สอนคุณธรรมชาวคริสต์อย่างไรให้ธำรงสามัคคี 6

 

 

การบริหารชีวิตคริสตชน

คริสตชนที่ดีพึงรู้จักบริหารชีวิตคริสตชนของตน โดยแบ่งการกระทำออกเป็น 3 เกณฑ์ คือ

1. เกณฑ์จำเป็น

พระเยซูตรัสกับแมรีน้องสาวของมาร์ธาว่า “มีสิ่งเดียวเท่านั้นจำเป็นและแมรีเลือกสิ่งดีที่สุด” (ลูกา 10:42) นั่นคือ ตอบสนองความรักของพระเจ้า

จากสูตรนี้คริสตชนแท้คือผู้ยอมทำทุกอย่างตอบสนองพระประสงค์ของพระเจ้า เพราะรู้ว่าพระองค์ทรงประสงค์ให้มนุษย์แต่ละคนถวายความรักบริสุทธ์ิแท้แด่พระองค์ จนถึงกล่าวได้อย่างเต็มปากว่า “ข้าพระองค์ขอเลือกที่ต่ำต้อยที่สุดในนิวาสของพระองค์พระเจ้าข้า” (เพลงสดุดี 83:11) และพระองค์ก็ทรงรับความรักบริสุทธ์ิด้วยความรักบริสุทธ์ิแห่งความเป็นพ่อแท้

2. เกณฑ์เสริม

ส่วนเสริมเกณฑ์จำเป็นในชีวิตคริสตชนได้แก่หน้าที่ต่าง ๆ ที่ระบุไว้ในแต่ละโบสถ์ที่สังกัด เป็นกรรมการหรือสมาชิกขององค์กรใดองค์กรหนึ่ง เช่น เป็นกรรการสภาโบสถ์เป็นสมาชิกพลมารี เป็นต้น “จงตามเรามาเถิด” (มัทธิว 19:21)

3. เกณฑ์ส่งเสริม

อะไรที่อยากทำตามความถนัดและพรสวรรค์ส่วนตัว ทำแล้วสนุกสบายใจ และเป็นประโยชน์ต่อสังคม ซึ่งอาจจะได้ประโยชน์ส่วนตนด้วยหรือไม่ก็ได้ เช่น แปลหรือเขียนเรื่องส่งพิมพ์เผยแพร่ “ในบ้านของพระบิดามีที่ทางให้เลือกได้มาก” (ยอห์น 14:2)

 

เรื่องที่ควรขยายความต่อไปคือ

1. เป้าหมายสูงสุดของแต่ละคนมาจากไหน (ปรัชญาชาวบ้าน+ปรัชญาของนักปราชญ์)

2. อิทธิพลต่อการตัดสินใจของมนุษย์มีอะไรบ้าง (อิทธิพลภายใน+อิทธิพลภายนอก)

3. ขุมพลังปฏิบัติคุณธรรมมีอะไรบ้าง (พลังสร้างสรรค์ พลังปรับตัว พลังแสวงหา พลังร่วมมือ)

4. คุณธรรมทำให้ชีวิตมีคุณค่าอย่างไร (To-be-a-man-for-himself)

5. คุณธรรมจูงใจให้มนุษย์อยากมีสามัคคีธรรมอย่างไร (To-be-a-man-with-others)

6. คุณธรรมจูงใจให้มนุษย์อยากอุทิศตนอย่างไร (To-be-a-man-for-others)

7. คุณธรรมจูงใจให้มนุษย์รักษาสิ่งแวดล้อมอย่างไร (To-be-a-man-for-the-world)

8. เป็นนักบุญทำอย่างไร

 

สรุป

ขณะนี้มีองค์กรที่เสียสละแรงงานแรงใจและเวลาสร้างเครือข่ายชักชวนกันให้ทำอะไรบางอย่างหรืออย่างน้อยสักอย่าง เพื่อตอบสนองพระราชดำริและเดินตามเบื้องพระยุคลบาทแห่งปรัชญาความพอเพียง และนโยบายของรัฐบาลของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ด้านธรรมาภิบาลด้วยคุณธรรม จริยธรรม เท่าที่สำรวจรู้มีไม่ต่ำกว่า 500 องค์กร กระจายกันอยู่ทั่วประเทศ หากสำรวจให้ทั่วถึงจริงๆ ก็คงจะมีถึง 1,000 องค์กรขึ้นไป จึงน่าจะหวังอย่างฝันหวานที่น่าจะเป็นจริงได้ว่าหากบรรดาวิทยากรแห่งองค์กรเหล่านี้ได้เข้าใจความสำคัญของคุณธรรมจริยธรรมแห่งความเป็นมนุษย์และใช้เป็นพื้นฐานร่วมหรือเป็นคำอธิบายเสริม โดยแต่ละองค์กรซึ่งมีวิธีดีอยู่แล้วพร้อมกับประสบการณ์ที่มีอยู่ ก็จะรับรู้ได้ว่าเบี้องหลังของวิธีการและเนื้อหาที่สรรหามาอบรมและสอนกันได้มากมายพร้อมเทคนิคดีๆ อันทรงประสิทธิผลอยู่แล้วนั้น หากได้ตระหนักและรับรู้คุณธรรม ริยธรรมแห่งความเป็นมนุษย์ผนวกเข้าไปด้วย โดยถือว่าเป็นพื้นฐานเบื้องต้นและพื้นฐานรวมเพื่อการพัฒนาขยายความออกไปทางไหนก็ได้ และเชื่อมโยงไปถึงอะไรก็ได้ ความสามัคคีธรรมก็จะเกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ อยากจะให้ลองทำกันดู ไม่ทำก็ไม่รู้

 

สามัคคีธรรม

เริ่มต้นที่ความเข้าใจและยอมรับร่วมกันว่า มนุษย์ทุกคนเป็นคนและในฐานะที่เป็นคนจึงมีความสามารถคิดในระดับปัญญา ส่วนหนึ่งของปัญญาคือให้ความสำนึกดี/ชั่ว คือเมื่อจะต้องตัดสินใจทำอะไร ปัญญาจะบอกทันทีว่าควรทำหรือควรละเว้น เสียงบอกเช่นนี้นักปรัชญาเขาเรียกว่าเสียงมโนธรรม (Conscience) ซึ่งชาวคริสต์ถือว่าเป็นเสียงของพระเจ้าได้ยินในจิตใจ แต่พื้นฐานรวมคงไม่พ้นความสำนึกดี/ชั่ว อันเป็นนิยามทางปรัชญาของมโนธรรม เมื่อมีมโนธรรมสั่งก็ย่อมจะต้องตัดสินใจว่าจะทำตามมโนธรรมหรือฝ่าฝืนมโนธรรม ผลก็คือทำดีหรือทำชั่วเป็นครั้งๆ ากทำจนเคยชินก็เรียกว่าคุณธรรม คุณธรรมชุดหนึ่งๆ ที่ทำให้คนใดคนหนึ่งนับได้ว่าเป็นคนดีเรียกว่าจริยธรรม จริยธรรมจึงใช้เรียกคุณธรรมทั้งชุด ชุดคุณธรมสำหรับชาวคริสต์มีคุณธรรมหลัก ประการร่วมกัน แต่ละคนจะเพิ่มคุณธรรมอะไรเฉพาะตัวย่อมทำได้ ดังคำชี้แจงของนักบุญเปาโลว่า “ส่วนผู้ที่ยังไม่แต่งงาน ข้าพเจ้าไม่มีพระบัญชาจากองค์พระผู้เป็นเจ้า แต่ข้าพเจ้าขอแนะนำ...” (1โครินธ์ 7:25)

หากมองว่ามนุษย์ทุกคนคือพี่น้องของเรา เพราะพระบิดาทรงรักทุกคน “ให้ทุกคนเป็นหนึ่งเดียวกัน” (ยอห์น 17:22) และ “พระจิตเจ้าทรงดลบันดาลใจทุกหนทุกแห่งโดยไม่เลือกที่รักมักที่ชัง”(ยอห์น 3:8)

ชาวคริสต์จึงควรเปิดใจรับฟังจากทุกๆฝ่ายที่สอนอะไรดีๆ เพราะพระเจ้าคือองค์ความดีอะไรดีๆทั้งหลายจึงมีอยู่ในองค์พระเจ้า ชาวคริสต์จึงไม่พึงรังเกียจสิ่งดีๆจากปากและจากใจของผู้ใดเลย ชาวคริสต์จึงควรรับฟังจากทุกฝ่ายเพื่อสรเสริญพระเป็นเจ้าในความเหมือน และเคารพในจุดต่างทั้งสงวนท่าทีในส่วนที่ยังไม่เข้าใจ ชาวคริสต์ที่ทำได้เช่นนี้จึงได้ชื่อว่าลูกของพระบิดาเดียวกัน มองทุกคนเป็นพี่น้อง

 “จงรักทุกคนเหมือนพี่น้อง และจงรักพี่น้องเหมือนรักตนเอง”