขที่สุดที่ได้ต้อนรับทุก ๆ ท่านค่ะ  ขอบคุณค่ะ