ขอให้ระลึกสัจธรรมข้อหนึ่งว่า " อย่ากังวลว่าจะไม่มีตำแหน่ง พึงกังวลในการทำตนให้เหมาะสมกับตำแหน่ง
เร็ว ๆ นี้ ที่มีการสอบคัดเลือกผู้บริหาร กศน.อำเภอ ซึ่งเจ้าหน้าที่ฝ่ายสรรหาบรรจุและแต่งตั้งกำลังยุ่งกับการรวมคะแนนเพื่อประกาศผล ด้วยคนทำงานในฝ่ายนี้มีไม่มากเพราะการจำกัดกรอบอัตรากำลัง งานที่มาประดังพร้อมกันจึงทำไม่ทัน ที่สอบคัดเลือกกันถัดมาก็คือการคัดเลือกครูอาสาเป็นข้าราชการครูก็ต้องรอคิวกันต่อไป คงต้องให้ประกาศผลผู้บริหารกศน.อำเภอก่อน และต้องมีการย้อนมาทำเรื่องสอบคัดเลือกผู้บริหารกศน.อำเภออีกเพราะที่สอบได้นั้นไม่เพียงพอกับตำแหน่งว่าง ที่มีอยู่ หากดูอัตรากำลังกศน.ที่หายไปในการเกษียณกับการหาคนมาทดแทนอัตราว่างที่จะเกิดขึ้นในปัจจุบันดูจะไม่ทันใช้งานแล้ว อาจไม่แคล้วต้องมีการนำเข้าจากสังกัดอื่นเป็นแน่แท้ เพราะรุ่นที่เก่าแก่ที่มีอยู่ก็เลือกเป็นครูเสียมากกว่า เพราะเส้นทางความก้าวหน้าก็เป็นเฉพาะตัวได้ คศ ๓ กันถ้วนทั่วไม่ยากนัก ไม่ต้องทำงานหนักรับผิดชอบในท่ามกลางความเสี่ยงเหมือนผู้บริหาร จึงเป็นการเปิดช่องทางให้คนรุ่นใหม่ที่มีใจฮึกเหิมแต่ยังด้อยประสบการณ์ให้มาสมัครเป็นผู้บริหารป้ายแดง บนเส้นทางของการแสวงหาต่อไป แต่อย่างไรก็ตามในยามนี้หลายคนที่มีแววที่ไม่แคล้วต้องเป็นผู้บริหารในกาลข้างหน้า ดูจากความใฝ่ใจพัฒนางานอย่างชาญฉลาด แต่ตอนนี้ยังขาดคุณสมบัติเฉพาะตำแหน่งที่จะเข้าลู่ ก็ขอให้เรียนรู้เพาะบ่มให้ได้ที่แห่งการมีศักยภาพที่เหมาะสม เมื่อลับวิชาให้แหลมคมแล้ว คงจะถึงวันที่จะเปิดตัวซะที กศน.นี้มีตำแหน่งรองรับอีกเยอะที่ผู้กำลังจะอำลาวงการไปและมีผู้มาใหม่ให้ต้องรับช่วงต่อ ...ขอให้ระลึกสัจธรรมข้อหนึ่งว่า " อย่ากังวลว่าจะไม่มีตำแหน่ง พึงกังวลในการทำตนให้เหมาะสมกับตำแหน่ง "
...เพียงแค่นึกก็ใจหาย... ภายในระยะเวลา 2 ปี ที่ผ่านมา และอีก 2 ปีที่จะถึง กศน.จะต้องสูญเสียอัตรากำลัง ผู้บริหาร และผู้ปฏิบัติงานระดับมืออาชีพไปเป็นจำนวนมาก ทั้งที่พลังความคิดในการสร้างสรรค์งานของท่านเหล่านั้นยังมีอยู่อย่างมากมาย...ต่อแต่นี้....คงจะต้องเป็นหน้าที่ของเรา ชนรุ่นหลังที่ยังคงอยู่ ที่จะต้องช่วยกันทุ่มเท ทำงานหนัก และสานต่อ...อุดมการณ์ "หากเชื่อมั่นว่า ปัญญา ชี้นำมุนษย์สู่ ความสุข การศึกษา ก็คือ เครื่องมือพัฒนามนุษย์ ดังนั้น การศึกษานอกโรงเรียนจึงเป็นหนทางให้มนุษย์ได้รับการพัฒนาตั้งแต่เกิดจนตาย เมื่อเรา คือ ผู้เชื่อมโยงทุกสรรพสิ่งให้เกิด การศึกษานอกโรงเรียน ขอให้คิดและหาวิธีทำงานเพื่อประชาชนอยู่เสมอด้วยใจรัก หาได้ทำไปด้วยหน้าที่หรือถูกสั่งการ ทุกลมหายใจเข้าออก... คืองานการศึกษานอกโรงเรียนที่เราศรัทธา และผูกพัน...จงมีความสุขกับการได้ทำงาน ได้รับรู้ และได้แก้ปัญาให้กับประชาชน และทุกข์ใจที่ไม่ได้ทำอะไรให้ดีขึ้น นั้นแหละ คือ ลมหายใจแห่งอุดมการณ์อันแท้จริง"
ขอบคุณ
ครับ
คุณเสือตัวที่ ๑๑ เป็นหนึ่งในความหวังของคนรุ่นใหม่ เพิ่งผ่านการเป็นผอ.กศน.อำเภอป้ายแดง ที่หากหมั่นรักษาความดีให้คงที่ต่อไปก็จะก้าวผ่านเป็นผู้นำในระดับจังหวัดต่อไป ,,,อะแซหวุ่นกี้ ขอดูตัว..
อนุสนธิ“คงต้องให้ประกาศผลผู้บริหารกศน.อำเภอก่อนและต้องมีการย้อนมาทำเรื่องสอบคัดเลือกผู้บริหารกศน.อำเภออีกเพราะที่สอบได้นั้นไม่เพียงพอกับตำแหน่งว่างที่มีอยู่หากดูอัตรากำลังกศน.ที่หายไปในการเกษียณกับการหาคนมาทดแทนอัตราว่างที่จะเกิดขึ้นในปัจจุบันดูจะไม่ทันใช้งานแล้วอาจไม่แคล้วต้องมีการนำเข้าจากสังกัดอื่นเป็นแน่แท้เพราะรุ่นที่เก่าแก่ที่มีอยู่ก็เลือกเป็นครูเสียมากกว่าเพราะเส้นทางความก้าวหน้าก็เป็นเฉพาะตัวได้ คศ ๓ กันถ้วนทั่วไม่ยากนัก ไม่ต้องทำงานหนักรับผิดชอบในท่ามกลางความเสี่ยงเหมือนผู้บริหารจึงเป็นการเปิดช่องทางให้คนรุ่นใหม่ที่มีใจฮึกเหิมแต่ยังด้อยประสบการณ์ให้มาสมัครเป็นผู้บริหารป้ายแดงบนเส้นทางของการแสวงหาต่อไปแต่อย่างไรก็ตามในยามนี้หลายคนที่มีแววที่ไม่แคล้วต้องเป็นผู้บริหารในกาลข้างหน้า“การเป็นผู้บริหารต้องใช้ศาสตร์และศิลปะให้คนทำงานเพื่อผลประโยชน์ของทางราชการจากการแต่งตั้งนายอำเภอระดับ ๙ สามอำเภอสังเกตได้ว่ามีการแข่งอยู่๔-๕อำเภอ แต่บางอำเภอทำงานผลงานดีมากมายกลับไม่ได้รับการแต่งตั้งเพราะมีบาทแผลบ้างจากการทำงานบางอำเภอทำงานตามนายสั่งแล้วได้รับเกาทัณฑ์เลยต้องถูกงดพิจารณาเพราะสุดที่จะหาข้อโต้แย้งได้ในสายตาสังคมส่วนรวม บางอำเภอนั่งตีขิมอยู่เฉย ๆ ก็ได้ดีเพราะไม่มีแผล ฉะนั้นคนรุ่นใหม่คิดให้หนักว่าจะเลือกเส้นทางไหน หาผู้ใหญ่ในระดับลมบนไม่ฟังผู้บริหารระดับกลางก็จะทำให้ผู้บริหารในระดับล่างท้อแท้และหมดกำลังใจไปในที่สุด “น่าจะอธิบายได้ว่าเหตุและผลเป็นอย่างไร ทำไมถึงเป็นเช่นนั้นเกิดจากอะไรแต่ที่เห็นได้ชัดเจนว่าผู้บริหารระดับล่างนะเสียสิทธิ์หลายประการที่แน่ ๆ เป็นจำเลยทางสังคมที่ไม่รู้แน่ชัดถึงเหตุแก่กรณี “ทำอย่างไรที่จะให้การบริหาระดับบนเปลี่ยนความคิด”สงสัยต้องเข้าห้องKM”จะให้ดีต้องให้เหมือนขรก.กรมชลประทานยิ่งร้องยิ่งมีผลงานจะได้ดี
กศน.มีความเป็นมาที่ยาวนาน ตังแต่สมัยเป็น กองการศึกษาผู้ใหญ่ ( สอนตั้งแต่ผู้ไม่รู้หนังสือ ) มาเป็นกรมการศึกษานอกโรงเรียน และ สำนักบริหารงานการศึกษานอกโรงเรียนในปัจจุบัน ถึงแม้ชื่อที่เรียกจะเปลี่ยนไป แต่ภารกิจที่ทำก็ยังเป็นการให้การศึกษากับประชาชนที่ ขาด ด้อย พลาด โอกาสทางการศึกษา กับประชาชนที่อยู่ห่างไกลมากๆ ในชนบท หรือในเมืองก็ตาม ในยุคปัจจุบันดูเหมือนว่าประชาชนส่วนใหญ่จะมีการศึกษาเพิ่มมากขึ้น แต่กศน.ก็ยังคงมีภารกิจที่จะต้องช่วยพัฒนาให้ประชาชนเป็นคนที่ใฝ่เรียนใฝ่รู้ และต้องเรียนรู้ตลอดชีวิต เพราะปัจจุบันเป็นยุคแห่งการแข่งขันกันในด้านการเข้าถึงความรู้ เพราะฉนั้นงานของกศน.ก็จะยังคงต้องดำเนินต่อไป แต่บุคลากรของกศน.มีเพียงน้อยนิด ส่วนใหญ่จะเป็นอัตราจ้างซึ่งไม่มีความมั่นคงในการทำงานประกอบกับอายุที่เพิ่มมากขึ้นทุกปีเมื่อมีงานที่ดีกว่าจึงเปลี่ยนงานทำให้เกิดการเข้าออกบ่อยๆกว่าจะเข้าใจในเนื้องานก็ประมาณ 1-2 ปี ทำให้งานไม่ต่อเนื่องและไม่เกิดประสิทธิภาพสูงสุดอย่างไรก็ตามเราไม่สามารถจะพูดหรือบ่นกับใครได้ เพราะเกี่ยวเนื่องกับนโยบายระดับประเทศ แต่ที่เราจะทำได้คือทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุดและให้รักที่ทำงานของเราเหมือนรักบ้านเราช่วยทุกอย่างเท่าที่จะทำได้
จะตั้งใจปฏิบัติหน้าที่อย่างเต็มความสามารถ...รุ่งอรุณ
-ขอบคุณคนปลื้มกศน. และ คุณรุ่งอรุณ
ครับ
ตำแหน่งคล้ายเครื่องกำหนดทิศทางให้ผู้อยู่ในตำแหน่งก้าวเดินไปซึ่งต้องควบคุมไปกับคุณธรรมจริยธรรม เพราะประโยชน์ที่เราต้องคำนึงเสมอคือประโยชน์สูงสุดที่จะเกิดกับประชาชนผู้รับบริการ
ตำแหน่งเป็นเพียงหัวโขน ตัวแสดงคือตัวเรา..... .จะแสดงได้สมบทบาท.....คนดูชอบใจได้ประโยชน์หรือไม่ ..กาลเวลาเป็นผู้ตัดสิน
การเดินทางของชีวิตและการทำงานของคนกศน. ไม่มีวันหยุด สิ่งที่เราหวาดและหวัง คงไม่ใช่ใครทุกคนที่จะมีความรู้ความสามารถที่จะเดินเพื่อให้ก้าวผ่าน สู่ความฝัน ความหวังที่เฝ้ารอได้ แต่สิ่งที่ทุกคนพึงตั้งมั่นอยู่ในใจเสมอคือการทำงานเพื่อปวงชน งานของคน กศน. เป็นบทบาทที่ยิ่งใหญ่ แม้ในความเป็นจริงรางวัลอาจเป็นการปาดเหงื่อของคนทำงาน แต่ทุกคนรู้เสมอว่าเราทำเพื่อใคร ลองเป็นคนปิดทองหลังพระกันให้มาก แล้วความรู้สึกอิ่มบุญ และอิ่มใจ มันก็จะเกิดกับตัวเรา แม้ใครอื่นไม่รู้แต่เราคือผู้รู้ตัวในสิ่งที่เราทำ สุขในสิ่งที่มี และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด ขอเป็นกำลังใจให้กับ คน กศน.ทุกคนครับ สู้ต่อไปนะนักรบแห่งภูมิปัญญา
-ขอบคุณ คุณสมถวิล เด็กบ้านสามขา ผอ.อนันต์ และคนนอกโรงเรียนครับ
เมื่อการคิดที่ยึดติดแต่เพียงในกรอบที่กำหนดจะแสวงหาความสร้างสรรค์ได้อย่างไร...หากผู้ที่เป็นนักการศึกษาอย่างแท้จริงเมื่อคุณคิดนอกกรอบคุณจะค้นพบกับคำตอบ.....เพื่อชาติบ้านเมืองและประชาชน.....ที่มิใช่ตนเอง........
ชอบแนวคิดของ”คนปลื้มกศน.” คล้าย ๆ กับที่คิดไว้ และเป็นเหตุผลสำคัญที่เราไม่ต้องการเป็นผู้บริหาร แต่เมื่อวันเวลาผ่าน ผู้บริหารรุ่นใหม่ไม่ถูกใจคนรุ่นเก่าก็ทำได้ 2 แนวทางคือ 1 เป็นผู้บริหารซะเอง กับ 2 ทำใจ
ทุกตำแหน่งคือการรับบทบาทที่ถูกกำหนดไว้ เพื่อผลิตผลงานให้กับองค์กร / หน่วยงาน / ประชาชน ให้ตรงตามนโยบายของรัฐบาล
แต่สิ่งที่สำคัญ คือ อย่ายึดติดกับตำแหน่งมากจนเกินไป ถ้าสูงเกินไปก็อาจจะล่วงหล่นลงได้ ในโลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอนเสมอไป
-ขอบคุณ คุณชูวิทย์ คุณวราภรณ์ คุณไม่แสดงครับ
อยากทราบว่าจะมีแนวทางในการให้บรรณารักษ์ ในสังกัดของ กศน.ไปสอบผู้บริหารกันบ้างจะได้ไหมเผื่อจะมีโอกาสก้าวหน้าขึ้นบ้างตอนนี้บรรณารักษืเปรียบเหมือนผู้ปิดทองหลังพระในกศน. จะเปลี่ยนเป้นครูก็ติดหลายเรื่อง จะสอบผู้บริหารก็ไม่ได้แต่ความจริงงานของศบอ.ก็ได้บรรณารักษ์ในการดำเนินกิจกรรมการศึกษษนอกโรงเรียนให้พัฒนาขึ้นไปด้วยนะครับท่าน ฝากท่านผอ.ไปบอกกบ่าวกับผู้บริหารในสำนักให้หาทางให้กับคนกลุ่มนีด้วยนะครับ
คุณหนอนหนังสือครับ
จะถามข้อมูลให้นะครับเมื่อมีโอกาสได้ไปพูดคุยกับ กจ กศน
ขอให้ผู้ที่ถูกนำเข้าคิดให้ดีและขอให้โชคดี
ขอให้ผู้ที่จะเข้ามาใหม่โชคดี
สำหรับผู้บริหาร....การเป็นผู้บริหารไม่ใช่ของยาก แต่...เป็นผู้บริหารที่ดีนี่ซิยากกว่า การเรียนรู้ไม่มีที่จบสิ้น ผู้บริหารที่รัก วันนี้คุณกลับมาประเมินตัวเองแล้วหรือยัง...ว่ายังขาดตกบกพร่อง ตึง หย่อนในข้อใดอยู่
"ชอบข้อความนี้มาก"
ในยามนี้หลายคนที่มีแววที่ไม่แคล้วต้องเป็นผู้บริหารในกาลข้างหน้า
ดูจากความใฝ่ใจพัฒนางานอย่างชาญฉลาด
แต่ตอนนี้ยังขาดคุณสมบัติเฉพาะตำแหน่งที่จะเข้าลู่
ก็ขอให้เรียนรู้เพาะบ่มให้ได้ที่แห่งการมีศักยภาพที่เหมาะสม
เมื่อลับวิชาให้แหลมคมแล้ว คงจะถึงวันที่จะเปิดตัวซะที
กศน.นี้มีตำแหน่งรองรับอีกเยอะที่ผู้กำลังจะอำลาวงการไปและมีผู้มาใหม่ให้ต้องรับช่วงต่อ ...
ขอให้ระลึกสัจธรรมข้อหนึ่งว่า
" อย่ากังวลว่าจะไม่มีตำแหน่ง พึงกังวลในการทำตนให้เหมาะสมกับตำแหน่ง "